ലേഖനം: പൗരത്വം | അലക്സാണ്ടർ കുരുവിള
നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കേൾക്കുന്ന വാക്കുകളിൽ ഒന്നാണ് “പൗരത്വം” (Citizenship). ഇന്ന് ലോകം മുഴുവൻ പൗരത്വത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുകയാണ്. ഇന്ത്യയിലും അതുപോലെ ലോകത്തിലെ അനേകം രാജ്യങ്ങളിലും പൗരത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ, അതിർത്തി സുരക്ഷ, അനധികൃത കുടിയേറ്റം, അഭയാർത്ഥികളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ, ദേശീയ തിരിച്ചറിയൽ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളുടെ കേന്ദ്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

ചിലർ പറയുന്നു, “രാജ്യത്തിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി ശക്തമായ പൗരത്വ നിയമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.” മറ്റുചിലർ പറയുന്നു, “മനുഷ്യന്റെ അവകാശങ്ങളും നീതിയും സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.” ഈ ചർച്ചകൾ ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളിൽ സ്വാഭാവികമാണ്. ഓരോരുത്തർക്കും വ്യത്യസ്തമായ രാഷ്ട്രീയ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കാം.
എന്നാൽ ദൈവസഭയുടെ ഒരു വലിയ സത്യം നാം ഒരിക്കലും മറക്കരുത്.
ലോകം ചോദിക്കുന്നത്: “നീ ഏത് രാജ്യത്തിന്റെ പൗരനാണ്?”
ദൈവം ചോദിക്കുന്നത്: “നീ എന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പൗരനാണോ?”
ഇന്ന് ഈ ചോദ്യമാണ് നമ്മുടെ ഹൃദയത്തെ പരിശോധിക്കേണ്ടത്.
നമ്മൾ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യം ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്. നമ്മുടെ രാജ്യം, നമ്മുടെ നിയമങ്ങൾ, നമ്മുടെ ഭരണസംവിധാനം—ഇവയെല്ലാം ദൈവം അനുവദിച്ച ക്രമത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
റോമർ 13-ൽ അപ്പൊസ്തലൻ പൗലോസ് പറയുന്നു: “എല്ലാവരും അധികാരങ്ങൾക്കു കീഴടങ്ങുവിൻ.”
ഒരു നല്ല ക്രിസ്ത്യാനി നല്ല പൗരനുമാണ്.
നാം രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കണം, ഭരണാധികാരികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണം, നിയമം പാലിക്കണം, സമൂഹത്തിൽ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കണം, സത്യസന്ധതയോടെ ജീവിക്കണം.
യിരെമ്യാവ് 29:7-ൽ ദൈവം ബാബിലോണിൽ കഴിയുന്ന യിസ്രായേല്യരോട് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ പാർക്കുന്ന നഗരത്തിന്റെ ക്ഷേമം അന്വേഷിപ്പിൻ; അതിനുവേണ്ടി യഹോവയോടു പ്രാർത്ഥിപ്പിൻ.”
അതായത് നാം എവിടെയാണോ ജീവിക്കുന്നത്, ആ രാജ്യത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി പ്രവർത്തിക്കണം.
ഇന്ന് ലോകം അസ്ഥിരമാണ്. ഒരു രാജ്യത്ത് യുദ്ധം. മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധി. മറ്റൊരിടത്ത് രാഷ്ട്രീയ അനിശ്ചിതത്വം.
ഇന്ത്യയിൽ പൗരത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ പൊതുചർച്ചയാകുന്നു. അമേരിക്കയിൽ കുടിയേറ്റ നയങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. യൂറോപ്പിൽ അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധി തുടരുന്നു. യുക്രൈൻ യുദ്ധം ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളെ സ്വന്തം വീടുകളും രാജ്യങ്ങളും വിട്ടുപോകാൻ നിർബന്ധിതരാക്കി. മിഡിൽ ഈസ്റ്റിലെ സംഘർഷങ്ങൾ ഇന്നും ആയിരങ്ങളെ അഭയാർത്ഥികളാക്കുന്നു.
ഇതെല്ലാം നമ്മെ ഒരു സത്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഒരു രാജ്യവും ശാശ്വതമല്ല. ഇന്ന് ശക്തമായിരിക്കുന്ന സാമ്രാജ്യങ്ങൾ നാളെ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിൽ മാത്രം കാണപ്പെടും.
ഒരുകാലത്ത് ലോകത്തെ ഭരിച്ചിരുന്ന ബാബിലോൺ, പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം
ഇന്ന് എവിടെയാണ്? രാജ്യങ്ങൾ മാറി. ഭരണാധികാരികൾ മാറി. അതിർത്തികൾ മാറി. നിയമങ്ങൾ മാറി. എന്നാൽ ദൈവരാജ്യം മാത്രം മാറിയിട്ടില്ല.
പീലാത്തോസ് യേശുവിനോട് ചോദിച്ചു: “നീ രാജാവാണോ?” അപ്പോൾ യേശു പറഞ്ഞു, “എന്റെ രാജ്യം ഈ ലോകത്തിലുള്ളതല്ല.” (യോഹന്നാൻ 18:36)
ശ്രദ്ധിക്കുക. യേശു ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിപ്ലവകാരിയല്ല. അവൻ ഒരു പുതിയ സർക്കാർ സ്ഥാപിക്കുവാൻ വന്നതല്ല. അവൻ ഒരു പുതിയ ഹൃദയം സൃഷ്ടിക്കുവാനാണ് വന്നത്. റോമൻ സാമ്രാജ്യം ശക്തമായിരുന്ന കാലത്താണ് യേശു ജനിച്ചത്. എന്നാൽ അവൻ റോമിനെതിരെ കലാപം നയിച്ചില്ല. അവൻ മനുഷ്യനെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുവാൻ വന്നു. ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ പുറത്തുള്ള മനുഷ്യനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ദൈവരാജ്യം ഉള്ളിലുള്ള മനുഷ്യനെ മാറ്റുന്നു.
പൗലോസ് പറയുന്നു, “നമ്മുടെ പൗരത്വമോ സ്വർഗ്ഗത്തിലാകുന്നു.”
എത്ര മഹത്തായ വചനം! നമ്മുടെ പാസ്പോർട്ട് ഇന്ത്യയുടേതായിരിക്കാം. അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രാജ്യത്തിന്റേതായിരിക്കാം. എന്നാൽ യേശുവിന്റെ രക്തത്താൽ വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും യഥാർത്ഥ പൗരത്വം സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്. അതാണ് നമ്മുടെ നിത്യവീട്. അതാണ് നമ്മുടെ രാജ്യം. അതാണ് നമ്മുടെ പ്രത്യാശ.
അബ്രാഹാമിന് വലിയ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവൻ ഭൂമിയിൽ സ്ഥിരതാമസക്കാരനായി ജീവിച്ചില്ല.
എബ്രായർ 11 പറയുന്നു: “അവൻ അടിസ്ഥാനമുള്ള നഗരത്തെ കാത്തിരുന്നു; അതിന്റെ ശില്പിയും നിർമ്മാതാവും ദൈവം തന്നേ.” അബ്രാഹാം കൂടാരത്തിൽ ജീവിച്ചു. കാരണം അവൻ അറിയാമായിരുന്നു, “ഇവിടെ എന്റെ സ്ഥിരവാസമില്ല.” ഇന്നും നാം വീടുകൾ പണിയുന്നു. സമ്പത്ത് സമ്പാദിക്കുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുന്നു. ഇവയെല്ലാം നല്ലതാണ്. എന്നാൽ ഇവയൊന്നും നമ്മുടെ അന്തിമ ലക്ഷ്യമല്ല.
ദാനിയേൽ ബാബിലോണിലെ ഒരു മികച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. അവൻ രാജാവിനെ ബഹുമാനിച്ചു. രാജ്യത്തിനുവേണ്ടി വിശ്വസ്തമായി ജോലി ചെയ്തു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ നിയമം ലംഘിക്കുവാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ വഴങ്ങിയില്ല. സിംഹക്കുഴിയിൽ പോകേണ്ടി വന്നാലും ദൈവത്തെ വിട്ടില്ല. ഇതാണ് ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ജീവിതം. നാം രാജ്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നു. പക്ഷേ ദൈവത്തെക്കാൾ ആരെയും ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല.
ഇന്ന് പലരും ചോദിക്കുന്നു: “എന്റെ പേര് പട്ടികയിലുണ്ടോ?” “എനിക്ക് പൗരത്വ രേഖയുണ്ടോ?” “എന്റെ പാസ്പോർട്ട് സാധുവാണോ?” എന്നാൽ യേശു ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യം വ്യത്യസ്തമാണ്. “നിന്റെ പേര് ജീവപുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ?” ലൂക്കോസ് 10:20-ൽ യേശു പറഞ്ഞു, “നിങ്ങളുടെ പേരുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിൽ സന്തോഷിപ്പിൻ.”
ഭൂമിയിലെ രജിസ്റ്ററുകളിൽ പേര് ഉണ്ടായിട്ടും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ജീവപുസ്തകത്തിൽ പേര് ഇല്ലെങ്കിൽ അതിന് എന്തു പ്രയോജനം?
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പൗരനെ അവന്റെ പെരുമാറ്റം തിരിച്ചറിയും. അതുപോലെ ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ പൗരന്മാരെയും തിരിച്ചറിയണം. അവരിൽ കാണേണ്ടത് വിശുദ്ധി, സ്നേഹം, വിനയം, ക്ഷമ, കരുണ, വിശ്വാസം, സത്യസന്ധത, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഫലം.
ജനങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതം കണ്ടിട്ട് പറയണം: “ഇവർ മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ പൗരന്മാരാണ്.”
യോഹന്നാൻ 14-ൽ യേശു പറഞ്ഞു, “ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി സ്ഥലം ഒരുക്കുവാൻ പോകുന്നു.” എത്ര മനോഹരമായ വാഗ്ദാനം! ലോകത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും വീടുകളുടെ വില ഉയരുന്നു. ഭൂമി വാങ്ങാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അനേകർക്ക് സ്വന്തം വീടില്ല. എന്നാൽ യേശു തന്റെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി ഒരു നിത്യഭവനം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ മരണമില്ല, കണ്ണുനീരില്ല, രോഗമില്ല, യുദ്ധമില്ല, അതിർത്തികളില്ല, പാസ്പോർട്ട് പരിശോധനയില്ല, വിസ ആവശ്യമില്ല. അവിടെ രാജാവ് ഒരുവൻ മാത്രം. യേശുക്രിസ്തു.
നമ്മൾ നമ്മുടെ രാജ്യത്തെ സ്നേഹിക്കണം. രാജ്യത്തിന്റെ നിയമം പാലിക്കണം. ഭരണാധികാരികൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണം. സമൂഹത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി ജീവിക്കണം. എന്നാൽ നമ്മുടെ ഹൃദയം ഭൂമിയിലെ രാജ്യങ്ങളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടരുത്. കാരണം നമ്മുടെ യഥാർത്ഥ രാജ്യം മുന്നിലാണ്. നമ്മുടെ രാജാവ് വരുന്നു. നമ്മുടെ വീട് സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് നമുക്ക് ഓരോരുത്തരും സ്വയം ചോദിക്കാം: “ഞാൻ ഏത് രാജ്യത്തിന്റെ പൗരനാണ്?”
പാസ്പോർട്ടിൽ ഇന്ത്യയുടെ പേര് എഴുതിയിരിക്കാം. പക്ഷേ ഹൃദയത്തിൽ യേശുവിന്റെ മുദ്രയുണ്ടോ? ജീവപുസ്തകത്തിൽ എന്റെ പേര് എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടോ? യേശു ഇന്നും വിളിക്കുന്നു. “എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് നിത്യജീവനുണ്ട്.”
അതിനാൽ ഭൂമിയിൽ വിശ്വസ്തരായ പൗരന്മാരായി ജീവിക്കാം. എന്നാൽ അതിലും ഉപരി, സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ വിശുദ്ധ പൗരന്മാരായി ജീവിച്ച്, നമ്മുടെ രാജാവായ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മഹത്വമുള്ള വരവിനായി പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരിക്കാം.
“നമ്മുടെ പൗരത്വമോ സ്വർഗ്ഗത്തിലാകുന്നു; അവിടെനിന്നു കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിനെ രക്ഷിതാവായി നാം കാത്തിരിക്കുന്നു.” (ഫിലിപ്പിയർ 3:20) ആമേൻ.
അലക്സാണ്ടർ കുരുവിള

- Advertisement -


Comments are closed.