ലേഖനം: വിശ്വസിക്കുക; അനുസരിക്കുക | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

വെല്ലുവിളികളും പ്രതിസന്ധികളും വരുമ്പോൾ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക; ജീവിതം പ്രശ്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞതാണ്. ചില മാറ്റങ്ങൾ നമുക്ക് സന്തോഷവും ആവേശവും നൽകുന്നു. മറ്റു ചിലവ അപ്രതീക്ഷിതമായി വരികയും നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുകയോ; ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആക്കുകയോ അനിശ്ചിതത്വത്തിൽ ആക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. നമുക്ക് ഒരു പുതിയ ഉത്തരവാദിത്തം, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള തീരുമാനം, ബന്ധങ്ങളിലെ മാറ്റം, സാമ്പത്തിക സമ്മർദ്ദം, നിരാശ, നഷ്ടം അല്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പ്രതിസന്ധി എന്നിവ നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം. അത്തരം നിമിഷങ്ങളിൽ, “ഞാൻ ഇതിനെ എങ്ങനെ നേരിടും’ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നമ്മുടെ ആത്മവിശ്വാസം നമ്മുടെ സ്വന്തം ശക്തിയിലല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലും വിശ്വസ്തതയിലും ആയിരിക്കണമെന്ന് ബൈബിൾ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

നാം ഒരിക്കലും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അനുഭവിക്കില്ല എന്ന വാഗ്ദാനമല്ല ക്രിസ്തീയ ജീവിതം; മറിച്ച്, നമ്മുടെ ഇടയിൽ ദൈവം ഉണ്ടാകുമെന്ന വാഗ്ദാനമാണ്. പുതിയ വെല്ലുവിളികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉടനടി നീക്കം ചെയ്യുന്നില്ല. മറിച്ച് തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് അതിലൂടെ കടന്നുപോകാൻ ആവശ്യമായ കൃപയും ജ്ഞാനവും ധൈര്യവും ശക്തിയും നൽകുന്നു. ഒാരോ സമയത്തും ദൈവം നമ്മോടൊപ്പമുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകളിലെ ഏറ്റവും വലിയ വാഗ്ദാനങ്ങളിലൊന്ന് ദൈവത്തിന്റെ നമ്മോടൊത്തുള്ള സാന്നിധ്യമാണ്.

ഇസ്രായേലിനെ നയിക്കാൻ മോശെയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് അപര്യാപ്തത അനുഭവപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം തന്റെ കഴിവിനെ സംശയിക്കുകയും ഇത്രയും വലിയ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കാൻ തനിക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുമെന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. മോശെ കഴിവുള്ളവനോ ശക്തനോ ആണെന്ന് ദൈവം വെറുതെ പറഞ്ഞില്ല. പകരം, ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന് അതിലും വലിയ ഒരു ഉറപ്പ് നൽകി. “ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കും” (പുറപ്പാട് 3:12). മോശെയുടെ ബലഹീനതയ്ക്കുള്ള ഉത്തരവും പരിഹാരവും ദൈവത്തിന്റെ തന്നോടൊത്തുള്ള സാന്നിധ്യമായിരുന്നു.

ഈ വാഗ്ദാനം ഇന്ന് നമുക്കും പ്രധാനമാണ്. ഒരു പുതിയ തലത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ദൈവം നമ്മെ അനുവദിക്കുമ്പോൾ, നമുക്ക് എല്ലാ ഉത്തരങ്ങളും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. നാളെ എന്താണ് വരുന്നതെന്ന് നമുക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ലായിരിക്കാം. എന്നാൽ നാളെ ആര് നമ്മോടൊപ്പമുണ്ടാകുമെന്ന് നമുക്ക് അറിയാൻ കഴിയും. മോശെയുടെ പിൻഗാമിയാകാനുള്ള വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന യോശുവയോട് ദൈവം പറഞ്ഞു: “നിന്റെ ദൈവമായ യഹോവ നീ പോകുന്നേടത്തൊക്കെയും നിന്നോടുകൂടെ ഉള്ളതുകൊണ്ടു ഉറപ്പും ധൈര്യവുമുള്ളവനായിരിക്ക; ഭയപ്പെടരുതു, ഭ്രമിക്കയും അരുതു” (യോശുവ 1:9).

യോശുവയുടെ ആത്മവിശ്വാസം തടസ്സങ്ങളുടെ അഭാവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഉള്ളതായിരുന്നില്ല. യുദ്ധങ്ങൾ, ശത്രുക്കൾ, അനശ്ചിതത്വം, ഉത്തരവാദിത്തം എന്നിവ വാഗ്ദത്ത ഭൂമിയിൽ അടങ്ങിയിരുന്നു. ദൈവം തന്നോടൊപ്പമുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞതിലൂടെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മവിശ്വാസം ലഭിച്ചത്. അതേ സത്യം നമുക്കും ബാധകമാണ്. ഒരു പുതിയ വെല്ലുവിളി എന്നതിനർത്ഥം ദൈവം നമ്മെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നല്ല. ഒരു പുതിയ പ്രതിസന്ധി എന്നതിനർത്ഥം നമ്മൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ് എന്നല്ല. നമ്മുടെ സ്വന്തം ശക്തി മതിയാകാത്തപ്പോൾ ദൈവം ശക്തി നൽകുന്നു. നമ്മുടെ സ്വന്തം കഴിവുകൾ അപര്യാപ്തമാണെന്ന് നാം കണ്ടെത്തുന്ന സമയങ്ങളുണ്ട്. ഒരു ദിവസം നമുക്ക് ധൈര്യമുണ്ടാകാം, അടുത്ത ദിവസം നമുക്ക് പൂർണ്ണമായും ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് നമുക്കറിയാമെങ്കിലും അത് ചെയ്യാനുള്ള വൈകാരികമോ ആത്മീയമോ ആയ ശക്തി നമുക്കു−ാവണം എന്നില്ല. ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്ക് ശക്തിയുടെ ഉറവിടം ദൈവമാണെന്ന് തിരുവചനം നമ്മോട് പറയുന്നു. “അവൻ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നവന്നു ശക്തി നല്കുന്നു; ബലമില്ലാത്തവന്നു ബലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു” (യെശയ്യാവു 40:29). തിരുവെഴുത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രോത്സാഹനജനകമായ ഒരു വാഗ്ദാനവുമായി യെശയ്യാവ് തുടരുന്നു: “എങ്കിലും യഹോവയെ കാത്തിരിക്കുന്നവർ ശക്തിയെ പുതുക്കും; അവർ കഴുകന്മാരെപ്പോലെ ചിറകു അടിച്ചു കയറും; അവർ തളർന്നുപോകാതെ ഒാടുകയും ക്ഷീണിച്ചുപോകാതെ നടക്കുകയും ചെയ്യും” (യെശയ്യാവ് 40:31). ദൈവത്തെ കാത്തിരിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കുക എന്നല്ല; പൂർണ്ണമായും നമ്മെത്തന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനു പകരം അവനിൽ വിശ്വാസം അർപ്പിക്കുക എന്നാണ്. മുഴുവൻ പാതയും കാണാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ പോലും പ്രാർത്ഥിക്കുക, വിശ്വസിക്കുക, അനുസരിക്കുക, മുന്നോട്ട് പോകുക.

ചില പ്രതിസന്ധികളിലൂടെ നമ്മൾ കടന്നുപോകുന്നതിന് മുന്നേ ദൈവം നമുക്ക് ശക്തി നൽകുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവിടുന്ന് നമ്മെ എങ്ങനെ വഹിച്ചുവെന്ന് മാത്രമേ പിന്നീട് നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുകയുള്ളൂ. നാം മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിനു മുമ്പ് എല്ലാം അറിയാൻ ദൈവം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. മാറ്റത്തിന്റെ കാലത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പോരാട്ടങ്ങളിലൊന്ന് അനിശ്ചിതത്വമാണ്. അടുത്തതായി എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് അറിയാൻ നാം പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നമുക്ക് ഉറപ്പുകളും വിശദീകരണങ്ങളും ഉള്ള ഒരു സമ്പൂർണ്ണ പദ്ധതിയും വേണം. എന്നാൽ വഴി മുഴുവൻ കാണാൻ കഴിയാത്തപ്പോൾ പോലും ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ തിരുവെഴുത്ത് നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. “പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ യഹോവയിൽ ആശ്രയിക്ക; സ്വന്ത വിവേകത്തിൽ ഊന്നരുതു. നിന്റെ എല്ലാവഴികളിലും അവനെ നിനെച്ചുകൊൾക; അവൻ നിന്റെ പാതകളെ നേരെയാക്കും” (സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 3:5-6).

വിശ്വാസം എന്നാൽ നമ്മുടെ ധാരണ അപൂർണ്ണമാകുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുക എന്നാണ്. അബ്രഹാം ഒരു ശക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്. തന്റെ ദേശത്തെയും ബന്ധുക്കളെയും ചുറ്റുപാടുകളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് ദൈവം കാണിച്ചുതരുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് പോകാൻ ദൈവം അവനെ വിളിച്ചു. “വിശ്വാസത്താൽ അബ്രഹാം തനിക്കു അവകാശമായി കിട്ടുവാനിരുന്ന ദേശത്തേക്കു യാത്രയാവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടാറെ അനുസരിച്ചു എവിടേക്കു പോകുന്നു എന്നറിയാതെ പുറപ്പെട്ടു” (എബ്രായർ 11:8). യാത്ര ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അബ്രഹാമിന് മുഴുവൻ രൂപരേഖയും ലഭിച്ചിരുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വാഗ്ദാനം ലഭിക്കുകയും; വാഗ്ദാനം ചെയ്തവനെ താൻ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു.

അടുത്ത ഘട്ടത്തിൽ ദൈവം നമുക്ക് മതിയായ പ്രകാശം നൽകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകും. എല്ലാം അറിയുന്ന ദൈവത്തെ അറിയാമെങ്കിൽ നമ്മൾ എല്ലാം അറിയേണ്ടതില്ല. പുതിയ വെല്ലുവിളികൾ ആത്മീയ വളർച്ചയ്ക്കുള്ള അവസരങ്ങളായി മാറിയേക്കാം. “എന്റെ സഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ വിവിധപരീക്ഷകളിൽ അകപ്പെടുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശോധന സ്ഥിരത ഉളവാക്കുന്നു എന്നു അറിഞ്ഞു അതു അശേഷം സന്തോഷം എന്നു എണ്ണുവിൻ” (യാക്കോബ് 1:2-3).

ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നമ്മെ സ്ഥിരോത്സാഹം പഠിപ്പിക്കും. സ്ഥിരോത്സാഹത്തിന് നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തെ ശ്രേഷ്ഠമാക്കാൻ കഴിയും. സ്വഭാവത്തിന് നമ്മുടെ പ്രത്യാശയെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ കഴിയും. അതിനാൽ, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഒരു കാലഘട്ടം നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ തെറ്റായ ദിശയിലാണ് നയിക്കുന്നതെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ, അതിലൂടെയും വലിയ ഒരു കാര്യത്തിനായി നമ്മെ ഒരുക്കാൻ സാഹചര്യങ്ങളെ ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ദൈവം ഇന്ന് എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നമുക്ക് മനസ്സിലാകണമെന്നില്ല, എന്നാൽ അതിനർത്ഥം ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല എന്നല്ല. നമ്മുടെ ബലഹീനതകൾക്കു ദൈവകൃപ മതി. ചിലപ്പോൾ നമുക്ക് മുന്നിലുള്ള വെല്ലുവിളി നമ്മുടെ ബലഹീനതകൾ തുറന്നുകാട്ടുന്നു. നമുക്ക് അപര്യാപ്തത, ഭയം, അനുഭവപരിചയമില്ലായ്മ അല്ലെങ്കിൽ കഴിവില്ലായ്മ എന്നിവ അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് ഇത് അനുഭവിച്ചു. തന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രതേ്യക ബുദ്ധിമുട്ട് നീക്കം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ദൈവത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു, എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ പ്രതികരണം ഇതായിരുന്നു; “അവൻ എന്നോടു: എന്റെ കൃപ നിനക്കുമതി; എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു” (2 കൊരിന്ത്യർ 12:9). മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതയിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി പ്രകടമാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പൗലോസ് മനസ്സിലാക്കി.

ദൈവം അനുവദിക്കുന്ന ഏത് സാഹചര്യത്തിലും സഹിക്കാനും വിശ്വസ്തത പുലർത്താനും ക്രിസ്തുവിലൂടെ വിശ്വാസികൾക്ക് ശക്തി ലഭിക്കും. എന്തുചെയ്യണമെന്ന് അറിയാത്തപ്പോൾ ദൈവം ജ്ഞാനം നൽകുന്നു. വെല്ലുവിളികൾക്ക് പലപ്പോഴും ശക്തിയേക്കാൾ കൂടുതൽ ജ്ഞാനം ആവശ്യമാണ്. ശലോമോൻ രാജാവായപ്പോൾ തന്റെ മുമ്പിലുള്ള വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പ്രാഥമികമായി ദൈവത്തോട് സമ്പത്തോ ദീർഘായുസ്സോ ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനുപകരം, ദൈവജനത്തെ നയിക്കാൻ ശലോമോൻ ജ്ഞാനം ആവശ്യപ്പെട്ടു. ദൈവം ആ അപേക്ഷയെ ആദരിച്ചു. അതിനാൽ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ നാം പ്രാർത്ഥിക്കുക മാത്രമല്ല, “കർത്താവേ, എനിക്ക് ശക്തി നൽകേണമേ’ എന്നും പ്രാർത്ഥിക്കണം.

ഭാവിയെ ഭയപ്പെടരുത്; ദൈവം ആരാണ് എന്നതിനേക്കാൾ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്നതിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുമ്പോഴാണ് ഭയം പലപ്പോഴും വളരുന്നത്. നാളെയെക്കുറിച്ചുള്ള ഉത്കണ്ഠയിൽ അകപ്പെടാതെ ജീവിക്കാൻ യേശു തന്റെ അനുയായികളെ പഠിപ്പിച്ചു. “അതുകൊണ്ടു നാളെക്കായി വിചാരപ്പെടരുതു; നാളത്തെ ദിവസം തനിക്കായി വിചാരപ്പെടുമല്ലോ; അതതു ദിവസത്തിന്നു അന്നന്നത്തെ ദോഷം മതി” (മത്തായി 6:34).

ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത ഭൂതകാലത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ഇന്നലെ നമ്മെ സഹായിച്ച ദൈവം ഇന്നും ദൈവമാണ്, നാളെ ദൈവമായി തുടരും. എല്ലാ പ്രഭാതവും ദൈവത്തിന്റെ നിരന്തരമായ കരുണയുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. നാളെ എന്തായിരിക്കുമെന്ന് നമുക്കറിയില്ലായിരിക്കാം, പക്ഷേ നാളെയും നടത്തുന്ന ദൈവത്തെ നമുക്ക് വിശ്വസിക്കാം. വിശ്വാസം എന്നാൽ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ വേദനിപ്പിക്കുന്നില്ലെന്ന് നടിക്കുക എന്നല്ല അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ആത്യന്തികമായി നമ്മുടെ ഭയവും സങ്കടവും അനിശ്ചിതത്വവും ദൈവത്തിലേക്ക് സത്യസന്ധമായി കൊണ്ടുവരാൻ വിശ്വാസം നമ്മെ അനുവദിക്കുന്നു. “എന്റെ ഇഷ്ടമല്ല, നിന്റെ ഇഷ്ടം നിറവേറട്ടെ’; അതാണ് പക്വതയുള്ള വിശ്വാസം. ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറണമെന്ന് നാം ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ചിലപ്പോഴൊക്കെ സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് അനുസൃതമായി അവൻ നമ്മെ മാറ്റുന്നു. രണ്ട് സാഹചര്യങ്ങളിലും താൻ വിശ്വസ്തനായി തുടരുന്നു. നാം പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വാതിലുകളിലൂടെ ദൈവത്തിന് നമ്മെ നയിക്കാൻ കഴിയും. മാറ്റങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ നാം തുറന്നിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വാതിലുകൾ അടച്ചേക്കാം. ഒരു ജോലി അവസാനിച്ചേക്കാം. ഒരു ബന്ധം മാറിയേക്കാം. ഒരു പദ്ധതി പരാജയപ്പെട്ടേക്കാം. ഒരു അവസരം നഷ്ടമായേക്കാം. അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ദൈവം അത് അനുവദിച്ചത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നാം ചിന്തിച്ചേക്കാം. എന്നിട്ടും ദൈവം നമ്മുടെ പാതകളുടെ പരമാധികാരിയാണെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ നമ്മെ ഒാർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. പൗലോസ് തന്റെ മിഷനറി യാത്രകളിൽ അടഞ്ഞ വാതിലുകൾ അനുഭവിച്ചു. അപ്പോസ്തല പ്രവൃത്തികൾ 16:6-10 ൽ പൗലൊസിനെയും അവന്റെ കൂട്ടാളികളെയും മക്കെദോനിയയിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് തടഞ്ഞത് എങ്ങനെയെന്ന് വിവരിക്കുന്നു. അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഓരോ വാതിലും ശിക്ഷയോ പരാജയമോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ ദൈവം നമ്മെ വഴിതിരിച്ചു വിടുന്നു.

“ഇതാ ഞാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ ഒരു വാതിൽ തുറന്നുവെച്ചിരിക്കുന്നു; അതു ആർക്കും അടെച്ചുകൂടാ” (വെളിപ്പാടു 3:8). അതിനാൽ, സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഭാവി നശിച്ചുവെന്ന് ഉടൻ അനുമാനിക്കരുത്. നമുക്ക് ഇതുവരെ കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു കാര്യത്തിലേക്ക് ദൈവം നമ്മുടെ ചുവടുകൾ തിരിച്ചുവിടുന്നുണ്ടാകാം. ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത ഒാർക്കുക. ദുഷ്കരമായ സമയങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ദൈവിക നന്മകളിലൊന്ന് ഒാർമ്മിക്കുക. പഴയ നിയമത്തിൽ ഉടനീളം, അവൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കാൻ ദൈവജനത്തെ ആവർത്തിച്ച് ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു. ഗൊല്യാത്തിനെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ മുൻകാല വിശ്വസ്തത ദാവീദ് ഒാർത്തു. ദൈവം നേരത്തെ തന്നെ എങ്ങനെ അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചുവെന്ന് ഒാർത്തതിനാൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഗൊല്യാത്തിനെ സധൈര്യം നേരിടാൻ കഴിഞ്ഞു. “ദാവീദ് പിന്നെയും: സിംഹത്തിന്റെ കയ്യിൽനിന്നും കരടിയുടെ കയ്യിൽനിന്നും എന്നെ രക്ഷിച്ച യഹോവ ഈ ഫെലിസ്ത്യന്റെ കയ്യിൽനിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കും എന്നു പറഞ്ഞു” (1 ശമൂവേൽ 17:37). ദാവീദിന്റെ ഭൂതകാലം ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തതയുടെ തെളിവാണ്.

ഒരു പുതിയ വെല്ലുവിളിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത ഓർമ്മിക്കുന്നത് ആ അനിശ്ചിതത്വത്തെ നേരിടാൻ നമുക്ക് ധൈര്യം നൽകും. നമ്മുടെ ശക്തി കർത്താവിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. “ഞാൻ എന്റെ കണ്ണു പർവ്വതങ്ങളിലേക്കു ഉയർത്തുന്നു; എനിക്കു സഹായം എവിടെനിന്നു വരും? എന്റെ സഹായം ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും ഉണ്ടാക്കിയ യഹോവയിങ്കൽനിന്നു വരുന്നു” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 121:1-2). ഇതാണ് ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ മർമ്മം. നമ്മുടെ ആത്യന്തിക സഹായം നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്നോ, സ്വത്തുക്കളിൽ നിന്നോ, സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നോ, ബുദ്ധിയിൽ നിന്നോ, എല്ലാം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള നമ്മുടെ സ്വന്തം കഴിവിൽ നിന്നോ വരുന്നതല്ല. നമ്മുടെ സഹായം കർത്താവിൽ നിന്നാണ്. “ദൈവം നമ്മുടെ സങ്കേതവും ബലവും ആകുന്നു; കഷ്ടങ്ങളിൽ അവൻ ഏറ്റവും അടുത്ത തുണയായിരിക്കുന്നു” (സങ്കീർത്തനം 46:1).

ദൈവം നമ്മുടെ പോരാട്ടങ്ങളിൽനിന്നും അകലെയല്ല; താൻ നമുക്ക് പരിചയാണ്. വഴികൾ അപരിചിതം ആകുമ്പോൾ അവിടുന്ന് സഹചാരിയാണ്. നമ്മുടെ ശക്തി ദുർബലമാകുമ്പോൾ അവനോ കോട്ടയാണ്. നമ്മുടെ പദ്ധതികൾ തകരുമ്പോൾ താൻ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ വിശ്വസ്ഥനാണ്. നമുക്ക് സാഹചര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാകാത്തപ്പോൾ താൻ നായകനാണ്. അടുത്തത് എന്തായിരിക്കുമെന്ന് നാം ഭയപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ അമരക്കാരനാണ്. അതിനാൽ, ഒരു പുതിയ വെല്ലുവിളി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ, “എനിക്ക് എല്ലാം സ്വയം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയും’ എന്ന് പറയേണ്ടതില്ല; “എനിക്ക് ആവശ്യമായ ശക്തി ദൈവം നൽകും’ എന്നത്രേ കരുതേ−ത്. അതിനാൽ, അവനിൽ വിശ്വസിക്കുക, അനേ്വഷിക്കുക, അനുസരിക്കുക, ധൈര്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുക. ഇന്നലെ നമ്മെ നയിച്ച ദൈവം നാളെയെയും അഭിമുഖീകരിക്കാനുള്ള കൃപ നൽകും.

 

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ