ലേഖനം: ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുക | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

“അതുകൊണ്ടു ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തു യേശുവിൽ ഉള്ളവർക്കു ഒരു ശിക്ഷാവിധിയും ഇല്ല” (റോമാ 8:1).

“ഒരു വ്യത്യാസവുമില്ല; എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തു ദൈവതേജസ്സു ഇല്ലാത്തവരായിത്തീർന്നു” (റോമർ 3:23), “പാപത്തിന്റെ ശമ്പളം മരണമത്രേ; ദൈവത്തിന്റെ കൃപാവരമോ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശു ക്രിസ്തുവിൽ നിത്യജീവൻ തന്നേ” (റോമർ 6:23). എന്നിട്ടും “യേശു ക്രിസ്തുവിൽ’ ഉള്ളവർ ഇനി ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷാവിധിക്ക് കീഴിലല്ലെന്ന് പൗലോസ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. “ക്രിസ്തുവിൽ’ ഉള്ളവർ ആരാണ്? ഒരു വ്യക്തി എങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്തുവിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്? ക്രിസ്തുവുമായി ഐക്യപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ആർക്കെങ്കിലും അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമോ? ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥമെന്താണ്? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്നത് മാനുഷിക അഭിപ്രായത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് തിരുവെഴുത്തുകളുടെ ആകമാന ഉപദേശത്താലാണ്.

“യേശു ക്രിസ്തുവിൽ’ ഉള്ളവർ ആരാണ്? “ക്രിസ്തുവിൽ’ എന്ന പ്രയോഗം പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വാക്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. യേശു ക്രിസ്തുവുമായുള്ള വിശ്വാസിയുടെ ബന്ധത്തെ വിവരിക്കാൻ പൗലോസ് ഇത് ഏറെ തവണ ഉപയോഗിക്കുന്നു. “ക്രിസ്തുവിൽ’ ആയിരിക്കുക എന്നാൽ വിശ്വാസം, മരണം, പുനഃരുത്ഥാനം, നീതി, നിത്യജീവൻ എന്നിവയിൽ പങ്കുചേരുക എന്നിവയിലൂടെ അവനുമായി ആത്മീയമായി ഐക്യപ്പെടുക എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.

ഒരു വ്യക്തി യേശു ക്രിസ്തുവിനെ കർത്താവും രക്ഷകനുമായി വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം ആ വ്യക്തിയെ തന്റെ പുത്രനുമായി ചേർക്കുന്നു. ഈ ഐക്യം കേവലം പ്രതീകാത്മകമല്ല; അത് ജീവനുള്ള ഒരു ആത്മീയ ബന്ധമാണ്. യേശു തന്നെത്തന്നെ യഥാർത്ഥ മുന്തിരിവള്ളിയായും തന്റെ വിശ്വാസികളെ ശാഖകളായും വിശേഷിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഈ സത്യം പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.

“എന്നിൽ വസിപ്പിൻ; ഞാൻ നിങ്ങളിലും വസിക്കും; കൊമ്പിന്നു മുന്തിരവള്ളിയിൽ വസിച്ചിട്ടല്ലാതെ സ്വയമായി കായ്പാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ എന്നിൽ വസിച്ചിട്ടല്ലാതെ നിങ്ങൾക്കു കഴികയില്ല” (യോഹന്നാൻ 15:4).

ഒരു കൊമ്പിന് മുന്തിരിവള്ളിയിൽ നിന്ന് ജീവൻ ലഭിക്കുന്നത് പോലെ, വിശ്വാസികൾക്ക് ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് ആത്മീയ ജീവിതം ലഭിക്കുന്നു. അവനല്ലാതെ ആത്മീയ ജീവിതമോ, നീതിയും, നിത്യപ്രത്യാശയുമില്ല.

“ഒരുത്തൻ ക്രിസ്തുവിലായാൽ അവൻ പുതിയ സൃഷ്ടി ആകുന്നു; പഴയതു കഴിഞ്ഞുപോയി, ഇതാ, അതു പുതുതായി തീർന്നിരിക്കുന്നു” (2 കൊരിന്ത്യർ 5:17). ക്രിസ്തുവിൽ ആയിരിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം ദൈവം തന്റെ വിശ്വാസിയുടെ നിലയെ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിമറിച്ചു എന്നാണ്. വിശ്വാസി അപ്പോഴും പാപവുമായി മല്ലിടുകയാണെങ്കിലും, ദൈവം അവനെ ഇനി ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെ ധരിച്ചവനായി കാണുന്നു.

ഒരു വ്യക്തി എങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്തുവിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത്? യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന രക്ഷ പൂർണ്ണമായും ദൈവകൃപയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്. “കൃപയാലല്ലോ നിങ്ങൾ വിശ്വാസംമൂലം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു; അതിന്നും നിങ്ങൾ കാരണമല്ല; ദൈവത്തിന്റെ ദാനമത്രേയാകുന്നു. ആരും പ്രശംസിക്കാതിരിപ്പാൻ പ്രവൃത്തികളും കാരണമല്ല” (എഫെസ്യർ 2:8-9).

സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളിൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിനു പകരം യേശു ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണമായും ആശ്രയിക്കുക. ക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു. “ക്രിസ്തു യേശുവിലെ വിശ്വാസത്താൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ ആകുന്നു” (ഗലാത്യർ 3:26). പുതിയനിയമം സ്നാനത്തെ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു. “നിങ്ങളിൽ ക്രിസ്തുവിൽ സ്നാനം സ്വീകരിച്ചവർ ക്രിസ്തുവിനെ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു” (ഗലാത്യർ 3:27). അതുപോലെ, “യേശു ക്രിസ്തുവിനോടു ചേരുവാൻ സ്നാനം ഏറ്റവരായ നാം എല്ലാവരും അവന്റെ മരണത്തിൽ പങ്കാളികളാകുവാൻ സ്നാനം ഏറ്റിരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ?” (റോമാ 6:3). സ്നാനം; ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം, അടക്കം, പുനഃരുത്ഥാനം എന്നിവയുമായുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെയും തിരിച്ചറിവിന്റെയും ദൈവത്താൽ നിശ്ചയിച്ച പൊതുപ്രകടനമാണ്. ആന്തരിക യാഥാർത്ഥ്യം വിശ്വാസമാണ്; ബാഹ്യസാക്ഷ്യം സ്നാനമാണ്.

ഒരു പാപി അനുതപിക്കുകയും സുവിശേഷത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ദൈവം എല്ലാ പാപങ്ങളും ക്ഷമിക്കുകയും പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ നൽകുകയും വിശ്വാസിയെ തന്റെ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് സ്വീകരിക്കുകയും അവനെ എന്നേക്കുമായി ക്രിസ്തുവുമായി ഏകീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഓരോ മനുഷ്യനും ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് പൗലോസ് ആദ്യം തെളിയിച്ചു. യഹൂദന്മാരും വിജാതീയരും ഒരുപോലെ പാപം ചെയ്യുകയും ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള നിയമത്താൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നിയമം പാപം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, പക്ഷേ അതിന് പാപം നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. അതിനാൽ, ദൈവം തന്നെ പരിഹാരം നൽകി. “ജഡത്താലുള്ള ബലഹീനത നിമിത്തം ന്യായപ്രമാണത്തിന്നു കഴിയാഞ്ഞതിനെ (സാധിപ്പാൻ ) ദൈവം തന്റെ പുത്രനെ പാപജഡത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിലും പാപം നിമിത്തവും അയച്ചു, പാപത്തിന്നു ജഡത്തിൽ ശിക്ഷ വിധിച്ചു” (റോമർ 8:3).

പാപികൾ അർഹിച്ച ശിക്ഷ യേശു ക്രിസ്തു സ്വയം ഏറ്റെടുത്തു. ക്രിസ്തു വരുന്നതിന് എഴുനൂറിലധികം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് യെശയ്യാവ് പ്രവചിച്ചു, “നാം എല്ലാവരും ആടുകളെപ്പോലെ തെറ്റിപ്പോയിരുന്നു; നാം ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ വഴിക്കു തിരിഞ്ഞിരുന്നു; എന്നാൽ യഹോവ നമ്മുടെ എല്ലാവരുടെയും അകൃത്യം അവന്റെമേൽ ചുമത്തി” (ഏശയ്യാ 53:6). കുരിശിൽ, പാപത്തിനെതിരായ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധി ക്രിസ്തു വഹിച്ചിരുന്നു. നമുക്കുള്ള ശിക്ഷാവിധി അവന്റെ മേൽ വീണു. അതിനാൽ, ക്രിസ്തുവുമായി ഐക്യപ്പെടുന്ന എല്ലാവരും ഇനി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല, കാരണം ക്രിസ്തു ഇതിനകം തന്നെ മുഴുവൻ ശിക്ഷയും ഏറ്റിട്ടുണ്ട്. പാപം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ദൈവം പൂർണ്ണമായും നീതിമാനായി തുടരുന്നു. ആ ശിക്ഷ സ്വന്തം പുത്രന് ലഭിച്ചതിനാൽ അവൻ പൂർണ്ണമായും സ്നേഹത്തോടെ തുടരുന്നു.

വിശ്വാസികൾ ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യുന്നില്ല എന്നാണോ “നിന്ദയില്ല’ എന്നതിനർത്ഥം? ചിലർ റോമർ 8:1-നെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നത് വിശ്വാസികൾ പൂർണരാകുകയും ഇനി ഒരിക്കലും പാപം ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നാണ്. ജീവിതാന്ത്യത്തോളം വിശ്വാസികൾ പാപപ്രകൃതിക്കെതിരായ പോരാട്ടം തുടരുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിച്ച നന്മ ചെയ്യുന്നതിൽ പലപ്പോഴും പരാജയപ്പെട്ടുവെന്ന് ഏറ്റുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് പൗലോസ് ഈ പോരാട്ടത്തെ സത്യസന്ധമായി വിവരിച്ചു. “ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ഞാൻ അറിയുന്നില്ല; ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതിനെ അല്ല പകെക്കുന്നതിനെ അത്രേ ചെയ്യുന്നതു. ഞാൻ ഇച്ഛിക്കാത്തതിനെ ചെയ്യുന്നു എങ്കിലോ ന്യായപ്രമാണം നല്ലതു എന്നു ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. ആകയാൽ അതിനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നതു ഞാനല്ല എന്നിൽ വസിക്കുന്ന പാപമത്രേ” (റോമർ 7:15-17).

അപ്പോസ്തലനായ യോഹന്നാൻ എഴുതുന്നു, “നമുക്കു പാപം ഇല്ല എന്നു നാം പറയുന്നു എങ്കിൽ നമ്മെത്തന്നേ വഞ്ചിക്കുന്നു; സത്യം നമ്മിൽ ഇല്ലാതെയായി” (1 യോഹന്നാൻ 1:8). എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം ഉടൻ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു, “ഒരുത്തൻ പാപം ചെയ്തു എങ്കിലോ, നീതിമാനായ യേശു ക്രിസ്തു എന്ന കാര്യസ്ഥൻ നമുക്കു പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ ഉണ്ട്” (1യോഹന്നാൻ 2:1). വിശ്വാസികൾ യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയിലൂടെ ക്ഷമിക്കപ്പെടുകയും നീതീകരിക്കപ്പെടുകയും നിരന്തരം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ കരുണ വിശ്വാസിയെ സ്നേഹപൂർവം ശിക്ഷണം നൽകുകയും അനുതാപത്തിലേക്ക് അവരെ വിളിക്കുകയും അവനുമായുള്ള അവരുടെ കൂട്ടായ്മ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു വ്യക്തിക്ക് ക്രിസ്തുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമോ? ഒാരോ വിശ്വാസിയും ഗൗരവമായി എടുക്കേണ്ട രണ്ട് സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട് . ഒന്നാമതായി, തന്റെ ജനത്തെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; “എന്റെ ആടുകൾ എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു; ഞാൻ അവയെ അറികയും അവ എന്നെ അനുഗമിക്കയും ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ അവെക്കു നിത്യജീവൻ കൊടുക്കുന്നു; അവ ഒരുനാളും നശിച്ചു പോകയില്ല; ആരും അവയെ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു പിടിച്ചുപറിക്കയും ഇല്ല” (യോഹന്നാൻ 10:26-28). പൗലോസും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; “മരണത്തിന്നോ ജീവന്നോ ദൂതന്മാർക്കോ വാഴ്ചകൾക്കോ അധികാരങ്ങൾക്കോ ഇപ്പോഴുള്ളതിന്നോ വരുവാനുള്ളതിന്നോ ഉയരത്തിന്നോ ആഴത്തിന്നോ മറ്റു യാതൊരു സൃഷ്ടിക്കോ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശു ക്രിസ്തുവിലുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിൽ നിന്നു നമ്മെ വേറുപിരിപ്പാൻ കഴികയില്ല എന്നു ഞാൻ ഉറെച്ചിരിക്കുന്നു” (റോമാ 8:38-39). ഒരു ബാഹ്യശക്തിക്കും ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാകരമായ സ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് അവരെ നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഈ ഭാഗങ്ങൾ വിശ്വാസികൾക്ക് ഉറപ്പ് നൽകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഗൗരവമേറിയ മുന്നറിയിപ്പുകളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. യേശു പറഞ്ഞു: “എന്നിൽ വസിക്കുക.” അപ്പോൾ അദ്ദേഹം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി: “എന്നിൽ വസിക്കാത്തവനെ ഒരു കൊമ്പുപോലെ പുറത്തു കളഞ്ഞിട്ടു അവൻ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു; ആ വക ചേർത്തു തീയിൽ ഇടുന്നു” (യോഹന്നാൻ 15:6). അതുപോലെ, എബ്രായർ വിശ്വാസികളെ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്നു: “സഹോദരന്മാരേ, ജീവനുള്ള ദൈവത്തെ ത്യജിച്ചുകളയാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവിശ്വാസമുള്ള ദുഷ്ടഹൃദയം നിങ്ങളിൽ ആർക്കും ഉണ്ടാകാതിരിപ്പാൻ നോക്കുവിൻ” (എബ്രായർ 3:12). ഈ മുന്നറിയിപ്പുകൾ ക്രിസ്തുവിൽ തുടർന്നും വിശ്വസിക്കാൻ വിശ്വാസികളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ ദൈവവിശ്വാസപരമായ സ്ഥാനം എന്തുതന്നെയായാലും, യഥാർത്ഥ വിശ്വാസികൾ വിശ്വാസത്തിലും അനുസരണത്തിലും ക്രിസ്തുവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നതിലും തുടരുമെന്ന് പുതിയനിയമം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഒരു വിശ്വാസി എങ്ങനെയാണ് ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്? ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് രക്ഷ നേടുന്നതിനാലല്ല, മറിച്ച് അവനുമായി അനുദിനം കൂട്ടായ്മയിൽ ജീവിക്കുന്നതിനാലാണ്. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട് ആവർത്തിച്ച് കൽപിച്ചു: “എന്നിൽ വസിക്കുക’. നിലനിൽക്കുക, തുടരുക, വസിക്കുക, ക്രിസ്തുവുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുക എന്നിവയാണ് അനുസരിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം. എല്ലാ ദിവസവും ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുക, അവിടുത്തെ വചനം അനുസരിക്കുക, പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ആശ്രയിക്കുക, പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുക, വിശ്വസ്തതയോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുക, വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക എന്നിവയിലൂടെ വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുന്നു.

പൗലോസ് ഈ ജീവിതശൈലിയെ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു: “ആത്മാവിനെ അനുസരിച്ചുനടപ്പിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ജഡത്തിന്റെ മോഹം നിവർത്തിക്കയില്ല എന്നു ഞാൻ പറയുന്നു” (ഗലാത്യർ 5:16). ക്രിസ്തീയ ജീവിതം നിലനിൽക്കുന്നത് മനുഷ്യരുടെ പരിശ്രമം കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും ഉള്ളിലെ ദൈവാത്മാവിന്റെ നിരന്തരമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയാണ്. വിശ്വാസികൾ ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, അവർ ആത്മീയ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. “ആത്മാവിന്റെ ഫലമോ: സ്നേഹം, സന്തോഷം, സമാധാനം, ദീർഘക്ഷമ, ദയ, പരോപകാരം, വിശ്വസ്തത, സൗമ്യത, ഇന്ദ്രിയജയം; ഈ വകെക്കു വിരോധമായി ഒരു ന്യായപ്രമാണവുമില്ല” (ഗലാത്യർ 5:22-23). ഈ ഫലങ്ങൾ ക്രിസ്തു അവനിൽ ജീവിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.

അതുകൊണ്ടു ഇപ്പോൾ ക്രിസ്തു യേശുവിൽ ഉള്ളവർക്കു ഒരു ശിക്ഷാവിധിയും ഇല്ല. വിശ്വാസത്താൽ ക്രിസ്തുവുമായി ഐക്യപ്പെട്ടവർക്കുള്ളതാണ് ഈ വാഗ്ദാനം. ശിക്ഷാവിധികളിൽ നിന്നുള്ള അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം അവരുടെ സ്വന്തം പൂർണതയെ ആശ്രയിച്ചല്ല, മറിച്ച് യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർണ്ണമായ ത്യാഗത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ ഇപ്പോഴും പാപവുമായി മല്ലിടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ക്രിസ്തു അവരുടെ വക്താവായി തുടരുന്നു, അവിടുത്തെ നീതി അവരുടെ മൂടുപടമായി തുടരുന്നു.

നിത്യവും ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ആത്മാവിൽ നടക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കാൻ പുതിയനിയമം വിശ്വാസികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സംരക്ഷണാ ശക്തിക്കോ, സഹിഷ്ണുത പുലർത്താനുള്ള വിശ്വാസിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തിനോ ഊന്നൽ നൽകുകയാണെങ്കിലും, ബൈബിൾ സ്ഥിരമായി ഒരു കേന്ദ്രസത്യത്തിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു; രക്ഷ യേശു ക്രിസ്തുവിൽ മാത്രം. അതിനാൽ, ഓരോ വിശ്വാസിക്കും ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയും. വ്യക്തിപരമായ നന്മയിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിലല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തുവിന്റെ പൂർത്തിയായ രക്ഷാകര പ്രവർത്തിയിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്താൽ തന്നെ.

നിത്യവും ക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുകയും ആത്മാവിൽ നടക്കുകയും ചെയ്കയാൽ അവനിൽ ഉള്ളവർ ഇനി ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയില്ല. നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശു ക്രിസ്തുവിലുള്ള ദൈവസ്നേഹത്തിൽ നിന്ന് നമ്മെ വേർപെടുത്താൻ ഒന്നിനും കഴിയില്ല. നാം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവരും, ക്ഷമ ലഭിച്ചവരും നീതീകരിക്കപ്പെട്ടവരും ആകുന്നു.

 

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ