ലേഖനം: രൂത്ത് | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

തന്റെ അമ്മായിയമ്മയായ നൊവൊമിയോട് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തുകൊണ്ട് ഇസ്രായേല്യർക്ക് സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും ബെത്ലഹേമിലെ ബോവസിനെ വിവാഹം കഴിച്ച് ദാവീദിന്റെ മുതുമുത്തശ്ശിയാകുകയും ചെയ്യുന്ന മോവാബ്യയായ സ്ത്രീയുടെ പേരിലാണ് രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം അറിയപ്പെടുന്നത്. അങ്ങനെ യേശുവിലേക്ക് നയിക്കുന്ന മിശിഹൈക വംശത്തിലെ ഒരു പൂർവ്വികയാണ് നൊവൊമി. “ശല്മോൻ രഹാബിൽ ബോവസിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ബോവസ് രൂത്തിൽ ഓബേദിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ഓബേദ് യിശ്ശായിയെ ജനിപ്പിച്ചു; യിശ്ശായി ദാവീദ്രാജാവിനെ ജനിപ്പിച്ചു; ദാവീദ്, ഊരീയാവിന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നവളിൽ ശലോമോനെ ജനിപ്പിച്ചു” (മത്തായി 1:5–6).

ദൈവ വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹത്തിൽ പങ്കാളിത്തം നേടുന്നതിനുള്ള പ്രവർത്തികളാൽ രൂത്തിന്റെ സ്നേഹവും വിശ്വസ്തതയും ഈ പുസ്തകം ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഉത്തരവാദിത്തവും സ്നേഹപൂർവ്വവുമായ തീരുമാനമെടുക്കലുമാണ് രൂത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത. “ബോവസ് അവളോടു: നിന്റെ ഭർത്താവു മരിച്ചശേഷം അമ്മാവിയമ്മെക്കു നീ ചെയ്തിരിക്കുന്നതും നിന്റെ അപ്പനെയും അമ്മയെയും സ്വദേശത്തെയും വിട്ടു, മുമ്പെ അറിയാത്ത ജനത്തിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നതുമായ വിവരമൊക്കെയും ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു” (രൂത്ത് 2:11). ബോവസ്സിന്റെ ഔദാര്യവും (രൂത്ത് 1:15-17; 2:2,7) നീതിക്കുവേണ്ടി അപകടസാധ്യതകൾ ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള രുത്തിന്റെ സന്നദ്ധതയും സംഭവവികാസങ്ങളുടെ ഒരു ശൃംഖല തന്നെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

എല്ലാവരും സ്വന്തം കണ്ണിൽ ശരിയായത് ചെയ്തപ്പോൾ; സാധാരണ ജീവിതത്തിലെ വിശ്വാസം, വിശ്വസ്തത, അനുസരണം എന്നിവ ദൈവത്തിന്റെ അസാധാരണമായ വീണ്ടെടുപ്പു പദ്ധതിയിൽ എങ്ങനെ ഉപകരണങ്ങളായി മാറുന്നുവെന്ന് രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം നമുക്ക് കാണിച്ചുതരുന്നു. ക്ഷാമം, കുടിയൊഴിയൽ, മരണം എന്നിവയിലൂടെയാണ് അദ്ധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നത്. നൊവോമിയ്ക്ക് ഭർത്താവിനെയും പിന്നീട് രണ്ട് ആൺമക്കളെയും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവളുടെ ജീവിതം ശൂന്യതയിലേക്ക് ചുരുങ്ങുന്നു.

രൂത്തിന്റെ ധീരമായ വിശ്വാസം; ബോവസിന്റെ നീതിപൂർവകമായ സ്വഭാവം; ദൈവത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന പദ്ധതി എന്നിവയുടെ പൂർണ്ണതയാണ് രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം. വിശ്വാസം നിഷ്ക്രിയമല്ല; അതിന് ധീരമായ അനുസരണം ആവശ്യമാണ്. നാം വിശ്വാസത്തിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ, ദൈവം തന്റെ വിശ്വസ്തതയോടെ നമ്മെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു.

രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം നമ്മുടെ വിചിന്തനത്തിനായി മുന്നോട്ടു വയ്ക്കുന്ന ചിന്തകൾ; വിളവെടുപ്പിനായുള്ള ക്ഷാമം, തിരിച്ചുവരവിനായുള്ള നഷ്ടം, സന്തോഷത്തിനായുള്ള കയ്പ്പ്, ശൂന്യതയിൽനിന്ന് പൂർണ്ണതയിലേക്കുള്ള പ്രയാണം എന്നിവയാകുന്നു. ഇതിനെല്ലാം മുഖാന്തിരമായി ദൈവം പ്രവർത്തിച്ചു. നഷ്ടങ്ങളിൽ, കഷ്ടതയിൽ, ശൂന്യതയിൽ അവിടുത്തെ വിശ്വസിക്കുക. അനുസരണത്തിൽ കാത്തിരുന്ന് തന്നെ വിശ്വസിക്കുക; അനുഗ്രഹവും വഴിനടത്തലും പ്രാപിക്കുക.

ന്യായാധിപന്മാർ ന്യായപാലനം നടത്തിയ കാലത്ത്, ഇസ്രായേലിലെ ധാർമ്മിക അസ്ഥിരതയും ആത്മീയ തകർച്ചയും അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഒരു ദൈവശാസ്ത്ര വിവരണമായി രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ഇരുണ്ട പശ്ചാത്തലത്തിൽ, സാധാരണ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിലൂടെ ആത്മീയ വിശ്വസ്തത, ഉടമ്പടി വിശ്വസ്തത, ദൈവിക പരിപോഷണം എന്നിവയാൽ; ഹ്രസ്വമാണെങ്കിലും, വ്യക്തിപരവും ദേശീയവുമായ ചരിത്രത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാര പ്രവർത്തനങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സാംസ്കാരികവും വീണ്ടെടുക്കുന്നതുമായ വിഷയങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ് ഈ പുസ്തകം.

വികേന്ദ്രീകൃത നേതൃത്വം, ഗോത്രവിഭാഗങ്ങൾ, പാപം, അടിച്ചമർത്തൽ, അനുതാപം, മോചനം എന്നിവയുടെ ആവർത്തനങ്ങളാൽ സവിശേഷമായ ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു ഇത്. വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, ‘അപ്പത്തിന്റെ വീട്’ എന്നർത്ഥം വരുന്ന ബെത്ലഹേമിലെ ക്ഷാമം സ്വാഭാവിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളും സാധ്യമായ ദൈവിക അച്ചടക്കവും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. എലീമേലെക്കിന്റെ മോവാബിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റം ചരിത്രപരമായി പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. ചാവുകടലിന് കിഴക്കായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മോവാബ് പരമ്പരാഗതമായി ഇസ്രായേലിന്റെ ശത്രുവായിരുന്നു; “ഒരു അമ്മോന്യനോ മോവാബ്യനോ യഹോവയുടെ സഭയിൽ പ്രവേശിക്കരുതു; അവരുടെ പത്താം തലമുറപോലും ഒരു നാളും യഹോവയുടെ സഭയിൽ പ്രവേശിക്കരുതു” (ആവർത്തനം 23:3). എലീമേലെക്കിന്റെ ഈ കുടിയേറ്റം വഴി ദൈവകൃപ ഇസ്രായേലിന്റെ അതിർത്തികൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു. വിജാതീയരെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനെ മുൻനിഴലാക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട് മോവാബ്യയായ രൂത്ത് എന്ന സ്ത്രീ ഇസ്രായേലിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പ് ചരിത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറുന്നു.

രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം നാല് അധ്യായങ്ങളായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഓരോന്നും ഏകീകൃത ദൈവശാസ്ത്ര സന്ദേശം നൽകുന്നു. ദുരന്തം, ഉടമ്പടി വിശ്വസ്തത, തിരിച്ചുവരവ് എന്നിവയാൽ നഷ്ടത്തിന്റെയും സ്ഥാനഭ്രംശത്തിന്റെയും രംഗമാണ് ഒന്നാം അദ്ധ്യായം. നൊവൊമിക്ക് ഭർത്താവിനെയും മക്കളെയും നഷ്ടപ്പെടുകയും അവളെ ദുർബലമായ സാമൂഹിക സ്ഥാനത്തേക്ക് തള്ളിവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. കുടുംബ സംരക്ഷണത്തെ സംബന്ധിച്ച് സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും ഏറ്റവും പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരായിരുന്നു പുരാതന മോവാബ്യയിൽ വിധവകൾ. ബെത്ലഹേമിലെ ക്ഷാമം അവസാനിച്ചുവെന്ന് കേട്ട നൊവൊമി അഗാധമായ ദുഃഖത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ച് ജന്മനാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുവാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. “യഹോവ തന്റെ ജനത്തെ സന്ദർശിച്ചു ആഹാരം കൊടുത്തപ്രകാരം അവൾ മോവാബ്ദേശത്തുവെച്ചു കേട്ടിട്ടു മോവാബ്ദേശം വിട്ടു മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ തന്റെ മരുമക്കളോടുകൂടെ പുറപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ അവൾ മരുമക്കളുമായി പാർത്തിരുന്ന സ്ഥലം വിട്ടു യെഹൂദാദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ യാത്രയായി” (രൂത്ത് 1:6-7).

“അതിന്നു രൂത്ത്: നിന്നെ വിട്ടുപിരിവാനും നിന്റെ കൂടെ വരാതെ മടങ്ങിപ്പോകുവാനും എന്നോടു പറയരുതേ; നീ പോകുന്നേടത്തു ഞാനും പോരും; നീ പാർക്കുന്നേടത്തു ഞാനും പാർക്കും; നിന്റെ ജനം എന്റെ ജനം, നിന്റെ ദൈവം എന്റെ ദൈവം. നീ മരിക്കുന്നേടത്തു ഞാനും മരിച്ചു അടക്കപ്പെടും; മരണത്താലല്ലാതെ ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞാൽ യഹോവ തക്കവണ്ണവും അധികവും എന്നോടു ചെയ്യുമാറാകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു” (രൂത്ത് 1:16-17). നൊവൊമിയോടുള്ള രൂത്തിന്റെ പ്രസ്താവന പുസ്തകത്തിലെ കേന്ദ്ര ദൈവശാസ്ത്ര ആശയമായ സ്ഥിരസ്നേഹം അല്ലെങ്കിൽ ഉടമ്പടി വിശ്വസ്തതയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. രൂത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത കടമയ്ക്ക് അതീതമാണ്. കാരണം, അവൾ നൊവൊമിയുടെ ആളുകളെ മാത്രമല്ല അവളുടെ ദൈവത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും സ്വീകരിക്കുവാൻ സുമനസാവുന്നു; നൊവൊമിയെ വിശ്വസ്ഥതയോടെ അനുധാവനം ചെയ്യുന്നു. നൊവൊമിയുടെ ബെത്ലഹേമിലേക്കുള്ള തിരിച്ചുവരവ് ഒരു വഴിത്തിരിവാണ്. തന്റെ ജീവിതത്തെ കയ്പേറിയതായി അവർ വിവരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്റെ പുനഃരുദ്ധാരണ പദ്ധയിലുള്ള വിശ്വാസത്തെയും പ്രത്യാശയെയും വിശ്വസ്തതയെയും അവൾ കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നു.

ദൈവിക പരിരക്ഷണയും സാമൂഹിക ധാർമ്മികതയും ആണ് രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ കാതൽ. രൂത്തിന്റെ വയലുകളിലെ കതിർ ശേഖരണം; ഇസ്രായേല്യ നിയമത്തിന്റെയും സാമൂഹിക നീതിയുടെയും പ്രധാന വശങ്ങൾ നമ്മെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ലേവ്യനിയമം അനുസരിച്ച് ഭൂവുടമകൾ തങ്ങളുടെ വിളവെടുപ്പിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ദരിദ്രർക്കും വിധവകൾക്കും വിദേശികൾക്കുമായി വിട്ടുകൊടുക്കേണ്ടതായിരുന്നു. “നിങ്ങളുടെ നിലത്തിലെ വിള നിങ്ങൾ കൊയ്യുമ്പോൾ വയലിന്റെ അരികു തീർത്തുകൊയ്യരുതു; നിന്റെ കൊയ്ത്തിൽ കാലാ പെറുക്കയും അരുതു. നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ കാലാ പറിക്കരുതു; നിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ വീണുകിടക്കുന്ന പഴം പെറുക്കയും അരുതു. അവയെ ദരിദ്രന്നും പരദേശിക്കും വിട്ടേക്കേണം; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു” (ലേവ്യ 19:9-10).

വിധവയെന്ന നിലയിലും വിദേശിയെന്ന നിലയിലും രൂത്ത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന സാമൂഹിക പദവി വഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ മേന്മയും അന്തസ്സും കൊണ്ടാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ബോവസുമായുള്ള അവളുടെ കണ്ടുമുട്ടൽ യാദൃശ്ചികമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ആ ദേശത്ത് “അവൾ വന്നെത്തി’യവൾ ആണെന്നാലും ദൈവശാസ്ത്രപരമായി ആ വരവ് ദൈവിക പരിപോഷണത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. നിയമപരമായ ആവശ്യകതകൾ മറികടന്ന്; സംരക്ഷണം, കരുതൽ, ബഹുമാനം എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ട് ബോവസ് അവളോട് നീതിയുടെ മാതൃക കാണിക്കുന്നു. ദൈവസ്വഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ രൂത്ത് ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

വീണ്ടെടുപ്പും ഉടമ്പടിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തവും ആണ് മൂന്നാം അദ്ധ്യായം. കുടുംബപരമ്പരയും സ്വത്തും സംരക്ഷിക്കുന്നതിന് ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള ഇസ്രായേൽ സമൂഹത്തിലെ നിയമപരമായ സത്തയെ നൊവൊമിയുടെ പദ്ധതിയിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. “നിന്റെ സഹോദരൻ ദിരദ്രനായ്തീർന്നു തന്റെ അവകാശത്തിൽ ഏതാനും വിറ്റാൽ അവന്റെ അടുത്ത ചാർച്ചക്കാരൻ വന്നു സഹോദരൻ വിറ്റതു വീണ്ടുകൊള്ളേണം” (ലേവ്യർ 25:25). “സഹോദരന്മാർ ഒന്നിച്ചു പാർക്കുമ്പോൾ അവരിൽ ഒരുത്തൻ മകനില്ലാതെ മരിച്ചുപോയാൽ മരിച്ചവന്റെ ഭാര്യ പുറത്തുള്ള ഒരുത്തന്നു ആകരുതു; ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവളെ ഭാര്യയായി പരിഗ്രഹിച്ചു അവളോടു ദേവരധർമ്മം നിവർത്തിക്കേണം. മരിച്ചുപോയ സഹോദരന്റെ പേർ യിസ്രായേലിൽ മാഞ്ഞു പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൾ പ്രസവിക്കുന്ന ആദ്യജാതനെ അവന്റെ പേർക്കു കണക്കു കൂട്ടേണം. സഹോദരന്റെ ഭാര്യയെ പരിഗ്രഹിപ്പാൻ അവന്നു മനസ്സില്ലെങ്കിൽ അവൾ പട്ടണവാതിൽക്കൽ മൂപ്പന്മാരുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു: എന്റെ ദേവരന്നു തന്റെ സഹോദരന്റെ പേർ യിസ്രായേലിൽ നിലനിർത്തുവാൻ ഇഷ്ടമില്ല; എന്നോടു ദേവര ധർമ്മം നിവർത്തിപ്പാൻ അവന്നു മനസ്സില്ല എന്നു പറയേണം. അപ്പോൾ അവന്റെ പട്ടണത്തിലെ മൂപ്പന്മാർ അവനെ വിളിപ്പിച്ചു അവനോടു സംസാരിക്കേണം; എന്നാൽ ഇവളെ പരിഗ്രഹിപ്പാൻ എനിക്കു മനസ്സില്ല എന്നു അവൻ ഖണ്ഡിച്ചുപറഞ്ഞാൽ അവന്റെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യ മൂപ്പന്മാർ കാൺകെ അവന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അവന്റെ കാലിൽനിന്നു ചെരിപ്പു അഴിച്ചു അവന്റെ മുഖത്തു തുപ്പി: സഹോദരന്റെ വീടു പണിയാത്ത പുരുഷനോടു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുമെന്നു പ്രത്യുത്തരം പറയേണം. ചെരിപ്പഴിഞ്ഞവന്റെ കുടുംബം എന്നു യിസ്രായേലിൽ അവന്റെ കുടുംബത്തിന്നു പേർ പറയും” (ആവർത്തന പുസ്തകം 25:5-10).

ബോവസിനെ സമീപിക്കാനും ബന്ധുവായ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ എന്ന നിലയിൽ അവന്റെ പങ്ക് അനേ്വഷിക്കാനും നൊവൊമി രൂത്തിനെ ഉപദേശിക്കുന്നു (രൂത്ത് 3:1-2). വിശ്വാസവും ധൈര്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രൂത്ത് ഈ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അനുസരിക്കുന്നു. ബോവസ് ആത്മാർത്ഥതയോടും ബഹുമാനത്തോടും കൂടി പ്രതികരിക്കുന്നു. അവൻ തന്റെ ഉത്തരവാദിത്തം അംഗീകരിക്കുന്നു, കളത്തിൽവെച്ച് ബോവസിനോടുള്ള രൂത്തിന്റെ സമീപനം സാംസ്കാരികമായി പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. അവന്റെ കാലുകൾക്കു കീഴെ കിടക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവൾ പ്രതീകാത്മകമായി വിധേയത്വവും അവന്റെ സംരക്ഷണവും വിവാഹവും അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തി അധാർമികമല്ല, മറിച്ച് വീണ്ടെടുപ്പിനുള്ള ധീരവും സാംസ്കാരികമായി ഉചിതവുമായ അഭ്യർത്ഥനയാണ്; ധാർമികവുമാണ്. ബോവസിന്റെ പ്രതികരണം സത്യസന്ധതയും നിയമത്തോടുള്ള അനുസരണവും പ്രകടമാക്കുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ പങ്ക് അംഗീകരിക്കുന്നു, എന്നാൽ അടുത്ത ബന്ധുവിന്റെ നിയമപരമായ അവകാശങ്ങളെയും ബഹുമാനിക്കുന്നു. പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്നദ്ധത നീതിയും അനുകമ്പയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുകയും നിയമപരമായ ബാധ്യതയെ വ്യക്തിപരമായ സദ്ഗുണവുമായി സന്തുലിതമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിയമപരമായ വീണ്ടെടുപ്പും മിശിഹൈക വംശപാരമ്പര്യവുമാണ് നാലാം അദ്ധ്യായം. രൂത്തിനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിന്റെ സാമ്പത്തികവും സാമൂഹികവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ കാരണം അടുത്ത ബന്ധുവായ ആൾ സ്വത്ത് വീണ്ടെടുക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ശേഷം, ദേശം വീണ്ടെടുക്കാനും രൂത്തിനെ വിവാഹം കഴിക്കാനുമുള്ള തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ബോവസ് പരസ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും എലീമേലെക്കിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ തുടർച്ച ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (രൂത്ത് 4:9-12). തുടർന്ന് ബോവസ് വീണ്ടെടുപ്പുകാരന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുകയും രൂത്തിനെ വിവാഹം കഴിക്കുകയും നൊവോമിയുടെ കുടുംബപരമ്പര പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രൂത്തിനെ ഇസ്രായേലിന്റെ വിശാലമായ ഉടമ്പടി ചരിത്രവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ബോവസും രൂത്തും വിവാഹിതരാകുകയും ഓബേദ് എന്ന പുത്രൻ ജനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓബേദ് ദാവീദ് രാജാവിന്റെ മുത്തച്ഛനായി മാറുകയും മോവാബ്യയായ ഒരു സ്ത്രീയായ രൂത്തിനെ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വംശാവലിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുകയും ചെയ്തു (രൂത്ത് 4:13-22).

ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം സൂക്ഷ്മവും എന്നാൽ വ്യാപകവുമാണ്. ഇവിടെ മറ്റ് ബൈബിൾ പുസ്തകങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അത്ഭുതങ്ങളിലൂടെയോ നേരിട്ടുള്ള സംസാരത്തിലൂടെയോ അല്ല, മറിച്ച് സാഹചര്യങ്ങളിലൂടെയും തീരുമാനങ്ങളിലൂടെയും ബന്ധങ്ങളിലൂടെയുമാണ്. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും മനോഹരവും പ്രായോഗികവുമായ പുസ്തകങ്ങളിലൊന്നാണ് റൂത്ത്. ലളിതവും ദൈനംദിനവുമായ അനുഭവങ്ങളിലൂടെ അത് ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയ സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. രൂത്തിന്റെ വിശ്വസ്തത, നൊവൊമിയുടെ സഹിഷ്ണുത, ബോവസിന്റെ നീതി എന്നിവയെല്ലാം ദൈവിക സ്വഭാവം പ്രകടമാക്കുന്നു. എല്ലാറ്റിനുമുപരിയായി, ദൈവം എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പുസ്തകം കാണിക്കുന്നു, ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ വിശദാംശങ്ങളിൽ പോലും, തന്റെ മഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ദൈവം ജനത്തെ നയിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിൽ ആശ്രയിക്കാനും വിശ്വാസത്തോടും ദയയോടും സമഗ്രതയോടും കൂടി ജീവിക്കാനുമുള്ള കാലാതീതമായ ഒരു ഒാർമ്മപ്പെടുത്തലായി രൂത്തിന്റെ പുസ്തകം നിലകൊള്ളുന്നു.

 

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ