ലേഖനം: അത്തിമരം | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

ഫലമില്ലാത്ത അത്തിമരം യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പാഠം പകരുന്നു. യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷയിലെ ശ്രദ്ധേയമായ പ്രതീകാത്മക പ്രഘോഷണങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്. ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ ഈ സംഭവം ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്നതായി തോന്നിയേക്കാം. അത് സസ്യശാസ്ത്ര നിലവാരങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുന്ന ഒരു വൃക്ഷത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നില്ല. ഒരു വൃക്ഷം ഫലം കായ്ക്കാത്തതിനാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു! അത്തി മരം, യേശുവിന്റെ കൽപ്പനപ്രകാരം ഉണങ്ങിപ്പോയി. യേശുവിന് തന്റെ ജനത്തിൽ അവകാശമുണ്ട്. പിതാവിന്റെ ദാനത്താലും സ്വന്തം വാങ്ങലിലൂടെയും അവ അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. മറ്റൊരു സുവിശേഷത്തിൽ അത് അത്തിപ്പഴങ്ങളുടെ കാലം പോലും ആയിരുന്നില്ല എന്ന് കുറിക്കുന്നു. “പിറ്റെന്നാൾ അവർ ബേഥാന്യ വിട്ടു പോരുമ്പോൾ അവന്നു വിശന്നു; അവൻ ഇലയുള്ളോരു അത്തിവൃക്ഷം ദൂരത്തുനിന്നു കണ്ടു, അതിൽ വല്ലതും കണ്ടുകിട്ടുമോ എന്നു വെച്ചു ചെന്നു, അതിന്നരികെ എത്തിയപ്പോൾ ഇല അല്ലാതെ ഒന്നും കണ്ടില്ല; അതു അത്തിപ്പഴത്തിന്റെ കാലമല്ലാഞ്ഞു. അവൻ അതിനോടു; ഇനി നിങ്കൽനിന്നു എന്നേക്കും ആരും ഫലം തിന്നാതിരിക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞു; അതു ശിഷ്യന്മാർ കേട്ടു” (മർക്കൊസ് 11:12-14). ഈ പ്രത്യക്ഷമായ വൈരുദ്ധ്യം ആശയക്കുഴപ്പത്തെ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തുന്നു. വ്യക്തമായും, ഈ പ്രവൃത്തിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം പ്രകൃതിയോടുള്ള നിരാശ പ്രകടിപ്പിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് ആത്മീയ സത്യം അറിയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം. ചിലർ വിചാരിച്ചതുപോലെ അത്തിമരത്തോടു കോപം കാണിപ്പാനും അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല.

അക്കാലത്തെ സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഉപമകളിലൂടെ പ്രതീകാത്മകമായി ആ ജനതയുടെ സംസ്കാരവും ജീവിതവും ജോലിയും എന്നിവയൊക്കെ ആയി അവർ ഇടപഴകുന്ന കണ്ടുവളർന്ന കാര്യങ്ങളുമായി ഇണക്കി യേശു പഠിപ്പിക്കുന്നത് സാധാരണമായിരുന്നു. ദൈവരാജ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴമേറിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്താൻ യേശു പതിവായി അവരുടെ ദൈനംദിന വസ്തുതകളും സാഹചര്യങ്ങളും ഉപയോഗിച്ചു. അതിനാൽ അത്തി മരത്തെ കേവലം ഒരു മരമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഒരു ആത്മീയ അവസ്ഥയുടെ പ്രതിനിധ്യമായിട്ടാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്. അതിന്റെ ബാഹ്യരൂപം പ്രതീക്ഷ നൽകുന്നതായിരുന്നു; അതിൽ ഇലകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അത് ഊർജ്ജസ്വലതയും ഫലപ്രാപ്തിയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. എന്നിട്ടും സൂക്ഷ്മപരിശോധനയിൽ അത് ഫലമില്ലത്തതാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു. രൂപവും യാഥാർത്ഥ്യവും തമ്മിലുള്ള ഈ വ്യത്യാസം പാഠത്തിന്റെ കാതലാണ്.

തിരുവെഴുത്തുകളിലുടനീളം, ദൈവജനത്തെ പലപ്പോഴും അവന്റെ അദ്ധ്വാന മേഖലയുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു. ലൂക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തിലും യെശയ്യാവിന്റെ പുസ്തകത്തിലും കാണപ്പെടുന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ, വിശ്വാസികളെ ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചതും ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പരിപാലിക്കുന്നതും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നതുമായ ഫലവൃക്ഷങ്ങളായി വിവരിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രീകരണങ്ങൾ സദൃശ്യമായതിന് മാത്രമല്ല, ഉദ്ദേശ്യത്തിനും ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ദൈവം നട്ട ഒരു വൃക്ഷം മൂല്യവത്തായ എന്തെങ്കിലും ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്; അതിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും ഗുണത്തെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഫലം. ദൈവജനമായാൽ സ്വഭാവത്തെയും കൃപയെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഗുണസഹിത വിശ്വാസ ജീവിതവും തന്നെ.

ഇതിനു വിപരീതമായി, ഈ വിവരണത്തിലെ അത്തി മരം ഒരു തോട്ടത്തിൽ നട്ടതോ; കൃഷി ചെയ്യാത്തതോ ആയ; ഫലം കായ്ക്കാത്തതായി വഴിയരികിൽ നിന്നതാകുന്നു. ആന്തരിക ഗുണമില്ലാതെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ബാഹ്യരൂപം മാത്രം കൈവശമുള്ളവരുടെ പ്രതീകമായി അത് മാറുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഫലങ്ങളുടെ അഭാവം യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ അഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ഈ വ്യത്യാസം നിർണായകമാണ്. യഥാർത്ഥ വിശ്വാസം അളക്കുന്നത് രൂപംകൊണ്ട് മാത്രമല്ല, ആന്തരിക പരിവർത്തനത്തിന്റെയും ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിന്റെയും തെളിവുകളിലൂടെയാണ്; അളവുകോലാൽ ആണ്.

അത്തിമരം പെട്ടെന്ന് വാടിപ്പോകുന്നത് കൂടുതൽ ആത്മീയ തലങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവിക ബന്ധവും ആത്മീക ഫലങ്ങളും ഇല്ലാത്ത വിശ്വാസ ജീവിതം, നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് വാടിപ്പോയ അത്തി വൃക്ഷം പോലെ; പൊടുന്നനവെ ആത്മക്ഷതം സംഭവിച്ചു നാശത്തിലേക്ക് അതിശീഘ്രം പതിക്കും. ഈ യഥാർത്ഥ്യം ഒരു വിശ്വാസ ജീവിതത്തിന്റെ ആത്യന്തിക ഫലത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആത്മീയ ഫലശൂന്യത ഒരു നിഷ്പക്ഷാവസ്ഥയല്ല; അത് അനന്തരഫലങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു. വൃക്ഷത്തിന് ഫലമില്ലാതെ നിലനിൽക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, അത് അർത്ഥശൂന്യവും എന്ന പോലെ, യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ചൈതന്യമില്ലാത്ത ജീവിതത്തിന് നിത്യം നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ല. കേവലം പുറമോടിയായത് ഒടുവിൽ തുറന്നു കാട്ടപ്പെടുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന വ്യക്തമായ മുന്നറിയിപ്പായി ഈ പ്രവൃത്തി വർത്തിക്കുന്നു.

യേശുവിന്റെ തുടർന്നുള്ള പഠിപ്പിക്കൽ വിശ്വാസത്തിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിലുള്ള വിശ്വാസം തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിലൂടെ; താൻ ആകുന്ന യഥാർത്ഥ ഫലവൃക്ഷത്തിന്റെ തായ്വേരിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷം പതിനഞ്ചാം അദ്ധ്യായത്തിൽ, അവൻ തന്നെ മുന്തിരിവള്ളിയായും തന്റെ അനുയായികളെ ശാഖകളായും വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഫലം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നത് പരിശ്രമത്തിലൂടെ മാത്രമല്ല, അവനിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതിലൂടെയാണ്. ഈ ജീവനുമായി ബന്ധമില്ലാതെ, ബാഹ്യരൂപത്തിനും പ്രവൃത്തികൾക്കും യഥാർത്ഥ ഫലങ്ങൾ നൽകാൻ കഴിയില്ല; നല്ല വൃക്ഷം ആകാനുമാവില്ല. ‘ഇലകളുടെ’ സാന്നിധ്യം ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുകയും ആരോഗ്യഭാവം സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം, എന്നാൽ ‘ഫലം’ മാത്രമേ ആധികാരിക ജീവിതത്തെ പ്രകടമാക്കുന്നുള്ളൂ.

ഈ പാഠം കാപട്യത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് ദൈവവുമായുള്ള യഥാർത്ഥവും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു ബന്ധം തേടുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ, സ്വന്തം ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വഭാവം പരിശോധിക്കാൻ ഈ വിവരണം നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു. പുറമേ ആത്മീയ ആരോഗ്യവാനായി കാണാനും ആന്തരികാത്മാവിൽ ശൂന്യമായിരിക്കാനും കഴിയും. എന്നാൽ ദൈവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉടനടി ദൃശ്യമല്ലെങ്കിലും സ്വാഭാവികമായും ഫലം നൽകും.

“അന്തർഭാഗത്തിലെ സത്യമല്ലോ നീ ഇച്ഛിക്കുന്നതു” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 51:6). “ദൈവമേ, എന്നെ ശോധന ചെയ്തു എന്റെ ഹൃദയത്തെ അറിയേണമേ; എന്നെ പരീക്ഷിച്ചു എന്റെ നിനവുകളെ അറിയേണമേ” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 139:23). ദൈവം ബാഹ്യരൂപങ്ങൾക്കപ്പുറം ഉള്ളിലെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ശക്തമായ ഒാർമ്മപ്പെടുത്തലാണ് ഫലശൂന്യമായ അത്തിമരത്തിന്റെ കഥ. ഇത് ആത്മാർത്ഥതയും ആത്മീയ ആഴവും യഥാർത്ഥ ദൈവ ബന്ധവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിൽ വേരൂന്നിയ ഒരു ജീവിതം നിശ്ചയമായും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കും, എന്നാൽ അതില്ലാത്തത് ആത്യന്തികമായി വാടിപ്പോകും. യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജീവിതത്തെ നിർവചിക്കുന്നത് അത് എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നു എന്നതിലല്ല, മറിച്ച് അത് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഫലങ്ങളിലൂടെയാണ്.

ഫലമില്ലാത്ത വിശ്വാസിക്ക് സഭയിൽ ഒരു പങ്കുമില്ല. തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലോ തന്റെ വാങ്ങലിലോ ഒരു അവകാശവും ഇനിയില്ല, അവനുമായി ഒരു ഐക്യവുമില്ല. തൽഫലമായി, അവന്റെ കൃപയിൽ ഒരു കൂട്ടായ്മയും ഇല്ല. ആയതിനാൽ ദൈവിക തീരുമാനത്തിന്റെ മണിക്കൂറിൽ ഫലമില്ലാത്ത അത്തിമരം തൽക്ഷണം ഉണങ്ങിപ്പോകും. ദുഷ്ടന്റെ മക്കളും ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ മക്കളും നിത്യതയ്ക്കായി തികച്ചും വേറിട്ടവരും വ്യത്യസ്തരുമാണ്. കളകൾക്ക് ഒരിക്കലും ഗോതമ്പാകാൻ കഴിയില്ല; ഗോതമ്പിന് കളകളാകാൻ കഴിയില്ല. ആടുകൾ ആടുകളായി തുടരണം. അയതിനാൽ ക്രിസ്തുവിൽ ഫലമുള്ളവരായി കണ്ടെത്തുക എന്നത് അതിപ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്.

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

- Advertisement -