ലേഖനം: പിന്മാറ്റം | ടോജോ തോമസ്, ദുബായ്

വിശ്വാസത്തിന്റെ കപ്പൽയാത്രയിൽ കാറ്റും കൊടുങ്കാറ്റുകളും ഉയരുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. എന്നാൽ ദിശ തെറ്റി ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തുനിന്ന് അകന്നുപോകുന്ന കപ്പലിനെപ്പോലെ, ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തമാണ് പിന്മാറ്റം. ഇത് ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ വീഴ്ചയല്ല; മറിച്ച് സാവധാനം ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ ശൈത്യമാണ്.

അതിവേഗം പായുന്ന ഇന്നത്തെ ലോകത്തിൽ പിന്മാറ്റം സഭയിൽ വരാതിരിക്കലിലോ പരസ്യമായ പാപങ്ങളിൽ വീഴലിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ അതിപ്രസരവും ആധുനിക ജീവിതശൈലിയുടെ തിരക്കുകളും ദൈവവുമായുള്ള വ്യക്തിപരമായ ബന്ധത്തിൽ നിശ്ശബ്ദമായ വിള്ളലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

വിവരങ്ങളുടെയും വിനോദങ്ങളുടെയും പെരുമഴയിൽ നാം ജീവിക്കുന്നു. സ്ക്രീനുകളുടെ മുമ്പിൽ ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം പ്രാർത്ഥനയുടെയും വചനധ്യാനത്തിന്റെയും ചൂട് നിശ്ശബ്ദമായി കവർന്നെടുക്കുന്നു. പുറമേ വിശ്വാസത്തിന്റെ മുഖം ധരിച്ചാലും, ഉള്ളിൽ ക്രിസ്തുവില്ലാത്ത ഒരു ‘ഡിജിറ്റൽ ശൂന്യത’ പലരെയും പിന്മാറ്റത്തിന്റെ പാതാളത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.

“എല്ലാം ശരിയാണ്” എന്ന ആധുനിക ചിന്താഗതിയും സത്യത്തിന്റെ അതിരുകൾ മങ്ങിച്ചമയ്ക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ കാതലായ സത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് ചെറിയ വിട്ടുവീഴ്ചകൾ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് വിശ്വാസി അറിയാതെ സത്യപാതയിൽ നിന്ന് തെറ്റിത്തുടങ്ങുന്നത്.

ആത്മീയ പിന്മാറ്റം നിശ്ശബ്ദമാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹം ഹൃദയത്തിൽ തണുത്തുപോകുന്നതാണ് അതിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണം. സഭയിൽ പങ്കെടുത്താലും വചനങ്ങൾ ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കാതിരിക്കുക, പ്രാർത്ഥന ഒരു ചടങ്ങായി ചുരുങ്ങുക, ലോകമോഹങ്ങൾ കൂടുതൽ ആകർഷകമാകുക ഇവയെല്ലാം അപകടത്തിന്റെ ചുവന്ന സിഗ്നലുകളാണ്.

“ആകയാൽ നീ എവിടെനിന്നു വീണിരിക്കുന്നു എന്നു ഓർത്തു മാനസാന്തരപ്പെട്ടു ആദ്യത്തെ പ്രവൃത്തികളെ ചെയ്ക.” (വെളിപാട് 2:5)

പിന്മാറ്റം അന്തിമ വാക്കല്ല. ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമ അഥവാ മുടിയനായ പുത്രന്റെ ഉപമ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്, തിരിച്ചു വരവിനായി ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം എപ്പോഴും കാത്തിരിക്കുകയാണെന്നതാണ്.

ബൈബിളിലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ശലോമോൻ രാജാവിന്റെ ജീവിതം പിന്മാറ്റത്തിന്റെ ഗൗരവം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. തുടക്കത്തിൽ ദൈവത്തെ സ്നേഹിച്ച അദ്ദേഹം, വാർദ്ധക്യത്തിൽ അന്യദേവന്മാരിലേക്കു വഴിതെറ്റി. ലോകത്തിന്റെ ആഡംബരങ്ങളും തെറ്റായ ബന്ധങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തെ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത ശിഷ്യനായിരുന്ന പത്രോസ് പോലും ഒരു നിമിഷത്തിലെ ഭയത്തിൽ കർത്താവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അവന്റെ വീഴ്ച ശാശ്വതമല്ലായിരുന്നു. അനുതാപവും തിരിച്ചു വരവും അവനെ വീണ്ടും ഉറപ്പിച്ചു.

അതുപോലെ, അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസിന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്ന ദേമാസ് ലോകത്തിന്റെ സുഖസൗകര്യങ്ങൾക്ക് കീഴടങ്ങി സുവിശേഷവേലയിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ ഭൗതികവാദ സംസ്കാരത്തിൽ “ദേമാസ് സിൻഡ്രോം” പലരിലും പ്രകടമാണ് ആത്മീയതയ്ക്ക് പകരം സൗകര്യങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന പ്രവണത.

അബ്രാഹാമിനോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തിരുന്ന ലോത്തിന്റെ ജീവിതവും മുന്നറിയിപ്പാണ്. ചെറിയ വിട്ടുവീഴ്ചകളിലൂടെ ആരംഭിച്ച അവന്റെ യാത്ര ഒടുവിൽ സോദോമിന്റെ നടുവിൽ എത്തിച്ചു. “ഇതൊരു ചെറിയ കാര്യമല്ലേ” എന്ന വിചാരത്തിൽ ചെയ്യുന്ന ഓരോ വിട്ടുവീഴ്ചയും വലിയ തകർച്ചയിലേക്ക് നയിക്കും.

ഇന്നത്തെ ലോകത്ത് പിന്മാറ്റം പലപ്പോഴും ഒരു ‘നിശ്ശബ്ദ കൊലയാളി’പോലെയാണ്. ശുശ്രൂഷകളിൽ സജീവരായിരിക്കുമ്പോഴും ഹൃദയം കൊണ്ട് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നിരിക്കുന്ന ഒരു തലമുറ വളരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, പുറംചടങ്ങുകൾക്കപ്പുറം ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ദൈവബന്ധം പുതുക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്.

നാം എവിടെ വീണുപോയി? എവിടെയാണ് ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ വിള്ളൽ വന്നത്? എന്ന ആത്മപരിശോധന ആവശ്യമാണ്. തെറ്റായ വഴികളിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് ക്ഷമ ചോദിക്കുകയും ഹൃദയത്തിന്റെ നവീകരണം തേടുകയും ചെയ്യുക. അതാണ് പിന്മാറ്റത്തിനുള്ള ഏക ഔഷധം.

ഏകാന്തത പിന്മാറ്റത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടായ്മയും വചനധ്യാനവും ആത്മീയ അഗ്നിയെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ താൽക്കാലിക തിളക്കങ്ങൾ ക്രിസ്തു നൽകുന്ന നിത്യസമാധാനത്തിന് പകരമാകില്ല. തിരക്കുകളും പ്രലോഭനങ്ങളും നടുവിലും നമ്മുടെ ആത്മീയ ജ്വാല കെടുത്തിപ്പോകാതെ സൂക്ഷിക്കാം. പിന്മാറ്റത്തിന്റെ നിഴൽ നമ്മെ മൂടുന്നതിന് മുൻപ്, പ്രകാശമായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് മുഖം തിരിക്കാം.

വേരോട്ടം മണ്ണിലല്ല സ്വർഗ്ഗത്തിലാണ്. ആ തിരിച്ചറിവ് നമ്മെ വീഴ്ചകളിൽ നിന്നും പിന്മാറ്റത്തിൽ നിന്നും കാത്തുസൂക്ഷിക്കും. വിശ്വാസത്തിന്റെ ഓട്ടം തികയ്ക്കണമെങ്കിൽ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴും ക്രിസ്തുവിൽ ഉറപ്പിക്കണം. മരീചികകളെ പിന്തുടരാതെ, നിത്യത എന്ന ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാം.

 

ടോജോ തോമസ്, ദുബായ്