മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കു കടന്നുനോക്കുമ്പോൾ, അവിടെ നിശ്ശബ്ദമായി തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മൂന്ന് ദൈവിക ഗുണങ്ങളുണ്ട് വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം. ജീവിതത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവുകളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലുമെല്ലാം നമ്മെ താങ്ങിനിർത്തുന്ന, ആത്മാവിനെ ഉണർത്തുന്ന, മനുഷ്യനെ ദൈവികതയിലേക്ക് ഉയർത്തുന്ന ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ അന്യോന്യം ചേർന്ന ഒരു ആത്മീയ ത്രിത്വമെന്നപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.
വിശുദ്ധ വചനത്തിൽ പറയുന്നു:“ഇപ്പോൾ വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം ഇവ മൂന്നും നിലനിൽക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇവയിൽ ഏറ്റവും വലിയതു സ്നേഹമാണ്.” (1 കൊരിന്ത്യർ 13:13) വചനത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.
ബൈബിൾ വിശ്വാസത്തെ ഇങ്ങനെ നിർവചിക്കുന്നു:“വിശ്വാസം പ്രത്യാശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ ഉറപ്പും കാണാത്തവയുടെ സാക്ഷ്യവുമാകുന്നു.” (എബ്രായർ 11:1)
വിശ്വാസം കാണാനാവാത്ത സത്യങ്ങളെ ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങാനുള്ള ആത്മീയ ധൈര്യമാണ്. അത് വെറും ബുദ്ധിയുടെ തീരുമാനമല്ല, ഹൃദയത്തിന്റെ സമർപ്പണമാണ്. പ്രതിസന്ധികൾ ജീവിതത്തെ കുലുക്കുമ്പോൾ, “ദൈവം എന്റെ കൂടെയുണ്ട്” എന്ന നിശ്ചയദാർഢ്യമാണ് വിശ്വാസം.
അബ്രാഹാം ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനം വിശ്വസിച്ച് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവൻ വഴിയും ലക്ഷ്യവും കണ്ടിരുന്നില്ല; പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കണ്ടിരുന്നു. അതാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ മഹത്വം.
വിശ്വാസം ഒരു വിത്തുപോലെയാണ്. ഹൃദയത്തിൽ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് കാലക്രമേണ ആത്മീയ വൃക്ഷമായി വളർന്ന് ജീവിതത്തെ അനുഗ്രഹീതമാക്കുന്നു. വിശ്വാസമില്ലാതെ ദൈവത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കാനാവില്ല (എബ്രായർ 11:6); എന്നാൽ വിശ്വാസമുള്ളവർക്ക് ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചം കാണാം, കൊടുങ്കാറ്റിലും സമാധാനം അനുഭവിക്കാം.
ബൈബിൾ പ്രത്യാശയെ “ആത്മാവിന്റെ നങ്കൂരം” എന്നു വിളിക്കുന്നു: “ഈ പ്രത്യാശ ആത്മാവിന്റെ ഉറപ്പും സ്ഥിരതയുമുള്ള നങ്കൂരം ആകുന്നു.” (എബ്രായർ 6:19)
ഇന്ന് ഇരുട്ടായാലും നാളെയ്ക്ക് വെളിച്ചമുണ്ടെന്ന ഉറപ്പാണ് പ്രത്യാശ. അത് ദുഃഖത്തിനിടയിൽ ആശ്വാസവും നിരാശയിൽ പുതുജീവനും നൽകുന്ന ദൈവിക സമ്മാനമാണ്. പ്രത്യാശയുള്ള ഹൃദയം ഒരിക്കലും തകർന്നുപോകുകയില്ല. അത് വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. കടലിൽ വഴിതെറ്റിയ കപ്പലിന് ദീപസ്തംഭം ദിശ കാണിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രത്യാശ ജീവിതത്തിന്റെ തിരകളിൽ നമ്മെ സുരക്ഷിതമായി നയിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിന്റെ പുനരുത്ഥാനം നമ്മുക്ക് ജീവിക്കുന്ന പ്രത്യാശയാണ് (1 പത്രോസ് 1:3). ഇന്നത്തെ കഷ്ടതകൾ നാളെയുടെ മഹത്വത്തോട് താരതമ്യപ്പെടുത്താനാകില്ല (റോമർ 8:18). അതിനാൽ പ്രത്യാശ ഉള്ളവൻ ഒരിക്കലും നിരാശയുടെ ഇരുട്ടിൽ പതിക്കുകയില്ല.
ബൈബിൾ പറയുന്നു:“ദൈവം സ്നേഹമാണ്.” (1 യോഹന്നാൻ 4:8) സ്നേഹം ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവമാണ്. മനുഷ്യനെ രക്ഷിക്കാൻ തന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രനെ തന്നത് സ്നേഹത്തിന്റെ പരമാവധി പ്രകടനമാണ് (യോഹന്നാൻ 3:16).
സ്നേഹം സഹിഷ്ണുതയുള്ളതും ദയയുള്ളതുമാണ്; അത് അസൂയപ്പെടുകയില്ല, অহങ്കരിക്കുകയില്ല, ദോഷം ചിന്തിക്കുകയില്ല (1 കൊരിന്ത്യർ 13). സ്നേഹം നിയമത്തിന്റെ നിറവാണ് (റോമർ 13:10).
വിശ്വാസവും പ്രത്യാശയും മനുഷ്യനെ ഉയർത്തുന്നുവെങ്കിൽ, സ്നേഹം അവനെ സമ്പൂർണ്ണനാക്കുന്നു. സ്നേഹമില്ലാത്ത വിശ്വാസം ശൂന്യമാണ്; സ്നേഹമില്ലാത്ത പ്രത്യാശ നിർജ്ജീവമാണ്.
സ്നേഹം ഒരു ഭാഷയല്ല അത് ഒരു ജീവിതശൈലിയാണ്. ഒരു പുഞ്ചിരി, ഒരു കരുതൽ, ഒരു സഹാനുഭൂതി ഇവ എല്ലാം സ്നേഹത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദ പ്രസംഗങ്ങളാണ്.
വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം ഇവ വേർതിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ആത്മീയ സത്യങ്ങളാണ്.വിശ്വാസം നമ്മെ ദൈവത്തിലേക്ക് ചേർക്കുന്നു , പ്രത്യാശ നമ്മെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു , സ്നേഹം നമ്മെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ജീവിതം ഒരു യാത്രയാണെങ്കിൽ, വിശ്വാസം അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം, പ്രത്യാശ അതിന്റെ ദിശ, സ്നേഹം അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യൻ ആത്മീയ സമ്പൂർണ്ണതയിലേക്ക് ഉയരും.
ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളുടെ മഹത്വം ഒരിക്കലും മങ്ങാത്തതാണ്. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും അവ നമ്മെ കൈപിടിച്ചുനടത്തുന്നു.വിശ്വാസം നമ്മെ നിലനിർത്തട്ടെ, പ്രത്യാശ നമ്മെ മുന്നോട്ട് നയിക്കട്ടെ,സ്നേഹം നമ്മെ സമ്പൂർണ്ണരാക്കട്ടെ.
- Advertisement -
Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.