ലേഖനം: ദൈവം അന്വേഷിക്കുന്നത് കഴിവുള്ളവരെയല്ല; വിശ്വസിക്കാവുന്നവരെയാണ് | ഷൈജു മാത്യു

ബൈബിൾ വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം പലപ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉയരുന്നു.

എന്തുകൊണ്ടാണ് ശൗൽ തന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്?

എന്തുകൊണ്ടാണ് ശിംശോൻ തന്റെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത്?

എന്തുകൊണ്ടാണ് മോശെയും യോസേഫും ദാവീദും അവസാനം വരെ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത്?

ഉത്തരം അവരുടെ കഴിവിലോ സ്ഥാനത്തിലോ അല്ല. ദൈവത്തോടുള്ള അവരുടെ മനോഭാവത്തിലായിരുന്നു.

ശൗൽ രാജാവാകാൻ യോഗ്യനായിരുന്നു. ദൈവം തന്നെയാണ് അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തത്. പക്ഷേ അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു അപകടകരമായ പ്രവണത വളർന്നു—ദൈവം പറഞ്ഞതിനെക്കാൾ സ്വന്തം ന്യായബോധത്തിൽ വിശ്വസിക്കുക.

ശമുവേൽ വരുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കണമെന്ന് ദൈവം പറഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ജനങ്ങൾ പിരിഞ്ഞുപോകുമെന്ന ഭയത്തിൽ ശൗൽ കാത്തിരുന്നില്ല. ശമുവേലിന് മാത്രം ചെയ്യേണ്ട യാഗം അവൻ തന്നെ അർപ്പിച്ചു. ഉദ്ദേശ്യം നല്ലതായിരിക്കാം. പക്ഷേ അത് ദൈവം നിശ്ചയിച്ച സമയത്തും രീതിയിലും ആയിരുന്നില്ല.

പിന്നീട് ദൈവം അമാലേക്ക്യരെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാൻ കല്പിച്ചു. രാജാവായ ആഗാഗിനെയും ഏറ്റവും നല്ല ആടുകളെയും കാളകളെയും ജീവനോടെ വിട്ടു. “ഇവയെ യഹോവയ്ക്ക് ബലി അർപ്പിക്കാനാണ് സൂക്ഷിച്ചത്” എന്ന് അവൻ ന്യായീകരിച്ചു. എന്നാൽ ശമുവേൽ പറഞ്ഞു:

“അനുസരിക്കുന്നതാണ് യാഗത്തെക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠം.” (1 ശമൂവേൽ 15:22)

അവസാനം ദൈവം സംസാരിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, ദൈവം വ്യക്തമായി വിലക്കിയിരുന്ന ഒരു മന്ത്രവാദിനിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോലും ശൗൽ പോയി.

ഈ മൂന്ന് സംഭവങ്ങളിലും ഒരേ സ്വഭാവം കാണാം.

ശൗൽ ദൈവത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിച്ചു. പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ വഴി സ്വീകരിച്ചില്ല.

അഹരോനും ഇതേ തെറ്റ് ചെയ്തു.

ജനങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദം വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം സ്വർണ്ണക്കാളക്കുട്ടിയെ ഉണ്ടാക്കി. ജനങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ദൈവത്തിന്റെ കല്പന ലംഘിച്ചു.

മോശെ ജനങ്ങളെ അതിയായി സ്നേഹിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ വേണ്ടി പലതവണ ദൈവത്തോട് മദ്ധ്യസ്ഥനായി നിന്നു. എന്നാൽ ജനങ്ങളെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് ദൈവത്തിന്റെ വചനം മാറ്റിയില്ല. ഒരു യഥാർത്ഥ നേതാവ് ജനങ്ങളെ സ്നേഹിക്കും; പക്ഷേ തീരുമാനങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ വചനപ്രകാരമാകും എടുക്കുക.

യോസേഫിന് വലിയ സ്വപ്നം ലഭിച്ചു. പക്ഷേ അതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനായി വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു. അവൻ കുറുക്കുവഴി അന്വേഷിച്ചില്ല. എവിടെയായിരുന്നാലും വിശ്വസ്തനായിരുന്നു. ദൈവം വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവൻ ഉയർന്നത്.

ദാവീദിനും രാജാവാകുമെന്ന വാഗ്ദാനം ലഭിച്ചു. ശൗലിനെ കൊല്ലാൻ പല അവസരങ്ങളും ലഭിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനത്തിൽ മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തും വിശ്വസിച്ചു. പിന്നീട് അവൻ വലിയ പാപം ചെയ്തെങ്കിലും, തന്റെ തെറ്റ് ന്യായീകരിച്ചില്ല. അവൻ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു. അതാണ് അവനെ ശൗലിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തനാക്കിയത്.

ഈ ജീവിതങ്ങളെല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു വലിയ സത്യം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ദൈവം ഒരു മനുഷ്യനെ ഉയർത്തുന്നത് അവന്റെ കഴിവുകൊണ്ടാകാം. പക്ഷേ അവനെ നിലനിർത്തുന്നത് അവന്റെ വിശ്വസ്തതകൊണ്ടാണ്.

ഇന്നും ഈ തത്വത്തിന് മാറ്റമില്ല.

– ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുക.

– ജനങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തേക്കാൾ ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുക.

– നല്ല ലക്ഷ്യത്തിനുവേണ്ടിയും ദൈവം അനുവദിക്കാത്ത വഴി തിരഞ്ഞെടുക്കാതിരിക്കുക.

– അധികാരത്തെ അവകാശമായി കാണാതെ ഉത്തരവാദിത്വമായി കാണുക.

– തെറ്റ് ചെയ്താൽ അത് മറയ്ക്കാതെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ സമ്മതിക്കുക.

കാരണം ദൈവരാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ കഴിവ് ബുദ്ധിയല്ല… വിശ്വസ്തതയാണ്.

ദൈവം വലിയവരെയല്ല അന്വേഷിക്കുന്നത്. ദൈവം വിശ്വസിക്കാവുന്നവരെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.

 

ഷൈജു മാത്യു