ലേഖനം: ബാബേൽ | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

ബാബെൽ എന്ന പദത്തിന്, “ആശയക്കുഴപ്പം’ “കലക്കം’ എന്നിങ്ങനെയാകുന്നു അർത്ഥം. ജലപ്രളയത്തിനുശേഷം ഭൂമിയിലൊക്കെ മനുഷ്യർക്കു ഒരേ ഭാഷയും ഒരേ വാക്കും ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ കിഴക്കോട്ടു യാത്ര ചെയ്ത്, ശിനാർദേശത്ത് ഒരു സമഭൂമി കണ്ട് അവിടെ കുടിയിരുന്നു. അവർ ഇഷ്ടിക കല്ലായും, പശമണ്ണ് കുമ്മായമായും ഉപയോഗിച്ചു ഭൂതലത്തിലൊക്കെയും ചിതറിപ്പോകാതിരിപ്പാൻ ഒരു പട്ടണവും ആകാശത്തോളം എത്തുന്ന ഒരു ഗോപുരവും പണിയുവാൻ തുടങ്ങി. മനുഷ്യർ പണിത പട്ടണവും ഗോപുരവും കാണേണ്ടതിനു യഹോവ ഇറങ്ങിവന്നു. മനുഷ്യന്റെ മനസും ചിന്തയും അറിയുന്ന യഹോവ അവരുടെ ഭാഷയെ കലക്കി കളഞ്ഞു. യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു ഭൂതലത്തിലെങ്ങും ചിന്നിച്ചു; അവർ പട്ടണം പണിയുന്നതു വിട്ടുകളഞ്ഞു. സർവഭൂമിയിലെയും ഭാഷ യഹോവ അവിടെവച്ചു കലക്കിക്കളകയാൽ അതിനു “ബാബേൽ’ എന്നു പേരായി; യഹോവ അവരെ അവിടെനിന്നു ഭൂതലത്തിൽ എങ്ങും ചിന്നിച്ചുകളഞ്ഞു; (ഉല്പത്തി 11:1–9).

മനുഷ്യരാശിയുടെ ഒരൊറ്റ ശബ്ദം പല ഭാഷകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ഒരു നിമിഷം. ഭാഷാപരമായ വൈവിധ്യത്തിന്റെ ഉത്ഭവമായി തിരുവെഴുത്തിലെ ബാബേലിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം ചരിത്രപരവും അക്ഷരാർത്ഥപരവുമായ അർത്ഥത്തിനപ്പുറം, യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വാസിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ മനുഷ്യരാശിയുടെ അവസ്ഥയെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ പ്രതീകമാണ് ബാബേൽ. ബാബേലിനെ ഭാഷകളുടെ ആശയക്കുഴപ്പമായി മാത്രമല്ല, മനുഷ്യന്റെ ഭിന്നിച്ച അവസ്ഥയുടെ ശാശ്വതമായ പ്രതീകമായി മനസ്സിലാക്കാം; കർത്താവിനെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ പോലും.

പെന്തെക്കൊസ്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ എല്ലാ ഭാഷകളിലും സംസാരിക്കുമ്പോൾ; ആത്മാവ് എല്ലാ നാവുകളിലും അറിവ് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. കർത്താവ് അവരിലൂടെ എല്ലാ ഭാഷകളിലും സംസാരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ പൂർണ്ണമായ തെളിവാണ് അത്. ഭാഷയുടെ ഈ വൈവിധ്യം ഈ അത്ഭുതത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന് ആവശ്യമായിരുന്നു. കാരണം, ബാബെലിലെ ആശയക്കുഴപ്പം അവിടെ സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബഹുഭാഷാ ഭാഷണത്തിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം ആ സമൂഹത്തെ വിശ്വസത്തിൽ ഏക കൂട്ടായ്മ ആക്കി. അവർ ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികൾ ആയിത്തീർന്നു.

ഇന്ന്, മനുഷ്യരാശി എന്നത്തേക്കാളും കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സാങ്കേതികവിദ്യ, സോഷ്യൽ മീഡിയ, ആഗോള ആശയവിനിമയം എന്നിവയിലൂടെ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ കോണുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ തൽക്ഷണം കേൾക്കാൻ കഴിയും. എന്നിരുന്നാലും, ഐക്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുപകരം, ഈ ശബ്ദങ്ങളുടെ സമൃദ്ധി പലപ്പോഴും കൂടുതൽ വിഭജനത്തിന് കാരണമാകുന്നു. അഭിപ്രായങ്ങൾ പെരുകുന്നു, വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ഏറ്റുമുട്ടുന്നു, കാഴ്ചപ്പാടുകളുടെ അളവ് സത്യം പലപ്പോഴും മറയ്ക്കുന്നു. ഈ അർത്ഥത്തിൽ, ബാബേലിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം കുറഞ്ഞിട്ടില്ല അത് രൂക്ഷമാവുകയും ചെയ്തു.

ബാബേൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; വെറും സംസാരത്തെ മാത്രമല്ല, ധാരണയെയും. ആളുകൾ ബാഹ്യമായി വിശ്വാസത്തിൽ ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കാമെങ്കിലും, ആന്തരികമായി അവർ പലപ്പോഴും വ്യാഖ്യാനത്തിലും വിശ്വാസത്തിലും സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ധാരണയിലും വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു. എണ്ണമറ്റ വ്യക്തികളും സമൂഹങ്ങളും ഒരേ കർത്താവിനെ നോക്കുകയും എന്നിട്ടും വ്യത്യസ്ത സിദ്ധാന്തങ്ങളിലും ആചാരങ്ങളിലും ബോധ്യങ്ങളിലും എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുന്ന ആത്മീയ മേഖലയിൽ ഈ വിഭജനം പ്രതേ്യകിച്ചും പ്രകടമാണ്. ഭാഷകളുടെ ചിതറൽ വ്യത്യസ്തമായി സംസാരിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല, വ്യത്യസ്തമായോ, തെറ്റായോ മനസ്സിലാക്കേ− അവസരം സംജാതമാക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ബാബെൽ ആത്മീയ ധാരണയുടെ വിഘടിച്ച അവസ്ഥയുടെ രൂപമായി മാറുന്നു.

മനുഷ്യൻ ദൈവത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും പലപ്പോഴും മനുഷ്യന്റെ യുക്തി, സംസ്കാരം, കാഴ്ചപ്പാട് എന്നിവയുടെ പരിമിതികളിലൂടെ അത് എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലം നിരവധി ഭാഷണങ്ങളാണ്, ആശയങ്ങളാണ്. ഓരോന്നും സത്യം അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും എല്ലായ്പ്പോഴും പരസ്പരം യോജിക്കുന്നില്ല. ഇത് വിശ്വാസത്തിന്റെ അഭാവത്തെ സൂചിപ്പിക്കണമെന്നില്ല, മറിച്ച് അപൂർണ്ണമായ പാത്രങ്ങളിലൂടെ ദിവ്യസത്യം മറയ്ക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യാവസ്ഥയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ബാബേലിന്റെ അനുഭവം അത്യന്തികമല്ല. ആത്മാവ് വിവിധഭാഷകളിലുടെ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രാപ്തമാക്കിയ പെന്തക്കോസ്തിന്റെ അനുഭവത്തിൽ ഇത് അർത്ഥവത്തായ ഒരു പ്രതിരൂപം ആകുന്നു. മനുഷ്യന്റെ പരിമിതികളിൽ നിന്ന് ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും ദൈവിക കൃപയിലൂടെ ഐക്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ഈ നിമിഷം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലാവരും വീണ്ടും ഒരേ ഭാഷ സംസാരിക്കുകയല്ല, മറിച്ച് വ്യത്യാസങ്ങൾക്കിടയിലും എല്ലാവർക്കും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുക എന്നതായിരുന്നു അത്ഭുതം. ക്രിസ്തുവിൽ ഒന്നായിനിൽക്കുന്നവരെ ചിതറിക്കുന്നവന്റെ തന്ത്രങ്ങളും സാന്നിധ്യവും ഉണ്ടെന്നിരിക്കിലും പെന്തകൊസ്തിലെ അനുഭവം; ക്രിസ്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സഹായകനായ ആത്മസാന്നിധ്യം സഭയെ ഒന്നായി നിർത്തുന്നു.

ഈ വെളിച്ചത്തിൽ, ബാബേൽ വിഭജനത്തിന്റെ പ്രതീകം മാത്രമല്ല, പ്രത്യാശയിലേക്കുളള ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ കൂടിയാണ്. ആശയക്കുഴപ്പം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ അനുയായികൾക്കിടയിലെ ചിന്തയുടെയും വിശ്വാസത്തിന്റെയും വൈവിധ്യം നിരാശയിലേക്ക് നയിക്കേണ്ടതില്ല, മറിച്ച് വ്യക്തതയ്ക്കും ഐക്യത്തിനുമായി ആത്മാവിനെ കൂടുതൽ ആശ്രയിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കേണ്ടതുണ്ട്. യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ഐക്യം ആവിഷ്കാരത്തിന്റെ ഏകതയിലല്ല, മറിച്ച് ദൈവത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന സത്യത്തിന്റെ അനേ്വഷണത്തിലാണ് വെളിപ്പെടുന്നത്.

അതിനാൽ, ബാബെൽ സംസാരിക്കുന്നത് ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഒരു അവസ്ഥയായിട്ടല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ അവസ്ഥയായിട്ടാണ്. അത് വിശ്വാസികളെ താഴ്മയിലേക്കും അവരുടെ സ്വന്തം ധാരണയുടെ പരിധികൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിലേക്കും, അതുപോലെ സ്നേഹത്തിലൂടെയും കൃപയിലൂടെയും ആത്മാവിന്റെ പ്രബുദ്ധമായ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ഐക്യം നേടുന്നതിലേക്കും വിളിക്കുന്നു. വിഭജിക്കപ്പെട്ട എല്ലാ ശബ്ദങ്ങളും ക്രിസ്തുവിൽ പൂർണ്ണമായ ധാരണയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ബാബേലിന്റെ ആശയക്കുഴപ്പം കൂടുതൽ വ്യക്തതയ്ക്ക് വഴിയൊരുക്കും. അങ്ങനെ, ആധുനിക ലോകത്തിന് ബാബേൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി വർത്തിക്കുന്നു. മനുഷ്യജ്ഞാനത്തിന്റെ പരിധികളെക്കുറിച്ചും വിഭജനത്തിന്റെ അപകടങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു, എന്നാൽ അത് താഴ്മയെയും ക്ഷമയെയും ദൈവത്തെ വീണ്ടും ആശ്രയിക്കുന്നതിനെയും വിശ്വാസത്തിന്റെ വെറും ആവിഷ്കാരത്തിനപ്പുറം കൃപയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ സത്യത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള അന്വേഷണത്തിലേക്ക് നീങ്ങാൻ വിശ്വാസികളെ ക്ഷണിക്കുന്നു. ബാബെൽ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു; എല്ലാ വിഭജനങ്ങളും അനുരഞ്ജനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു കാലത്തേക്ക്, ചിതറിക്കിടക്കുന്നതും അനിശ്ചിതവുമായ ഒാരോ ശബ്ദവും ഒരിക്കൽ ക്രിസ്തുവിൽ ഐക്യവും വ്യക്തതയും കണ്ടെത്തും.

- Advertisement -