ലേഖനം: മഹതിയാം ബാബിലോണും പൊണോക്രസിയും | പാസ്റ്റർ സണ്ണി പി സാമുവൽ

വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനേഴാം അദ്ധ്യായം അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന, “വേശ്യമാരുടെ മാതാവു” റോമൻ കത്തോലിക്കാമതം ആണെന്ന ഒരു ആക്ഷേപം നിലവിലുണ്ടല്ലോ. ഈ ആക്ഷേപം റിഫോർമേഷൻ കാലത്തു കത്തോലിക്കർക്കെതിരെ പ്രൊട്ടസ്റ്റൻറ് ലീഡേഴ്സ് ശക്തമായി ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. മാർട്ടിൻ ലൂഥർ, ജോൺ കാൽവിൻ, ജോൺ നോക്സ് തുടങ്ങിയ സമകാലിക നേതൃനിര ചരിത്രപരമായ ബൈബിൾ വ്യാഖ്യാനം രീതി സ്വീകരിച്ചതുടങ്ങി (Historicist Method of Interpreting Bible prophecy). വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിലെ ആലങ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങളെ അഥവാ പ്രതിബിംബങ്ങളെ (Imagery) വിശകലനം ചെയ്തപ്പോൾ; ഏഴു മലകൾ, ആത്മീയവേശ്യാവൃത്തി, വിശുദ്ധന്മാരുടെ രക്തം, യേശുവിന്റെ സാക്ഷികളുടെ രക്തം ഇത്യാദി; അവ കത്തോലിക്കാമതത്തിനു നന്നായി ചേരുന്നുണ്ടെന്നു അവർ ചരിത്രപരമായി വിശകലനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ അവർ കത്തോലിക്കരെ Whore of Babylon എന്നു പ്രതീകാത്മകമായി വിളിച്ചുതുടങ്ങി. Whore (വേശ്യ) എന്ന വാക്കു അവർക്കു ചാർത്തി കൊടുക്കുന്നതിനു നിദാനമായി കത്തോലിക്കാമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വേശ്യ ഭരണകൂടം നിലനിന്നിരുന്നു.

Rule of the Harlots എന്നർത്ഥം വരുന്ന പൊണോക്രസി എന്ന വാക്കാണു ഈ കാലയളവിനെ പ്രതിപാദിക്കാനായി ചരിത്രകാരന്മാർ പിൽക്കാലത്തു ഉപയോഗിച്ചത്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജർമ്മൻ ചരിത്രകാരൻമാർ ഉപയോഗിച്ച ഈ വാക്കു ഇംഗ്ലീഷ്ഭാഷയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നതു 1860 ആൽഫ്രെഡ് എഡെർഷൈയ്ം എന്ന ബിബ്ലിക്കൽ സ്കോളർ ആയിരുന്നു. Pornokratie എന്ന ജർമ്മൻവാക്കു ഗ്രീക്കിലെ pornē (Prostitute) Kratos (rule) എന്നീ വാക്കുകൾ ചേർന്നുണ്ടായതാണ്.

സെക്കുലം ഒബ്സ്കുറം (ഇരുണ്ടയുഗം) എന്നു ലത്തീൻഭാഷയിൽ വിളിക്കുന്ന 904 മുതൽ 964 വരെയുള്ള പാപ്പാഭരണകാലത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണു pornocracy എന്ന കുപ്രസിദ്ധവാക്കു ചരിത്രകാരന്മാർ ഉപയോഗിച്ചതു. കാരണം, ഈ യുഗം റോമിൽ വേശ്യകളുടെ ഭരണകാലമായിരുന്നു. കത്തോലിക്കാചരിത്രകാരൻ ആയിരുന്ന കർദ്ദിനാൾ ബറോണൂസ് ആണു പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലെ പാപ്പസിയെ “ഇരുണ്ട യുഗം” (സെക്കുലം ഒബ്സ്കുറം) എന്നു വിളിച്ചു ഒരുകാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കാനായി ഈ പദം ഉപയോഗിച്ചത്.

പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ റോമിലെ ഏറ്റവും ശക്തമായ കുലീന പ്രഭുവംശമായിരുന്നു തിയോഫൈലാക്റ്റ് കുടുംബം. പില്കാലത്തു ഇവർ കൗണ്ട്സ് ഓഫ് റ്റസ്കുലം എന്നു അറിയപ്പെട്ടു. അവർ മതേതരരാഷ്ട്രീയത്തെ ഫലപ്രദമായി നിയന്ത്രിക്കുകയും റോമൻ സൈന്യത്തെ നയിക്കുകയും മാർപ്പാപ്പയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ആർ ഇരിക്കണമെന്നു തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. സെക്കുലം ഒബ്സ്കുറം (904–964) കാലഘട്ടത്തിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ അവർ ചെലുത്തിയ ശക്തമായ പിടി പിന്നീടു “പോണോക്രസി” എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട കുപ്രസിദ്ധമായ ഒരു യുഗം സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ വംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകവ്യക്തിയും എല്ലാം ആരംഭിച്ച കുലപതിയും തിയോഫൈലാക്റ്റ് ഒന്നാമൻ ആയിരുന്നു. റോമിലെ സെനറ്റർ, സൈനിക കമാൻഡർ, കൗണ്ട് പാലെറ്റൈൻ എന്നീ സ്ഥാനപ്പേരുകൾ അദ്ദേഹം വഹിച്ചിരുന്നു. എതിരാളികളായ വിഭാഗങ്ങളെ അട്ടിമറിച്ചു പോപ്പ് സെർജിയസ് മൂന്നാമനെ വാഴിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഇറ്റാലിയൻ പ്രഭുക്കന്മാരുമായി സഖ്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. ഇക്കാലയളവിലെ ചില കഥാപാത്രങ്ങളുടെ പേർ താഴെച്ചേർക്കുന്നു.

തിയൊഡോറ, ദ എൽഡെർ എന്നും സ്ഥാനപ്പേരുണ്ടായിരുന്ന തിയൊഡോറ (870-916) തിയോഫൈലാക്റ്റിന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു. റോമിലെ സെനെട്രിക്സ് (സെനെറ്റർ എന്നതിന്റെ സ്ത്രീലിംഗരൂപം), പട്രീഷ്യ എന്നീ അഭൂതപൂർവമായ സ്ഥാനപ്പേരുകൾ വഹിച്ചിരുന്നു. ക്രെമോണയിലെ ലിയുട്ട്‌പ്രാൻഡിനെപ്പോലുള്ള എതിരാളി ചരിത്രകാരന്മാർ അവളെ ഒരു പുരുഷനെപ്പോലെ റോം ഭരിച്ചിരുന്ന “ലജ്ജയില്ലാത്ത വേശ്യ” എന്നാണു വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അവൾ തന്റെ കാമുകനെ പോപ്പ് ജോൺ പത്താമൻ എന്ന പേരിൽ മാർപ്പാപ്പയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയതായി റിപ്പോർട്ടുണ്ട്.

മരോസിയ (890–937)

തിയോഫിലാക്റ്റിന്റെയും തിയോഡോറയുടെരും മകൾ. സ്പോലെറ്റോയിലെ ആൽബെറിക് ഒന്നാമൻ, ടസ്കാനിയിലെ ഗൈ, ആർലസിലെ ഹ്യൂ എന്നിവരുമായി അവർ പലതവണ വിവാഹിതരായിട്ടുണ്ട്. ഈ വിവാഹങ്ങൾ അവരെ ഇറ്റലിയിലെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ, സൈനിക ശക്തികളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചു. ഈ സഖ്യങ്ങളിലൂടെ, അവർ റോമിൽ തന്റെ സ്വാധീനം വികസിപ്പിക്കുകയും സ്വന്തം കുടുംബത്തിന്റെ അധികാരം ഉറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൾ റോമിലെ എതിരില്ലാത്ത സ്വേച്ഛാധിപതിയായി. മാറിവരുന്ന രാഷ്ട്രീയ വിവാഹങ്ങളിലൂടെയും ബന്ധങ്ങളിലൂടെയും, അവൾ ഒന്നിലധികം പോപ്പുകളെ നിയന്ത്രിച്ചു. സെർജിയസ് മൂന്നാമൻ പോപ്പിന്റെ കാമുകിയായിരുന്നു. റോമൻ പ്രഭുക്കന്മാർക്കും പുരോഹിതന്മാർക്കും ഇടയിൽ അവൾ ശക്തമായ സ്വാധീനം ഉറപ്പിച്ചു. രാഷ്ട്രീയ എതിരാളികൾക്കെതിരെ പിന്തുണക്കാരെ അണിനിരത്താനുള്ള അവരുടെ കഴിവ് അപാരമായിരുന്നു. പിന്നീട് ജോൺ പതിനൊന്നാമൻ പോപ്പ് ആയി മാറിയ ഒരു മകൻ അവർക്കുണ്ടായി.

സ്പോലെറ്റോയിലെ ആൽബെറിക് രണ്ടാമൻ (905–954)

മരോസിയയുടെ മകൻ. 932-ൽ അദ്ദേഹം സ്വന്തം അമ്മയെ അട്ടിമറിച്ചു, അവളെ അകറ്റി നിർത്തി, 20 വർഷത്തിലേറെ കർശനമായി റോം ഭരിച്ചു. മരണക്കിടക്കയിൽ, തന്റെ യുവ ജാരസന്തതിയെ അടുത്ത പോപ്പായി തിരഞ്ഞെടുക്കുമെന്നു അദ്ദേഹം റോമൻ പ്രഭുക്കന്മാരെ സത്യം ചെയ്യാൻ നിർബന്ധിച്ചു.

ജോൺ പന്ത്രണ്ടാമൻ പോപ്പ് (937–964)

ആൽബെറിക് രണ്ടാമന്റെ മകനും യുഗത്തിന്റെ പാരമ്യവും. ഏകദേശം 18 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പോപ്പായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുപ്രസിദ്ധമായ അഴിമതി നിറഞ്ഞ, അക്രമാസക്തമായ, അപകീർത്തികരമായ പാപ്പയായി. ഒടുവിൽ സഹികെട്ടു ചക്രവർത്തി ഓട്ടോ ഒന്നാമൻ ഇടപെട്ടു വത്തിക്കാനിൽ കുടുംബത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള കുത്തകഭരണം അവസാനിപ്പിക്കാൻ നിർബ്ബന്ധിതനാക്കി. എങ്കിലും 964-നു ശേഷം കുടുംബം നിശേഷം അപ്രത്യക്ഷമായില്ല. അവർ റ്റസ്കുലത്തിന്റെ കൗണ്ട്സായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, ക്രെസെന്റി കുടുംബത്തിന്റെ കടുത്ത എതിരാളികളായി മറ്റൊരു നൂറ്റാണ്ടു കൂടി തുടർന്നു. നവോത്ഥാന കാലഘട്ടത്തിൽ ഇറ്റാലിയൻ പ്രഭുക്കന്മാരെയും സഭാ രാഷ്ട്രീയത്തെയും സ്വാധീനിച്ച ശക്തമായ കൊളോണ കുടുംബത്തിനു അവർ ഒടുവിൽ ജന്മം നല്കി.

ഈ കുടുംബം അധികാരമേറ്റെടുക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പു കുഴപ്പങ്ങൾക്കു തുടക്കമിട്ടതു കഡാവർ സിനഡ് ആയിരുന്നു. 897 ജനുവരിയിൽ നടന്ന കഡാവർ സിനഡ് (സിനോഡസ് ഹൊറെൻഡ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) മാർപ്പാപ്പമാരുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വിചിത്രവും ഭയാനകവുമായ സംഭവങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. മുൻ മാർപ്പാപ്പ Formosus-ന്റെ മൃതശരീരം മാന്തിയെടുത്തു വിചാരണനടത്തിയ കുപ്രസിദ്ധ സിനഡ് ആയിരുന്നു കഡാവർ സിനഡ്. ഇതു റോമൻ രാഷ്ട്രീയ സ്ഥിരതയെ നേരിട്ടു തകർക്കുകയും വലിയ അധികാര ശൂന്യത സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ശൂന്യതയിലേക്കാണു തിയോഫൈലാക്റ്റ് കുടുംബം കടന്നുകയറിയത്. അതായതു ഒരു ദോഷം മറ്റൊരു തിന്മക്കു വഴിതുറന്നു.

പൊണോക്രസി കത്തോലിക്കാമതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നാണംകെട്ട യുഗമായി ചരിത്രത്തിൽ ഇടം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവ മാർപ്പാപ്പയുടെയും കാര്യാലയത്തിന്റെയും അന്തസ്സിനു കോട്ടം വരുത്തി. ജർമ്മൻ ചക്രവർത്തിമാർ ഇറ്റാലിയൻ, മാർപ്പാപ്പ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കൂടുതൽ ഇടപെടുന്നതിനു തക്ക അസ്ഥിരതക്കു കാരണമായി. ഈ സംഭവങ്ങൾ പിൽക്കാല പരിഷ്കാരങ്ങൾക്കായുള്ള സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കു കാരണമായി.

ഒന്നാം പൊണോക്രസിക്കുശേഷം, രണ്ടാമത്തേതും മൂന്നാമത്തേതും വന്നു. രണ്ടാം പൊണോക്രസി (1471-1563) കാലഘട്ടത്തിൽ സംഭവിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടം ആദ്യത്തേതിനേക്കാൾ മോശമായിരുന്നു. ഇതു നവോത്ഥാന പാപ്പസി ആയിരുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ലൈംഗികവും സാമ്പത്തികവുമായ അഴിമതി മാത്രമല്ല, ഈ പോപ്പുകമാർക്കു സൈന്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു, ഇറ്റാലിയൻ ഉപദ്വീപിലെ മറ്റു ക്രിസ്ത്യൻ രാജ്യങ്ങളുമായി പോരാടാനും ഇവർ ശ്രമിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിനു, ജൂലിയസ് രണ്ടാമൻ പോപ്പ്, ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ പേരിൽ സ്വയം നാമകരണം ചെയ്ത “യോദ്ധാവ് പോപ്പ്” എന്ന് വിളിപ്പേരുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടാം പൊണോക്രസിയിലെ അഴിമതിയെ ഇറാസ്മസ് തന്റെ “സാർഡോണിക് ഇൻ പ്രൈസ് ഓഫ് ഫോളി” ഉപയോഗിച്ച് അപലപിച്ചു.

ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും മോശം പോപ്പ് അലക്സാണ്ടർ ആറാമൻ (1492-1503) ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒമ്പതു കുട്ടികളുടെ പിതാവായി. -ഏഴു പേർ ഒരു സ്ത്രീയിലും മറ്റൊരു സ്ത്രീയിൽ കർദ്ദിനാളന്മാർ ആയ മറ്റു രണ്ടു മക്കളും ഉണ്ടായി. അദ്ദേഹം തന്റെ അറുപതുകളിൽ പോപ്പായിരുന്നപ്പോൾ, പത്തൊൻപതു വയസ്സുള്ള ഗിയൂലിയ ഫാർണീസിനെ തന്റെ വെപ്പാട്ടിയാകാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.

മൂന്നാം പൊണോക്രസി (1965?-ഇപ്പോൾ വരെ) മൂന്നാം പൊണോക്രസി ആദ്യ രണ്ടിനേക്കാൾ മോശമാണെന്നു പറയുന്നു.

ഇവിടെ ചിലചോദ്യങ്ങൾ ഉയരുന്നു. സ്ത്രീകൾ, അധികാരം കയ്യാളിയ സിംഹാസനത്തിനു എങ്ങനെ അപ്പൊസ്തലിക പിന്തുടർച്ച ഉണ്ടാകും? വത്തിക്കാനിലെ സിംഹാസനം പത്രോസിന്റെ പിന്തുടർച്ചയാണെങ്കിൽ അവിടെ വേശ്യകൾക്കു എന്തു സ്ഥാനം? കത്തോലിക്കാ തിയോളജി അനുസരിച്ചു ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം പോപ്പിനു നിർബ്ബന്ധിതമാണെങ്കിൽ; വെപ്പാട്ടികളും മക്കളും കൊച്ചുമക്കളും ഉണ്ടായവർ എങ്ങനെ പോപ്പിന്റെ പട്ടികയിൽ വരും? ഏതു പോപ്പിനായിരുന്നു തെറ്റാവരം ഉണ്ടായിരുന്നത്? Formosus-നോ അതോ അദ്ദേഹത്തെ മാന്തിയെടുത്ത പോപ്പിനോ? ഒരു പോപ്പിന്റെ തെറ്റാവരത്തെ അസാധുവാക്കുവാൻ, റദ്ദാക്കുവാൻ മറ്റൊരു പോപ്പിനു അധികാരമുണ്ടോ? ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ മറുപടിയായിരുന്നു റിഫോർമേഷനും, ആത്യന്തികമായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വന്ന സുവിശേഷവിഹിതസഭകളും!

 

പാസ്റ്റർ സണ്ണി പി സാമുവൽ