ലേഖനം: പോസ്റ്റർ അടിച്ച് ആളെ കൂട്ടേണ്ടി വരുന്ന സഭകൾ – നമുക്ക് എവിടെയാണ് തെറ്റിയത്? | ജിൻസ് മാത്യു

ഇന്ന് പല സഭകളെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഗൗരവമായ ചോദ്യം നമ്മുടെ മുന്നിൽ ഉയരുന്നു: സഭയിലേക്ക് ആളുകളെ ക്ഷണിക്കാൻ നിരന്തരം പോസ്റ്ററുകളും പരസ്യങ്ങളും ഇറക്കേണ്ടി വരുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?

ഒരു കാലത്ത് സഭയിലെ ഒരു യോഗം ഉണ്ടെന്ന് കേട്ടാൽ ആളുകൾ സ്വമേധയാ എത്തിച്ചേരുമായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും ദൈവവചനത്തിനും ആരാധനയ്ക്കും ആളുകൾക്ക് വലിയ ദാഹമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ യോഗത്തിന് ആളുകളെ എത്തിക്കാൻ പോസ്റ്റർ, സോഷ്യൽ മീഡിയ പരസ്യം, വാട്സ്ആപ്പ് സന്ദേശം, വ്യക്തിഗത ക്ഷണം തുടങ്ങിയവ അനിവാര്യമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഇത് പരസ്യത്തിന്റെ പ്രശ്നം മാത്രമാണോ? അതോ സഭയുടെ ആത്മീയ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണോ?

നാം ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കേണ്ട സമയമാണിത്.

സഭയുടെ കേന്ദ്രത്തിൽ ക്രിസ്തുവാണോ?

ആദ്യകാല സഭയുടെ ശക്തി കെട്ടിടത്തിലോ പരിപാടികളിലോ പരസ്യത്തിലോ ആയിരുന്നില്ല. ക്രിസ്തുവായിരുന്നു അവരുടെ കേന്ദ്രം.

“അവർ അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ ഉപദേശം, കൂട്ടായ്മ, അപ്പം നുറുക്കൽ, പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.”

— പ്രവൃത്തികൾ 2:42

ഇന്ന് നമ്മുടെ സഭകളിൽ പരിപാടികൾ വർധിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. എന്നാൽ അതിനനുസരിച്ച് പ്രാർത്ഥന വർധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ദൈവവചനത്തോടുള്ള സ്നേഹം വർധിച്ചിട്ടുണ്ടോ? വിശുദ്ധിയോടുള്ള ആഗ്രഹം വർധിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

പരിപാടികൾ വർധിക്കുകയും ആത്മീയജീവിതം കുറയുകയും ചെയ്താൽ, സഭയുടെ പുറംഭാഗം വലുതാകുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ ശക്തി കുറയാം.

ആളുകളെ കൂട്ടുന്നതാണോ നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം, ആത്മാക്കളെ നേടുന്നതാണോ?

ഒരു യോഗത്തിൽ എത്ര ആളുകൾ പങ്കെടുത്തു എന്നത് പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യമാണ്. എന്നാൽ അതിനേക്കാൾ പ്രധാനപ്പെട്ടത് എത്ര ജീവിതങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിനോട് അടുത്തു എന്നതാണ്.

നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ പങ്കെടുക്കുന്ന യോഗം ആത്മീയമായി ഫലശൂന്യമായിരിക്കാം. അതേസമയം, കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം പങ്കെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രാർത്ഥനായോഗം അനേകം ജീവിതങ്ങളെ മാറ്റിമറിക്കുന്നതായിരിക്കാം.

സഭയുടെ വിജയം ആളുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ മാത്രം അളക്കാൻ കഴിയില്ല.

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ സാക്ഷ്യം എവിടെയാണ്?

ആദ്യകാല വിശ്വാസികൾ സഭയ്ക്കുള്ളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവരുടെ ജീവിതം തന്നെ ഒരു സാക്ഷ്യമായിരുന്നു.

നമ്മുടെ അയൽക്കാരൻ നമ്മെ കണ്ടിട്ട് ക്രിസ്തുവിനെ കാണുന്നുണ്ടോ?

നമ്മോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യുന്നവർക്ക് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടോ?

നമ്മുടെ കുടുംബാംഗങ്ങൾക്ക് നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ സത്യസന്ധത അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ?

സഭയുടെ ഏറ്റവും ശക്തമായ പരസ്യം ഒരു പോസ്റ്ററല്ല; ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതമാണ്.

പ്രാർത്ഥനയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞോ?

സഭയിൽ ആളുകൾ കുറയുമ്പോൾ ആദ്യം നമ്മൾ ചിന്തിക്കുന്നത് “എങ്ങനെ ആളുകളെ കൂട്ടാം?” എന്നായിരിക്കാം.

എന്നാൽ ആദ്യം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം:

“എന്തുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾക്ക് ഇവിടെ വരാനുള്ള ആത്മീയ ദാഹം ഇല്ലാതായത്?”

അതിന്റെ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ സഭ മുട്ടുകുത്തി പ്രാർത്ഥിക്കണം.

പ്രാർത്ഥനയില്ലാത്ത സഭയ്ക്ക് പരിപാടികൾ ഉണ്ടാകാം; എന്നാൽ ആത്മീയ ശക്തി കുറയാം.

ദൈവസന്നിധിയിൽ കരയുന്ന സഭയ്ക്ക് വലിയ പരസ്യം ആവശ്യമില്ല. അവിടെ ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ആളുകൾ സ്വയം വരും.

പ്രസംഗങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു; എന്നാൽ വചനം ജീവിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇന്ന് ബൈബിൾ സന്ദേശങ്ങൾ കേൾക്കാൻ അനേകം അവസരങ്ങളുണ്ട്. ഓൺലൈൻ പ്രസംഗങ്ങൾ, YouTube, സോഷ്യൽ മീഡിയ, വിവിധ യോഗങ്ങൾ — എല്ലാം ലഭ്യമാണ്.

പക്ഷേ ചോദ്യം ഇതാണ്:

നാം എത്ര വചനം കേട്ടു എന്നതല്ല; കേട്ട വചനം എത്രത്തോളം ജീവിതത്തിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കി?

യാക്കോബ് 1:22 നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു:

“വചനം കേൾക്കുന്നവർ മാത്രമല്ല, അതു ചെയ്യുന്നവരായിരിപ്പിൻ.”

സഭയുടെ ശക്തി കേൾവിയിലല്ല; അനുസരണയിലാണ്.

യുവതലമുറ സഭയിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

ഇത് വളരെ ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ട വിഷയമാണ്.

യുവാക്കൾക്ക് സഭയിൽ സ്ഥാനം ഉണ്ടോ? അവരുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ആത്മീയമായി മറുപടി നൽകാൻ നമുക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടോ? അവരുടെ കഴിവുകളെ ഉപയോഗിക്കാൻ അവസരം നൽകുന്നുണ്ടോ?

അല്ലെങ്കിൽ അവർ വെറും “ഇരുന്ന് കേൾക്കുന്നവർ” മാത്രമാണോ?

യുവതലമുറയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനു മുമ്പ്, അവരെ മനസ്സിലാക്കാൻ സഭ തയ്യാറാണോ എന്ന് ചിന്തിക്കണം..

മത്സരമല്ല, ദൗത്യബോധമാണ് വേണ്ടത്

ഇന്ന് ചിലപ്പോൾ സഭകൾ തമ്മിൽ പോലും ഒരു മത്സരം പോലെയുള്ള അന്തരീക്ഷം കാണാം.

“ആരുടെ പരിപാടിക്കാണ് കൂടുതൽ ആളുകൾ?”

“ആരുടെ യോഗമാണ് വലുത്?”

“ആരുടെ പരിപാടിക്കാണ് കൂടുതൽ പ്രചാരം?”

എന്നാൽ സഭയുടെ ദൗത്യം മറ്റൊരു സഭയെക്കാൾ വലുതാകുക എന്നതല്ല.

നഷ്ടപ്പെട്ടവരെ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക എന്നതാണ് സഭയുടെ ദൗത്യം.

ഇനി നാം എന്ത് ചെയ്യണം?

പോസ്റ്റർ വേണ്ടെന്നല്ല. പരസ്യം വേണ്ടെന്നുമല്ല. സോഷ്യൽ മീഡിയ ഉപയോഗിക്കരുതെന്നും അല്ല.ഇവയെല്ലാം ആവശ്യമായ ഉപകരണങ്ങളാണ്. പക്ഷേ പരസ്യം സഭയുടെ ശക്തിക്ക് പകരമാകരുത്.

നമുക്ക് വീണ്ടും പ്രാർത്ഥനയിലേക്ക് മടങ്ങാം.വചനത്തിലേക്ക് മടങ്ങാം.

വിശുദ്ധിയിലേക്ക് മടങ്ങാം.കുടുംബപ്രാർത്ഥനയിലേക്ക് മടങ്ങാം. സത്യമായ കൂട്ടായ്മയിലേക്ക് മടങ്ങാം.ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഭാരത്തിലേക്ക് മടങ്ങാം.സഭ വീണ്ടും മുട്ടുകുത്തുമ്പോൾ, ദൈവം വീണ്ടും പ്രവർത്തിക്കും.

അവസാനമായി…

ഇന്ന് നാം മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട സമയമല്ല.

പാസ്റ്ററെയോ ശുശ്രൂഷകനെയോ യുവാക്കളെയോ വിശ്വാസികളെയോ കുറ്റപ്പെടുത്തേണ്ട സമയവുമല്ല.

നാം ഓരോരുത്തരും കണ്ണാടിയിൽ നോക്കേണ്ട സമയമാണ്.

“കർത്താവേ, സഭയിൽ ആളുകൾ കുറയുന്നതിന്റെ കാരണം മറ്റുള്ളവരിൽ അന്വേഷിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, എന്നിൽ എന്താണ് കുറവായിരിക്കുന്നത് എന്ന് കാണിച്ചുതരണമേ.”

സഭയുടെ യഥാർത്ഥ പുനരുജ്ജീവനം പോസ്റ്ററുകളിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കില്ല.

അത് ഒരു ഹൃദയത്തിൽ ആരംഭിക്കും.

ഒരു മനുഷ്യൻ മുട്ടുകുത്തുമ്പോൾ അത് ആരംഭിക്കും.

ഒരു കുടുംബം പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ അത് വളരും.

ഒരു സഭ ദൈവസന്നിധിയിൽ കരയുമ്പോൾ അത് ശക്തമാകും.

അപ്പോൾ ആളുകളെ കൂട്ടാൻ നാം പരസ്യം ചെയ്യുന്നതിനു മുമ്പേ, ദൈവസാന്നിധ്യം ആളുകളെ ആകർഷിക്കും.

“എന്റെ നാമം വിളിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ ജനം തങ്ങളെത്തന്നേ താഴ്ത്തി പ്രാർത്ഥിച്ച്… തങ്ങളുടെ ദുർമാർഗ്ഗങ്ങളെ വിട്ടുതിരിയുമെങ്കിൽ, ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു കേട്ട് അവരുടെ പാപം ക്ഷമിച്ച് അവരുടെ ദേശത്തെ സൗഖ്യമാക്കും.”

— 2 ദിനവൃത്താന്തം 7:14

അതുകൊണ്ട് ചോദ്യം “എങ്ങനെ ആളുകളെ സഭയിലേക്ക് കൂട്ടാം?” എന്നതിലുപരി, “എങ്ങനെ സഭയെ വീണ്ടും ദൈവസന്നിധിയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാം?” എന്നായിരിക്കണം.

 

ജിൻസ് മാത്യു