ലേഖനം: ലോകകപ്പിന്റെ ആവേശവും ആത്മീയ ജീവിതത്തിന്റെ സന്ദേശവും | റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്

“ഓട്ടക്കളത്തിൽ ഓടുന്നവർ എല്ലാവരും ഓടുന്നു എങ്കിലും ഒരുവനേ വിരുതു പ്രാപിക്കുന്നുള്ളു എന്നു അറിയുന്നില്ലയോ? നിങ്ങളും പ്രാപിപ്പാന്തക്കവണ്ണം ഓടുവിൻ.”(1 കൊരിന്ത്യർ 9:24)

ലോകം മുഴുവൻ ഒരേ വികാരത്തിൽ ഒന്നിക്കുന്ന അപൂർവ നിമിഷങ്ങളാണ് ഫിഫ ലോകകപ്പ് മത്സരങ്ങൾ. ഭാഷയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെയും അതിരുകൾ മറികടന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ ഒരേ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് കണ്ണും മനസ്സും തിരിക്കുന്ന കാലം. ഇന്ന് അമേരിക്കയും മെക്സിക്കോയും കാനഡയും സംയുക്തമായി ആതിഥേയത്വം വഹിക്കുന്ന ഫിഫ ലോകകപ്പിന് തുടക്കമാകുമ്പോൾ, ലോകം വീണ്ടും കാൽപന്തിന്റെ മാന്ത്രികതയിൽ ലയിക്കുകയാണ്.

സ്റ്റേഡിയങ്ങളിലെ ആർപ്പുവിളികളും, കളിക്കാരുടെ വിയർപ്പുതുള്ളികളും, വിജയത്തിന്റെ കണ്ണുനീരും പരാജയത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പുകളും മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ ചിത്രമാണ്. എന്നാൽ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി ഈ മഹാമാമാങ്കത്തെ നോക്കുമ്പോൾ വെറും വിനോദം മാത്രമല്ല കാണുന്നത്; മറിച്ച് ആത്മീയ ജീവിതത്തിന് പാഠങ്ങൾ പകരുന്ന ഒരു വലിയ ദൃഷ്ടാന്തവും കാണുന്നു.

ഒരു ലോകകപ്പ് കളിക്കാരന്റെ യാത്ര ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടു രൂപപ്പെടുന്നതല്ല. വർഷങ്ങളുടെ കഠിനാധ്വാനം, നിയന്ത്രണം, ത്യാഗം, പരിശീലനം എന്നിവയുടെ ഫലമാണ് ലോകകപ്പ് വേദിയിലെ സാന്നിധ്യം.

അതുപോലെതന്നെ ഒരു വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതവും. സ്വർഗ്ഗരാജ്യം പ്രാപിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം വെച്ച് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് ആത്മീയ അച്ചടക്കവും സ്ഥിരതയും ആവശ്യമാണ്.

“അങ്കം പൊരുന്നവൻ ഒക്കെയും സകലത്തിലും വർജ്ജനം ആചരിക്കുന്നു. അതോ, അവർ വാടുന്ന കിരീടവും നാമോ വാടാത്തതും പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നേ. (1 കൊരിന്ത്യർ 9:25)

ഒരു ഫുട്ബോൾ താരം ശരീരത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ വിശ്വാസിയും തന്റെ മനസ്സിനെയും വികാരങ്ങളെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും ദൈവവചനത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തണം.

ഫുട്ബോൾ വ്യക്തിപരമായ കഴിവുകളുടെ കളിയല്ല. ഏറ്റവും മികച്ച താരങ്ങൾ പോലും ടീമിന്റെ സഹകരണം ഇല്ലാതെ വിജയിക്കില്ല.

ഒരു കളിക്കാരൻ മാത്രം പന്തുമായി മുഴുവൻ മൈതാനവും ഓടി വിജയം നേടാൻ കഴിയില്ല. പാസ് നൽകുന്നവരും പ്രതിരോധിക്കുന്നവരും ഗോൾകീപ്പറും ഒരുപോലെ പ്രധാനമാണ്.

സഭയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.” പലരായ നാം ക്രിസ്തുവിൽ ഒരു ശരീരവും എല്ലാവരും തമ്മിൽ അവയവങ്ങളും ആകുന്നു..”(റോമർ 12:5)

ഇന്ന് പലരും വ്യക്തിപരമായ ആത്മീയതയെ മാത്രം പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതായി കരുതുന്നു. എന്നാൽ ബൈബിൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത് കൂട്ടായ്മയുടെ മഹത്വമാണ്. ഒരു അംഗം വേദനിക്കുമ്പോൾ മുഴുവൻ ശരീരവും വേദനിക്കുന്നു; ഒരു അംഗം സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും സന്തോഷിക്കുന്നു.

ലോകകപ്പ് വിജയിക്കുന്ന ടീം നാല് വർഷത്തേക്ക് ലോകചാമ്പ്യന്മാരായി അറിയപ്പെടും. എന്നാൽ കാലം കടന്നുപോകുമ്പോൾ പുതിയ ചാമ്പ്യന്മാർ വരും. ഇന്നത്തെ നായകൻ നാളെയുടെ ചരിത്രമാകും.

പൗലോസ് പറയുന്നു:” അവർ വാടുന്ന കിരീടവും നാമോ വാടാത്തതും പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നേ..”(1 കൊരിന്ത്യർ 9:25)

ഇന്ന് ലോകം പ്രശസ്തിക്കും പണത്തിനും അധികാരത്തിനും വേണ്ടി ഓടുന്നു. എന്നാൽ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ലക്ഷ്യം നശിക്കാത്ത സ്വർഗ്ഗീയ പ്രതിഫലമാണ്.

ലോകകപ്പിലെ സ്വർണക്കപ്പ് ഒരുദിവസം മ്യൂസിയത്തിൽ വയ്ക്കപ്പെടും; എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ വിശ്വസ്ത ദാസന്മാർക്ക് നൽകുന്ന കിരീടം നിത്യമാണ്.

ഒരു കളിക്കാരൻ ചുവപ്പ് കാർഡ് ലഭിച്ചാൽ മൈതാനത്തിന് പുറത്തേക്ക് പോകേണ്ടിവരും. എത്ര വലിയ താരമായാലും നിയമലംഘനത്തിന് ഒഴിവില്ല.

ആത്മീയ ജീവിതത്തിലും ദൈവത്തിന് തന്റെ വിശുദ്ധമായ മാനദണ്ഡങ്ങളുണ്ട്.

ഇന്ന് ലോകം പാപത്തെ സാധാരണവൽക്കരിക്കുന്നു. സത്യസന്ധതയും വിശുദ്ധിയും പഴഞ്ചൻ ആശയങ്ങളായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല.

““ഞാൻ വിശുദ്ധൻ ആകയാൽ നിങ്ങളും വിശുദ്ധരായിരിപ്പിൻ ” 1 പത്രോസ് 1:16)

ലോകത്തിന്റെ കൈയടികൾ നേടാൻ ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർ ഒടുവിൽ ആത്മീയ പരാജയം നേരിടും.

ഒരു കളിക്കാരൻ മത്സരദിവസം മാത്രം മൈതാനത്ത് എത്തുന്നില്ല. കാണികൾ കാണാത്ത സമയങ്ങളിലാണ് വിജയത്തിന്റെ അടിത്തറ പാകപ്പെടുന്നത്.

പ്രഭാത പരിശീലനങ്ങൾ, വേദനകൾ, വീഴ്ചകൾ, നിരാശകൾ — ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് വിജയി രൂപപ്പെടുന്നത്.

വിശ്വാസിയുടെ പ്രാർത്ഥനാമുറിയും അതുപോലെയാണ്.ജനങ്ങൾ കാണാത്ത കണ്ണുനീർ പ്രാർത്ഥനകളും ഉപവാസങ്ങളും വചനധ്യാനങ്ങളും ആത്മീയ വിജയങ്ങളുടെ ഉറവിടമാണ്.

മനുഷ്യർ കാണുന്നത് പൊതുശുശ്രൂഷയാണ്; എന്നാൽ ദൈവം കാണുന്നത് രഹസ്യജീവിതമാണ്.

ലോകകപ്പ് സമയത്ത് ആരാധകർ മണിക്കൂറുകളോളം കാത്തുനിൽക്കും. രാത്രികൾ ഉറങ്ങാതെ കളി കാണും. ടീമിന്റെ വിജയത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കും പോലും.

എന്നാൽ പല വിശ്വാസികളും ആരാധനയ്ക്കും പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും വചനപഠനത്തിനും സമയം കണ്ടെത്താൻ പ്രയാസപ്പെടുന്നു.

ലോകത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾക്ക് നൽകുന്ന ആവേശത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമെങ്കിലും ദൈവരാജ്യത്തിനായി നാം നൽകുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യം ഓരോ ക്രിസ്ത്യാനിയുടെയും ഹൃദയത്തെ സ്പർശിക്കേണ്ടതാണ്.

അമേരിക്കയും മെക്സിക്കോയും കാനഡയും ചേർന്ന് ലോകകപ്പ് സംഘടിപ്പിക്കുന്നത് ലോകത്തിന് ഐക്യത്തിന്റെ ഒരു സന്ദേശം നൽകുന്നു.

ഭാഷ വ്യത്യസ്തം.സംസ്കാരം വ്യത്യസ്തം.രാഷ്ട്രീയം വ്യത്യസ്തം.എന്നിട്ടും ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി അവർ ഒന്നിക്കുന്നു.ക്രിസ്തുവിന്റെ സഭയും അതുപോലെയാണ്.

” അതിൽ യെഹൂദനും യവനനും എന്നില്ല; ദാസനും സ്വതന്ത്രനും എന്നില്ല, ആണും പെണ്ണും എന്നുമില്ല; നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ക്രിസ്തുയേശുവിൽ ഒന്നത്രേ. (ഗലാത്യർ 3:28)

സഭയുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി വൈവിധ്യത്തിനുള്ളിലെ ഐക്യമാണ്.

ഇന്ന് ലോകം ഫുട്ബോളിന്റെ ആവേശത്തിൽ മുഴുകുമ്പോൾ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനി അതിൽ നിന്ന് ആത്മീയ പാഠങ്ങൾ പഠിക്കണം. കായികരംഗത്തെ അച്ചടക്കവും ലക്ഷ്യബോധവും ഐക്യവും ത്യാഗവും വിശ്വാസജീവിതത്തിലും ആവശ്യമാണ്.

ലോകകപ്പ് ഒരുനാൾ അവസാനിക്കും.സ്റ്റേഡിയങ്ങളിലെ ആർപ്പുവിളികൾ നിശ്ശബ്ദമാകും.വിജയികളുടെ പേരുകൾ ചരിത്രപുസ്തകങ്ങളിലേക്ക് മാറും.

എന്നാൽ ഒരു മത്സരം ഇപ്പോഴും തുടരുകയാണ് — നിത്യജീവന്റെ ഓട്ടം.

പൗലോസ് അപ്പൊസ്തലന്റെ വാക്കുകൾ നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിൽ മുഴങ്ങട്ടെ:

“ഞാൻ നല്ല പോർ പൊരുതു, ഓട്ടം തികെച്ചു, വിശ്വാസം കാത്തു. ഇനി നീതിയുടെ കിരീടം എനിക്കായി വെച്ചിരിക്കുന്നു;. ” (2 തിമൊഥെയൊസ് 4:7-8)

കാൽപന്ത് ഉരുളുമ്പോൾ ലോകം വിജയകിരീടത്തിനായി ഓടുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്ത്യാനി വാടാത്ത നിത്യകിരീടത്തിനായി ഓടുന്നു. ആ ഓട്ടത്തിൽ നാം വിശ്വസ്തരായി നിലകൊള്ളട്ടെ.

 

റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്