ലേഖനം: അഭിഷിക്തൻ | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

തിരുവെഴുത്തുകളിൽ, അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുക എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുക, പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുക, വിശുദ്ധമായ ഒരു കാര്യത്തിനായി ദൈവം വേർതിരിക്കുക എന്നിവയാണ്. കേവലം ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മാത്രമല്ല; ഇത് ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്. രാജാക്കന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും പ്രവാചകന്മാരും എണ്ണയാൽ ആന്തരിക വിളിയുടെ ബാഹ്യ അടയാളമായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു. മാനവ കുലത്തെ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനും ഭരിക്കുന്നതിനുമായി നിത്യതയിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുത്ത അഭിഷിക്ത മിശിഹായായ യേശുക്രിസ്തു ഈ സത്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി നിൽക്കുന്നു.

“ഞാൻ വീരനായ ഒരുത്തന്നു സഹായം നല്കുകയും ജനത്തിൽനിന്നു ഒരു വൃതനെ ഉയർത്തുകയും ചെയ്തു. ഞാൻ എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിനെ കണ്ടെത്തി; എന്റെ വിശുദ്ധതൈലംകൊണ്ടു അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 89:19-20). ഇത് ദാവീദിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അത് പ്രവാചനാത്മകമായി ക്രിസ്തുവിലേക്ക്; ഏറ്റവും വലിയ അഭിഷിക്ത രാജാവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. “നീ മൽക്കീസേദെക്കിന്റെ വിധത്തിൽ എന്നേക്കും ഒരു പുരോഹിതൻ എന്നു യഹോവ സത്യം ചെയ്തു, അനുതപിക്കയുമില്ല” (സങ്കീർത്തനം 110:4). ക്രിസ്തുവിന്റെ അഭിഷേകം താൽക്കാലികമല്ല; അത് നിത്യവും മാറ്റമില്ലാത്തതും ദൈവികവുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അത്ഭുതങ്ങൾ, പഠിപ്പിക്കലുകൾ, ത്യാഗങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഈ ദിവ്യ പ്രതിഷ്ഠയിൽ നിന്നാണ് ഉരുവായത്. അദ്ദേഹത്തെ പിതാവാം ദൈവം വെറുതെ അയച്ചതല്ല; മനുഷ്യരാശിയുടെ രക്ഷയ്ക്കായി വേർതിരിച്ചയച്ചു.

ബെത് ലഹേമിൽ ജനിക്കുന്നതിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ, ദൈവം നിയമിച്ചവനായി ക്രിസ്തു തിരുവെഴുത്തുകളിലുടനീളം വെളിപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിഷേകം ഒരു നിത്യ യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു. താൻ വന്നത് ആകസ്മികമായിട്ടല്ല, മറിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ ശാക്തീകരിക്കപ്പെട്ടതും, ദൈവിക അധികാരത്താൽ അയക്കപ്പെട്ടതും, നിശ്ചിത ഉദ്ദേശ്യത്താൽ നിറഞ്ഞതുമായ ദൈവിക രൂപകൽപ്പനയിലൂടെയാണ്. അദ്ദേഹം വച്ച ഓരോ ചുവടും ഈ വിശുദ്ധ ലക്ഷ്യത്തിന്റെ അടയാളപ്പെടുത്തലായിരുന്നു. എന്നാൽ അഭിഷേകം ക്രിസ്തുവിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല; അത് അവനിൽ നിന്ന് തന്റെ വിശുദ്ധ ജനതയിലേക്ക് തുടർമാനമായി ഒഴുകുന്നു. താനുമായുള്ള ഐക്യം കാരണം നമ്മെയും അഭിഷിക്തർ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. നമ്മുടെ യോഗ്യത കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് നാം അവന്റേതാണ് എന്നതുകൊണ്ടാണ്. ക്രിസ്തുവിൽ വസിച്ച അതേ ആത്മാവ് ഇപ്പോൾ അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരിലും വസിക്കുന്നു. തന്നെ വേർതിരിച്ച അതേ ദൈവം നമ്മേയും അർത്ഥപൂർണ്ണവും വിശുദ്ധവും ഫലപൂർണ്ണവുമായ ജീവിതത്തിനായി വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നത്; നാം സാധാരണക്കാരല്ല; പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടവരാണ്. നാം വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരാണ്. നമുക്ക് ഒരു ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യം ഉണ്ട്; നാം അയക്കപ്പെട്ടവരാണ്. അഭിഷേകം പദവിയല്ല, കീഴടങ്ങലാണ്; വിശ്വസ്തതയാണ്. വ്യത്യസ്തമായി ജീവിക്കാൻ അത് നമ്മെ വിളിക്കുന്നു. ആഴത്തിൽ സ്നേഹിക്കാനും വിശ്വാസത്തിൽ നടക്കാനും ക്രിസ്തുവിനെ അങ്ങേയറ്റം ആവശ്യമുള്ള ഒരു ലോകത്തിൽ അവനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും.

അഹരോന്റെ തലയിൽ ചൊരിയപ്പെട്ട അഭിഷേക തൈലം അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകിയതുപോലെ (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 133:2-3) ക്രിസ്തുവിന്റെ അഭിഷേകം അവന്റെ സഭയാം ശരീരത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. സഭ അവനാൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇവിടെ കൃപയുടെ അത്ഭുതം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവനുമായുള്ള നമ്മുടെ ഐക്യം കാരണം, വിശ്വാസികളെ അഭിഷിക്തർ എന്നും വിളിക്കുന്നു. “ഞങ്ങളെ നിങ്ങളോടുകൂടെ ക്രിസ്തുവിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതും നമ്മെ അഭിഷേകം ചെയ്തതും ദൈവമല്ലോ” (2 കൊരിന്ത്യർ 1:21). ഇത് ക്രിസ്തുവിൽ നിന്ന് വേറിട്ട ഒരു അഭിഷേകമല്ല; മറിച്ച് അവനിൽ ലഭ്യമായ പങ്കാളിത്തമാണ്.

പഴയനിയമത്തിലുടനീളം, അഭിഷിക്ത രൂപങ്ങളിലൂടെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിരൂപം ദൈവം അടയാളപ്പെടുത്തി. അഹരോൻ മഹാപുരോഹിതൻ; “നിന്റെ സഹോദരനായ അഹരോനെയും അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും ധരിപ്പിക്കേണം; അവർ എനിക്കു പുരോഹിത ശുശ്രൂഷ ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവരെ അഭിഷേകവും കരപൂരണവും ചെയ്തു ശുദ്ധീകരിക്കേണം” (പുറപ്പാട് 28:41). ദൈവവും ജനവും തമ്മിൽ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കാൻ അദ്ദേഹം അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ദാവീദ് രാജാവ് (1 ശമൂവേൽ 16:13) ഭരിക്കാൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു; നിത്യരാജാവായ ക്രിസ്തുവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു. പ്രവാചകന്മാർ (1 രാജാക്കന്മാർ 19:16) ദൈവത്തിന്റെ വചനം സംസാരിക്കാൻ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു; ജീവനുള്ള വചനമായ ക്രിസ്തുവിൽ പ്രവചനങ്ങൾ പൂർത്തിയായി. ഇവയെല്ലാം കേവലം പദാർത്ഥമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് നിഴലായിരുന്നു. ക്രിസ്തു മാത്രമാണ് പൂർണ്ണത.

നമുക്ക് ബലഹീനത അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ ഓർക്കുക; നമ്മുടെ ശക്തി നമ്മിലല്ല, നമ്മെ അഭിഷേകം ചെയ്തവനിലാണ്. നമ്മെ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് വേർതിരിച്ചത്. ദൈവം ഇതിനകം തന്നെ നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. “എന്റെ അഭിഷിക്തനെ തൊടരുത്’ – ഇത് ഒരു സംരക്ഷണം മാത്രമല്ല, ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ദൈവം വേർതിരിച്ചുവെച്ചത് താൻ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ധൈര്യത്തോടെ നടക്കുക. വിശ്വസ്തതയോടെ ജീവിക്കുക. സന്തോഷത്തോടെ സേവിക്കുക. നാം വിശുദ്ധമായത് വഹിക്കുന്നു; നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് അവിടുത്തെ കൃപയിലൂടെയാണ്.

യാത്ര തുടരുമ്പോൾ, അഭിഷേകം അർത്ഥമാക്കുന്ന എല്ലാറ്റിന്റെയും ഉറവിടവും ഉറവയും പൂർത്തീകരണവുമായ ക്രിസ്തുവിൽ കണ്ണുകൾ ഉറപ്പിക്കുക. അവനിൽ നാം സുരക്ഷിതരാണ്. അവനിൽ നാം ശാക്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവിക ഉദ്ദേശ്യത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും വിശുദ്ധ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെടുകയും അവന്റെ ആത്മാവിനാൽ നിലനിർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിൽ, നാം രക്ഷിക്കപ്പെടുക മാത്രമല്ല; എന്നെന്നേക്കുമായി വേർതിരിക്കപ്പെടുകയും അഭിഷേകം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ വിളിയിൽ നടക്കുക; ആ കരത്തിൻ കീഴിൽ വിശ്രമിക്കുക; ആ ശക്തിയിൽ ജീവിക്കുക. എന്തെന്നാൽ, ക്രിസ്തുവിനെ അഭിഷേകം ചെയ്ത ദൈവം ക്രിസ്തുവിൽ തന്റെ കൈ നമ്മുടെമേലും വെച്ചിരിക്കുന്നു.

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

- Advertisement -