കവിത: ദൈവത്തിന്റെ പൊൻജനം | ബിൻസി ലിവിംഗ്‌സ്റ്റൺ

ദൈവത്തിന്റെ പൊൻജനം

post watermark60x60

*******************************************

ചിന്താനിമഗ്നരായിതാ ദൈവത്തിൻ പൊൻജനം
സീയോനിൻ സ്മരണകളുരുവിടുന്നു
ഉത്തരഗിരിയായ സീയോനേ നിന്റെ
പ്രതാപമോർക്കുമ്പോൾ നനയുന്നു നയനങ്ങളനു നിമിഷവും!!

Download Our Android App | iOS App

വാടുന്നീ ജീവിതം പിടയുന്നീ ഹൃദയം
ബദ്ധരയിന്നീ കെബാർ നദീതീരം ശരണമാമേ…
സന്തോഷഗീതങ്ങളുരുവിട്ട വായിൽ
വിലാപമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല.
കിന്നരങ്ങളേ! തൂങ്ങുന്നു അലരിയിന്മേൽ
എങ്ങനെ പാടുമീത്തീരമതിൽ!!

ഝടുതിയിലാത്മാവ്‌ തൊട്ടുണർത്തി..
പ്രവാചകനാമെഹസ്കേലിനെ-
പ്രയാണം ചെയ്താത്മാവിനാൽ അസ്ഥികളിൻ താഴ്‌വരയിലേക്ക്‌
അവകളോ താഴ്‌വരയിൽ കിടക്കുന്നു..
ബന്ധമില്ലാ മറ്റൊന്നിനോട്‌, വായില്ലാ,
മൂക്കില്ലാ, ശ്വാസവുമില്ല.. അറ്റുപോയെല്ലാമെല്ലാം!!

കാര്യകാരണമറിയാത്ത ദർശകന്റെ കർണ്ണ-
പുടങ്ങളിൽ ധ്വനിച്ചു ചില ശബ്ദങ്ങൾ
ജീവിക്കുമോ ഈ അസ്ഥികൾ മനുഷ്യപുത്രാ..
വിഷണ്ണനായുരുവിട്ടു പ്രവാചകൻ
കർത്താവേ.. നീ അറിയുന്നു.
സർവ്വശക്തന്റെ വാക്കുകൾ ഉരുവിട്ടമാത്രയിൽ
മഹാസൈന്യമായസ്ഥികൾ നിവർന്നുനിന്നു!!

പ്രത്യാശയസ്തമിച്ചു പോയ തൻ പൊൻ-
ജനത്തിന്റെ ശോകത്തെ തൊട്ടുണർത്തി-
ധൈര്യപ്പെടുത്തി, ഉദ്ധരിച്ചുയർപ്പിച്ചു-
സ്നേഹനിധിയാം ദൈവം!!!

  • ബിൻസി ലിവിംഗ്‌സ്റ്റൺ, മുംബൈ

-ADVERTISEMENT-

You might also like