ലേഖനം: ഉള്ളിലെ യുദ്ധം; ഞാൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ചെയ്യുന്നതും : ഷിജു മാത്യു

പൗലോസ് പറഞ്ഞ ഒരു വാക്കുണ്ട്…

“ഞാൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നന്മ ചെയ്യുന്നില്ല; ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത തിന്മയാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്.” — റോമർ 7:19

ഇത് പൗലോസിന്റെ മാത്രം കഥയാണോ? അല്ല… മനുഷ്യന്റെ തന്നെ കഥയാണ്.

ഈ പോരാട്ടം തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരുപാട് കാലമായി.

ഏദൻതോട്ടത്തിൽ ഹവ്വയ്ക്ക് ദൈവത്തിന്റെ കൽപ്പന അറിയാമായിരുന്നു. ഫലം തിന്നരുതെന്നും അറിയാമായിരുന്നു.

പക്ഷേ ഫലം കണ്ടപ്പോൾ ആഗ്രഹം വളർന്നു. അറിവിനെക്കാൾ ആ നിമിഷത്തിലെ ആഗ്രഹം ശക്തമായി.

ദാവീദിനും തെറ്ററിയാമായിരുന്നു; എന്നിട്ടും ആഗ്രഹത്തിന് വഴങ്ങി.

പത്രോസ് യേശുവിനെ ഒരിക്കലും തള്ളിപ്പറയില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു;

പക്ഷേ ഭയം വന്നപ്പോൾ അവൻ നിഷേധിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ:

“ആത്മാവ് ഉത്സുകമാണ്; ജഡമോ ബലഹീനമാണ്.” — മത്തായി 26:41

നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും ഇതുതന്നെ. എന്താണ് ശരിയെന്ന് അറിയാം.

എന്താണ് തെറ്റെന്ന് അറിയാം.

എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നും അറിയാം.

എന്നിട്ടും ചിലപ്പോൾ ചെയ്യുന്നത് അതിന്റെ വിപരീതം. ബുദ്ധി പറയും:

“നിർത്തണം.”

വികാരം പറയും:

“കുറച്ചുകൂടി…”

അങ്ങനെ പുറത്താരും കാണാത്ത ഒരു യുദ്ധം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്നു.

പിന്നെ ഒരു ദിവസം നമ്മൾ നമ്മളോട് തന്നെ ചോദിക്കും:

“തെറ്റാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നില്ലേ?പിന്നെ എന്തിനാണ് ഞാൻ അത് ചെയ്തത്?”

ഇതിനാണ് പൗലോസിന്റെ വാക്കുകൾ ഇത്രയും ഹൃദയത്തിൽ തട്ടുന്നത്. അവൻ തന്റെ ഉള്ളിലെ ഈ പോരാട്ടം തിരിച്ചറിഞ്ഞ് നിലവിളിച്ചു:

“അയ്യോ, ഞാൻ എത്ര ദയനീയനായ മനുഷ്യൻ ഈ മരണശരീരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ ആർ വിടുവിക്കും?” — റോമർ 7:24

അതിനുള്ള ഉത്തരവും അവൻ തന്നു:

“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ ദൈവത്തിന് സ്തോത്രം.” — റോമർ 7:25

ഇതാണ് ബൈബിളിന്റെ പരിഹാരം.

സ്വന്തം ശക്തിയിൽ മാത്രം പോരാടാതെ, ക്രിസ്തുവിലേക്ക് തിരിയുക.

പക്ഷേ അതിനെ ജീവിതത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രാവർത്തികമാക്കാം?

ഒന്നാമത് — നിന്റെ ദൗർബല്യം തിരിച്ചറിയുക.

ഏത് സാഹചര്യത്തിലാണ് നീ വീണ്ടും വീണ്ടും വീഴുന്നത് എന്ന് സത്യസന്ധമായി തിരിച്ചറിയുക.

രണ്ടാമത് — വീഴുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രാർത്ഥിക്കുക.

പ്രലോഭനം വന്നശേഷം മാത്രം അല്ല. അതിന് മുമ്പേ: “കർത്താവേ, ഇന്ന് എന്നെ കാത്തുകൊള്ളണമേ” എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുക.

മൂന്നാമത് — വികാരത്തെ ഉടൻ അനുസരിക്കരുത്.

കോപം വന്നാൽ ഉടൻ സംസാരിക്കേണ്ട. ആഗ്രഹം വന്നാൽ ഉടൻ പ്രവർത്തിക്കേണ്ട. ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുക.

“ഇത് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നതാണോ, അതോ ദൈവം എന്നിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതാണോ?” എന്ന് സ്വയം ചോദിക്കുക.

നാലാമത് — ദൈവവചനത്തിലേക്ക് തിരിയുക.

വികാരം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും. പക്ഷേ ദൈവവചനം നമ്മുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്ക് ദിശ നൽകും. “നിന്റെ വചനം എന്റെ കാലിന്നു ദീപവും എന്റെ പാതയ്ക്കു പ്രകാശവും ആകുന്നു.” — സങ്കീർത്തനം 119:105

അഞ്ചാമത് — വീണാൽ അവിടെ കിടക്കരുത്.

തെറ്റ് സംഭവിച്ചാൽ “ഇനി ഞാൻ മാറില്ല” എന്ന് കരുതരുത്. ദൈവത്തോട് സമ്മതിക്കുക. ക്ഷമ ചോദിക്കുക. വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കുക.

“നീതിമാൻ ഏഴു പ്രാവശ്യം വീണാലും വീണ്ടും എഴുന്നേൽക്കും.” — സദൃശവാക്യങ്ങൾ 24:16

അതിനാൽ ഈ സന്ദേശം വായിച്ചിട്ട് നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് വലിയൊരു കാര്യമല്ല.

ഇന്ന് നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പോരാട്ടം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കാം.

നമ്മൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തോൽക്കുന്ന ആ ഒരു കാര്യം. അതിനെ ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ച് പറയാം: “കർത്താവേ, ഇവിടെയാണ് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും വീഴുന്നത്. എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ ജയിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഇനി എന്റെ ശക്തിയിൽ മാത്രം ഞാൻ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. എന്നെ നീ നയിക്കണമേ.”

പിന്നെ അടുത്ത തവണ അതേ സാഹചര്യം വരുമ്പോൾ വികാരത്തെ ഉടൻ പിന്തുടരാതെ, ഒരു നിമിഷം നിൽക്കുക…

പ്രാർത്ഥിക്കുക…

ദൈവവചനം ഓർക്കുക…

ശരിയായ തീരുമാനം എടുക്കുക. ഒരുപക്ഷേ അതായിരിക്കും നിന്റെ വലിയ മാറ്റത്തിന്റെ ആദ്യ ചെറിയ ചുവട്.

കാരണം ക്രിസ്തീയ ജീവിതം ഒരിക്കലും വീഴാത്ത ജീവിതമല്ല; വീഴുമ്പോഴെല്ലാം ക്രിസ്തുവിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ്  വീണ്ടും നടക്കാൻ പഠിക്കുന്ന ജീവിതമാണ്.

പൗലോസിന്റെ ചോദ്യം ഇന്നും നമ്മുടെ ചോദ്യമാണ്:

“എന്നെ ആർ വിടുവിക്കും?”

ഉത്തരം ഇന്നും അതുതന്നെ:

“നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ…”

അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് മുതൽ അറിയുന്നതിൽ മാത്രം നിൽക്കാതെ, അറിയുന്നതനുസരിച്ച് ജീവിക്കാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ സഹായം തേടാം.

വികാരം പറയുന്നതിന് മുമ്പ് പ്രാർത്ഥിക്കുക.

തെറ്റിലേക്ക് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് നിൽക്കുക.

വീണാൽ ഉടൻ മടങ്ങിവരുക.

എല്ലാറ്റിനുമുപരി — ക്രിസ്തുവിൽ ആശ്രയിക്കുക.

അവിടെയാണ് അറിവ് ജീവിതമായി മാറുന്നത്.

അവിടെയാണ് ബലഹീനതയിൽ ശക്തി വരുന്നത്.

അവിടെയാണ് യഥാർത്ഥ മാറ്റം തുടങ്ങുന്നത്.

 

ഷിജു മാത്യു