ലേഖനം: മരണശേഷം ഒരു സന്ദേശം വരുമോ? | ഡോ. എബി. കെ. ജേക്കബ്

ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയിൽ ഉത്തരം തേടുന്ന ഒരു ചോദ്യം?

News Middle Advt Banner

നമ്മുടെ മൊബൈൽ ഫോണിൽ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളുടെ സന്ദേശം വരുമ്പോൾ അറിയാതെതന്നെ നമ്മുടെ മുഖത്ത് ഒരു പുഞ്ചിരി വിടരും. പ്രത്യേകിച്ച് ദൂരയാത്ര ചെയ്യുന്ന ഒരാളിൽനിന്ന് ഒരു സന്ദേശം പ്രതീക്ഷിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സ് ഇടയ്ക്കിടെ ഫോണിലേക്ക് പോകും.

ഒടുവിൽ ആ സന്ദേശം വരുന്നു:

“ഞാൻ സുരക്ഷിതമായി എത്തി.”

ആ നാല് വാക്കുകൾ മതി, നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ആശങ്കകൾ മാറാൻ. യാത്ര പുറപ്പെട്ടയാൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിയെന്ന് അറിയുമ്പോൾ നമുക്ക് ആശ്വാസമാകും.

എന്നാൽ, ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ജീവിതമെന്ന യാത്ര അവസാനിപ്പിച്ച് മരണത്തിലേക്ക് യാത്രയായ ഒരാളിൽനിന്ന് ഇങ്ങനെയൊരു സന്ദേശം പ്രതീക്ഷിക്കാനാകുമോ?

ഞാൻ സുരക്ഷിതമായി എത്തി. ഇനി നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ട. ഞാൻ സ്വർഗത്തിലാണ്.

ഇങ്ങനെയൊരു സന്ദേശം നമ്മുടെ ഫോണിൽ തെളിയുമോ? മരിച്ചുപോയ ഒരാൾ സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയെന്ന് നമുക്ക് എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിയും? അയാളുടെ യാത്രയുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനം എന്താണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചുപറയാൻ നമുക്ക് കഴിയുമോ?

ഇവിടെ ഒരു നിമിഷം നമുക്ക് നിൽക്കാം. ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം തേടുന്നതിന് മുമ്പ്, നമ്മുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കാം.

നമുക്ക് അറിയാവുന്നതും അറിയാത്തതും

ഒരാൾ മരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിൽ ആളുകൾ കൂടും. കണ്ണുനീരും ഓർമകളും ആശ്വാസവാക്കുകളും നിറയും. ചിലർ പറയും: “അദ്ദേഹം സ്വർഗത്തിൽ പോയി.” മറ്റുചിലർ പറയും: “ഇനി അദ്ദേഹം ദൈവത്തോടൊപ്പമാണ്.”

ദുഃഖിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനുള്ള സ്നേഹപൂർവമായ വാക്കുകളാണവ. എന്നാൽ മരണശേഷമുള്ള ഒരാളുടെ നിത്യവിധി കൃത്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കാൻ മനുഷ്യന് കഴിയുമോ?

ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ നിമിഷങ്ങളും നമുക്കറിയില്ല. അയാളുടെ ഹൃദയത്തിലെ വേദനകളും പശ്ചാത്താപങ്ങളും വിശ്വാസവും അവസാന നിമിഷങ്ങളിലെ ചിന്തകളും നമുക്ക് പൂർണമായി അറിയില്ല. പുറമേ കാണുന്ന ജീവിതത്തിനപ്പുറം ഒരാളുടെ ഉള്ളറ അറിയുന്നവൻ ദൈവം മാത്രമാണ്.

ബൈബിൾ പറയുന്നു: “മനുഷ്യർക്ക് ഒരിക്കൽ മരിക്കയും പിന്നെ ന്യായവിധിയും നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” എബ്രായർ 9:27

മരണത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ നാം മറ്റുള്ളവരുടെ വിധികർത്താക്കളാകരുത്. അതുപോലെ മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിൽനിന്ന് സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ഒഴിവാക്കുകയും ചെയ്യരുത്.

കാരണം, മറ്റൊരാളുടെ മരണവാർത്ത കേൾക്കുന്ന ഓരോ തവണയും നാം മറന്നുപോകുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്: ഒരിക്കൽ മറ്റുള്ളവരും നമ്മുടെ മരണവാർത്ത കേൾക്കും.

മറുപടി ലഭിക്കാത്ത ചില സന്ദേശങ്ങൾ…

നമ്മുടെ ഫോണിൽ ചില പേരുകളുണ്ട്. ഒരിക്കൽ ദിവസവും വിളിച്ചിരുന്നവർ. മണിക്കൂറുകളോളം സംസാരിച്ചിരുന്നവർ. ചെറിയ സന്തോഷങ്ങളും വലിയ സങ്കടങ്ങളും പങ്കുവെച്ചിരുന്നവർ.

ഇന്ന് അവരുടെ നമ്പറുകൾ ഫോണിലുണ്ട്. പഴയ സന്ദേശങ്ങളുണ്ട്. ചിത്രങ്ങളുണ്ട്. ശബ്ദസന്ദേശങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷേ, ആ വ്യക്തി മാത്രം ഇന്നില്ല.

അവരുടെ പഴയ സന്ദേശങ്ങൾ വീണ്ടും തുറന്നുനോക്കുമ്പോൾ ചിലപ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറയും. ഒരിക്കൽ സാധാരണമായി തോന്നിയിരുന്ന വാക്കുകൾ ഇന്ന് അമൂല്യമായ ഓർമകളായി മാറുന്നു.

മരിച്ചുപോയ ഒരാൾക്ക് നമുക്ക് ഇനിയും സന്ദേശങ്ങൾ അയക്കാം:

“നിങ്ങളോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു.”

“അന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെ പറയരുതായിരുന്നു.”

“എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം.”

“നിങ്ങൾ പോയതിനുശേഷമാണ് നിങ്ങളുടെ വില മനസ്സിലായത്.”

“ഒരിക്കൽക്കൂടി നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…”

നമുക്ക് ഇതെല്ലാം എഴുതാം. പക്ഷേ, മറുപടി നൽകാൻ ആ വ്യക്തി മറുവശത്തുണ്ടാകില്ല.

ഒരിക്കൽ ചിന്തിച്ചുനോക്കൂ: ഇന്ന് നിങ്ങൾ സംസാരിക്കാതെ മാറ്റിനിർത്തിയിരിക്കുന്ന ആ വ്യക്തി നാളെ ഈ ലോകത്തില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പറയാതെ മാറ്റിവെച്ച വാക്കുകൾ ആരോടാണ് പറയുക?

നിങ്ങളുടെ അഹങ്കാരത്തിന് ആ നഷ്ടം നികത്താൻ കഴിയുമോ? നിങ്ങളുടെ ദേഷ്യത്തിന് ആ വ്യക്തിയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമോ?

മരണശേഷം എഴുതുന്ന ആയിരം വാക്കുകളേക്കാൾ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പറയുന്ന ഒരു സ്നേഹവാക്കിന് ചിലപ്പോൾ വലിയ വിലയുണ്ട്.

അവസാനമായി അയക്കേണ്ട സന്ദേശം ആരുടേതായിരിക്കും?

യുവാക്കൾ ജീവിതം ഇനിയും ഒരുപാട് ബാക്കിയുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നു. മുതിർന്നവർ കഴിഞ്ഞുപോയ വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നു. സമ്പന്നർ ഇനിയും നേടാനുള്ളതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു. ദരിദ്രർ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള വഴികൾ തേടുന്നു.

എന്നാൽ മരണത്തിന് മുന്നിൽ പ്രായമോ പദവിയോ സമ്പത്തോ പ്രശസ്തിയോ ഒന്നും സ്ഥിരമായ സംരക്ഷണമല്ല.

ഇന്ന് മറ്റൊരാളുടെ മരണവാർത്ത വായിക്കുന്ന നാം, നാളെ മറ്റൊരാളുടെ ഫോണിൽ വരുന്ന മരണവാർത്തയിലെ പേരായേക്കാം.

നമ്മുടെ അവസാനത്തെ ഫോൺവിളി ആരോടായിരിക്കും? അവസാനത്തെ സന്ദേശം എന്തായിരിക്കും? അവസാനമായി നമ്മെ കണ്ടപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്ത് അനുഭവമായിരിക്കും ഉണ്ടായിരിക്കുക?

നാം സമ്പാദിച്ച പണം നമ്മുടെ കൂടെ വരില്ല. നേടിയ പദവികൾ നമ്മെ മരണത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കില്ല. സമൂഹത്തിൽ നമുക്ക് ലഭിച്ച അംഗീകാരങ്ങൾ പോലും ഒരുനാൾ മാഞ്ഞുപോകും.

എന്നാൽ, നാം മറ്റുള്ളവരോട് കാണിച്ച സ്നേഹവും കരുതലും ചെയ്ത നന്മകളും അവരുടെ ഓർമകളിൽ നിലനിൽക്കും.

അതുകൊണ്ട്, ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് പറയുക. ആരോടെങ്കിലും തെറ്റുചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമ ചോദിക്കുക. ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. മാതാപിതാക്കൾക്ക് സമയം നൽകുക. മക്കളോട് സംസാരിക്കുക. ജീവിതപങ്കാളിയുടെ മനസ്സ് കേൾക്കുക. സൗഹൃദങ്ങളെ വിലമതിക്കുക.

ശവസംസ്കാര ചടങ്ങുകളിൽ പൂക്കൾ അർപ്പിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ജീവിതത്തിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരു പൂവ് അർപ്പിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയട്ടെ.

മരണത്തിനപ്പുറം ഒരു പ്രത്യാശയുണ്ട്

മരണത്തെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യന് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്. ശാസ്ത്രത്തിന് മനുഷ്യശരീരത്തിലെ മരണപ്രക്രിയ വിശദീകരിക്കാനാകും. എന്നാൽ മരണത്തിനപ്പുറമുള്ള നിത്യജീവനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തീയ പ്രത്യാശയുടെ അടിസ്ഥാനം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വാഗ്ദാനമാണ്.

യേശു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ പുനരുത്ഥാനവും ജീവനും ആകുന്നു; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവൻ മരിച്ചാലും ജീവിക്കും.” യോഹന്നാൻ 11:25

ഇത് വെറുമൊരു ആശ്വാസവാക്കല്ല. ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രത്യാശയാണ്.

വെളിപ്പാട് 21:4-ൽ ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് കണ്ണുനീർ എല്ലാം തുടച്ചുകളയുമെന്നും ഇനി മരണമോ ദുഃഖമോ നിലവിളിയോ വേദനയോ ഉണ്ടാകയില്ലെന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

നമുക്ക് അറിയാത്ത പല കാര്യങ്ങളുണ്ടാകാം. എന്നാൽ വിശ്വാസത്തോടെ ആശ്രയിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളുണ്ട്.

ഇനി നിങ്ങളോട് ചില ചോദ്യങ്ങൾ…

ഈ ലേഖനം വായിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ ഒരു നിമിഷം നിങ്ങളുടെ മൊബൈൽ ഫോൺ താഴെവെക്കുക.

നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാളെ ഓർക്കുക.

അവരോട് അവസാനമായി സംസാരിച്ചത് എപ്പോഴാണ്?

അവരോട് പറയണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും പറയാതെ മാറ്റിവെച്ച എന്തെങ്കിലും വാക്കുകളുണ്ടോ?

നിങ്ങളോട് ക്ഷമ ചോദിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരാളുണ്ടോ? നിങ്ങൾ ക്ഷമ ചോദിക്കേണ്ട ഒരാളുണ്ടോ?

നിങ്ങളുടെ ഫോൺ കോൺടാക്ട് ലിസ്റ്റിൽ നൂറുകണക്കിന് പേരുകളുണ്ടാകാം. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നവർ എത്രപേരാണ്?

ഒരുനാൾ നിങ്ങളുടെ ഫോൺ നിശ്ശബ്ദമാകും. നിങ്ങളുടെ മുറിയിൽ നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ടാകില്ല. നിങ്ങളുടെ കസേര ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കും. നിങ്ങളുടെ പേരിൽ വരുന്ന സന്ദേശങ്ങൾക്കുപകരം നിങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകൾ മറ്റുള്ളവർ പങ്കുവെക്കും.

അന്ന് നിങ്ങളുടെ ഫോണിൽ അവസാനമായി വന്ന സന്ദേശം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ചിലർ തിരഞ്ഞേക്കാം. പക്ഷേ, അതിനേക്കാൾ വിലപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇതായിരിക്കും:

നിങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എന്താണ് അവശേഷിപ്പിച്ചത്?

മരണശേഷം സ്വർഗത്തിൽ എത്തിയെന്ന് അറിയിക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശം നമ്മുടെ ഫോണിൽ വരുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിലുള്ളവർക്ക് നിത്യജീവന്റെ വാഗ്ദാനമുണ്ട്.

അതുകൊണ്ട്, മരണശേഷം ലഭിക്കാത്ത മറുപടിക്കായി കാത്തിരിക്കാതെ, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നൽകേണ്ട മറുപടികൾ നൽകുക. പറയേണ്ട സ്നേഹം പറയുക. തീർക്കേണ്ട പിണക്കങ്ങൾ തീർക്കുക. ചെയ്യേണ്ട നന്മകൾ ചെയ്യുക.

ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹിക്കുക. സമയം ഉള്ളപ്പോൾ ക്ഷമിക്കുക. കഴിയുമ്പോൾ സഹായിക്കുക. ശ്വാസമുള്ളപ്പോൾ ദൈവത്തോട് അടുക്കുക.

കാരണം, ഒരുനാൾ നമ്മുടെ ജീവിതയാത്രയും അവസാനിക്കും. അന്ന് നമ്മുടെ കൈവശം അവശേഷിക്കുന്നത് നാം സമ്പാദിച്ചതല്ല, നാം ജീവിച്ച രീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമകളും ക്രിസ്തുവിൽ നമുക്കുള്ള നിത്യജീവന്റെ പ്രത്യാശയുമായിരിക്കും.

ഡോ. എബി. കെ. ജേക്കബ്

- Advertisement -

-Advertisement-

You might also like

Comments are closed.

Discover more from KE™

Subscribe now to keep reading and get access to the full archive.

Continue reading