ലേഖനം: ഹല്ലേലൂയ; സ്തുതിയുടെ നിത്യഗാനം | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

ഏറ്റവും മനോഹരവും ശക്തവും ദൈവ പുകഴ്ചയ്ക്കും സ്തുതിപ്പിനും ഉപയുക്തമായ വാക്കുകളിൽ ഒന്നാണ് “ഹല്ലേലൂയ’. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള നിരവധി ഭാഷകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ വാക്ക് യഥാർത്ഥ എബ്രായ ഭാഷയിൽ നിന്നാണ് വന്നത്. എബ്രായ ഭാഷയിൽ, “സ്തുതി” എന്നർത്ഥം വരുന്ന “ഹാലെലു’ കർത്താവിന്റെ (യാഹെ്വ) ഹ്രസ്വനാമമായ “ജാ’ യുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ലളിതവും ശക്തവുമായ ഈ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “കർത്താവിനെ സ്തുതിക്കുക’ എന്നാണ്. പുരാതന കാലം മുതൽ ഇന്നുവരെ, ഈ വിശുദ്ധ വാക്ക് എല്ലായിടത്തുമുള്ള വിശ്വാസികൾ ആരാധനയിൽ ഉയർത്തിവരുന്നു. “ഹല്ലേലൂയാ’ എന്നത് ഭൂമിയിലെ ദൈവിക സന്തോഷത്തിന്റെ ആവിഷ്കാരം മാത്രമല്ല; അത് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഭാഷയാണെന്ന് ബൈബിൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

വെളിപാട് പുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ രേഖപ്പെടുത്തിയ ദർശനത്തിൽ, സ്വർഗ്ഗം തുറക്കപ്പെടുന്നത് അദ്ദേഹം കാണുകയും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുകയും ചെയ്തു. “അനന്തരം ഞാൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വലിയോരു പുരുഷാരത്തിന്റെ മഹാഘോഷം പോലെ കേട്ടതു: ഹല്ലെലൂയ്യാ! രക്ഷയും മഹത്വവും ശക്തിയും നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്നുള്ളതു” (വെളിപാട് 19:1). സ്തുതി ദൈവജനത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ കടമയായിരിക്കുമെന്ന് ഈ സ്വർഗ്ഗീയ രംഗം വിശ്വാസികളെ  ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കർത്താവിനെ അവിടുത്തെ സിംഹാസനത്തിന് മുന്നിൽ സ്തുതിക്കണം. അവസാനത്തെ അഞ്ച് സങ്കീർത്തനങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും “ഹല്ലേലൂയ”യിലാണ്. ജീവന്റെ തുടക്കവും അവസാനവും ദൈവത്തിനുള്ള സ്തുതിയായിരിക്കണമെന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നതുപോലെയാണ് അത്. “ജീവനുള്ളതൊക്കെയും യഹോവയെ സ്തുതിക്കട്ടെ; യഹോവയെ സ്തുതിപ്പിൻ” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 150:6).

ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കാൻ വിശ്വാസികൾ പഠിക്കുന്നു. അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കുമ്പോൾ, നന്ദിയുള്ള ഹൃദയങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായും സ്തുതി ഒഴുകുന്നു. ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, സ്തുതി വിശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയായി മാറുന്നു. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസിന്റെയും സീലാസിന്റെയും ജീവിതങ്ങൾ ഈ സത്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. വിശ്വാസത്തിന്റെ പേരിൽ തടവിലാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ നിരാശപ്പെടുന്നതിനു പകരം അവർ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും ചെയ്തു. തടവറയുടെ ഇരുട്ടിലുള്ള അവരുടെ ആരാധന അത്ഭുതകരമായ ഒരു രക്ഷയിലേക്ക് വിടുതലിലേക്ക് നയിച്ചു. ഏറ്റവും ദുഷ്കരമായ സാഹചര്യങ്ങളെപ്പോലും അതിജീവിക്കുവാൻ ദൈവസ്തുതിപ്പിനു കഴിയുമെന്ന് ഇത് നമ്മെ  ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെ നൽകപ്പെട്ട രക്ഷ നിമിത്തം വിശ്വാസികൾ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു. തന്റെ ത്യാഗത്തിലൂടെയും പുനഃരുത്ഥാനത്തിലൂടെയും മനുഷ്യരാശിക്ക് പാപക്ഷമ, പ്രത്യാശ, നിത്യജീവൻ എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.  ഓരോ “ഹല്ലേലൂയയും” അവനിലൂടെ നമുക്ക് ലഭിച്ച കൃപയ്ക്കും കരുണയ്ക്കുമുള്ള നന്ദിപ്രകാശനമാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രത്യാശയിൽ ആശ്വാസകരമായ ഒരു വാഗ്ദാനവുമുണ്ട്; ഒരിക്കൽ നാമും ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുന്ന ആ വലിയ സഞ്ചയത്തിൽ, നിത്യരാജ്യത്തിൽ അവരോടൊപ്പം ചേരും. ആ മഹത്തായ ഭാവിയിൽ, വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ദൈവത്തിന്റെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും സിംഹാസനത്തിന് ചുറ്റും ഒത്തുകൂടും, അവരുടെ ശബ്ദങ്ങൾ അനന്തമായ ഹല്ലേലൂയ സ്തുതിയോടെ ഉയർന്നുവരും.

“അപ്പോൾ വലിയ പുരുഷാരത്തിന്റെ ഘോഷംപോലെയും പെരുവെള്ളത്തിന്റെ ഇരെച്ചൽപോലെയും തകർത്ത ഇടിമുഴക്കംപോലെയും ഞാൻ കേട്ടതു; ഹല്ലെലൂയ്യാ! സർവ്വശക്തിയുള്ള നമ്മുടെ ദൈവമായ കർത്താവു രാജത്വം ഏറ്റിരിക്കുന്നു.” (വെളിപാട് 19:6). ആ ദിവസം വരുന്നത് വരെ, വിശ്വാസികൾക്ക് ആ സ്വർഗ്ഗീയഗാനം ഇവിടെ ഭൂമിയിൽ തന്നെ ആലപിക്കാൻ കഴിയുന്നു. പ്രാർത്ഥനയിലും ആരാധനയിലും ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലും നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ സ്തുതി പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്നു. അതിനാൽ  ഓരോ ദിനവും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിറയുന്ന അതേ വിശുദ്ധ വചനത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാം; “ഹല്ലേലൂയ” എന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ നിത്യസ്തുതിയാൽ. ദൈവത്തെ ആരാധിക്കാനുള്ള ദൈവജനത്തിനുള്ള ഒരു കൽപ്പനയും ക്ഷണവുമാണ് അത്. സ്തുതി വിശ്വാസികൾക്ക് ഐച്ഛികമല്ല; അത് ദൈവത്തോടുള്ള നന്ദിയുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക പ്രതികരണമാണ്. വിശ്വാസികൾ നിരന്തരം ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്ന സ്ഥലമായാണ് സ്വർഗ്ഗത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. അത് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ നിത്യപ്രവർത്തനമാണ്. ദുഷ്കരമായ സമയങ്ങളിൽ പരാതിപ്പെടുന്നതിനുപകരം ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുക. കഷ്ടപ്പാടുകളിൽപ്പോലും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലുള്ള വിശ്വാസം സ്തുതി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഹല്ലേലൂയ എന്ന് പറയാനുള്ള ഏറ്റവും വലിയ കാരണം യേശു ക്രിസ്തുവിലൂടെയുള്ള രക്ഷയാണ്. പാപമോചനം, പുതിയ ജീവിതം, നിത്യമായ പ്രത്യാശ എന്നിവയാൽ തന്നെ. “യഹോവ എന്റെ ബലവും എന്റെ കീർത്തനവും ആകുന്നു; അവൻ എനിക്കു രക്ഷയായും തീർന്നു. ഉല്ലാസത്തിന്റെയും ജയത്തിന്റെയും ഘോഷം നീതിമാന്മാരുടെ കൂടാരങ്ങളിൽ ഉണ്ടു; യഹോവയുടെ വലങ്കൈ വീര്യം പ്രവർത്തിക്കുന്നു” (സങ്കീർത്തനങ്ങൾ 118:14-15).  ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും ജീവിതം ദൈവത്തോടുള്ള നന്ദിയുടെ തുടർച്ചയായ സ്തുതിഗീതമായിരിക്കണം. നന്ദിയോടും സ്തുതിയോടും കൂടി പ്രാർത്ഥന ആരംഭിക്കുക. ദൈവം നമ്മെ എങ്ങനെ സഹായിച്ചുവെന്ന് സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ പങ്കുവയ്ക്കുക. ദൈവത്തെ ആദരിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം നയിക്കുക.

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

- Advertisement -