ലേഖനം: പ്രതിസന്ധികളിൽ തളരാത്ത വിശ്വാസത്തിന്റെ ആത്മീയ യാനം | റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്
മനുഷ്യജീവിതം പലപ്പോഴും അലകടലിന് സമാനമാണ്. പ്രശാന്തമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ആഞ്ഞടിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധികളുടെ ചുഴലിക്കാറ്റുകൾ നമ്മുടെ വിശ്വാസനൗകയെ ഉലയ്ക്കാറുണ്ട്. മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷം നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ഗലീലക്കടലിലെ ആഞ്ഞടിച്ച കാറ്റിനെ ശാന്തനാക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ നാം കാണുന്നു. എന്നാൽ ഈ സംഭവം കേവലം ഒരു പ്രകൃതിക്ഷോഭത്തിന്റെ വിവരണമല്ല; മറിച്ച്, കഷ്ടതകളുടെ മദ്ധ്യേ ഒരു വിശ്വാസി പുലർത്തേണ്ട ഉറപ്പിന്റെ വലിയ പാഠപുസ്തകമാണ്.
“നമുക്ക് അക്കരെയ്ക്ക് പോകാം” എന്ന് കർത്താവ് കല്പിച്ചതുകൊണ്ടാണ് ശിഷ്യന്മാർ പടക് നീക്കിയത്. ദൈവഹിതത്തിന് അനുസൃതമായി നീങ്ങുന്ന ഒരു ജീവിതത്തിൽ കാറ്റും കോളും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് വചനം എവിടെയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നില്ല. മറിച്ച്, “നീ വെള്ളത്തിൽകൂടി കടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നോടുകൂടെ ഇരിക്കും; നീ നദികളിൽകൂടി കടക്കുമ്പോൾ അവ നിന്റെ മീതെ കവിഞ്ഞൊഴുകുകയില്ല” (യെശയ്യാവ് 43:2) എന്ന ഉറപ്പാണ് വചനം നൽകുന്നത്. യാത്ര തുടങ്ങിയത് കർത്താവിന്റെ വാക്കിന്മേലാണെങ്കിൽ, ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുന്നതും അവന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
തിരമാലകൾ പടകിലേക്ക് അടിച്ചുകയറുമ്പോൾ യേശു അമരത്ത് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. ഈ ‘ഉറക്കം’ ദൈവത്തിന്റെ നിസ്സംഗതയല്ല, മറിച്ച് സാഹചര്യങ്ങൾക്കും മുകളിലുള്ള അവന്റെ പരമാധികാരത്തിന്റെ അടയാളമാണ്. പലപ്പോഴും നമ്മുടെ പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് ഉടനടി ഉത്തരം ലഭിക്കാതെ വരുമ്പോൾ, നാം സങ്കീർത്തനക്കാരനെപ്പോലെ നിലവിളിക്കാറുണ്ട്: “എന്റെ ദൈവമേ, എന്റെ ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടത് എന്ത്?” (സങ്കീർത്തനം 22:1). എന്നാൽ വിശ്വാസിയുടെ യഥാർത്ഥ പരീക്ഷണം ദൈവത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിലാണ്. പടകിൽ യേശു ഉണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവ്, അവൻ ഉറങ്ങുകയാണെങ്കിലും നമുക്ക് സുരക്ഷിതബോധം നൽകണം. ഭയം കടന്നുവരുന്നത് നാം പ്രശ്നത്തിന്റെ വലിപ്പത്തെ നോക്കുമ്പോഴാണ്; വിശ്വാസം ഉണരുന്നത് നാം ദൈവത്തിന്റെ വലിപ്പത്തെ നോക്കുമ്പോഴാണ്.
ശിഷ്യന്മാരുടെ വിളി കേട്ടുണർന്ന യേശു കാറ്റിനെ ശാസിച്ചു: “അടങ്ങുക, ശാന്തമാകുക!” നിമിഷനേരം കൊണ്ട് പ്രകൃതി നിശ്ചലമായി. ഇതേ അധികാരം തന്നെയാണ് ഇന്നും നമ്മുടെ ജീവിതപ്രശ്നങ്ങളുടെ മേൽ അവൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. “അവൻ തന്റെ വചനം അയച്ചു അവരെ സൗഖ്യമാക്കി, അവർ ഇരുന്ന നാശങ്ങളിൽനിന്ന് അവരെ വിടുവിച്ചു” (സങ്കീർത്തനം 107:20) എന്ന് നാം വായിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏത് വലിയ പ്രതിസന്ധിയെയും ശാന്തമാക്കാൻ അവന്റെ ഒരു വാക്ക് മതിയാകും. വിറയ്ക്കുന്ന ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക് അവൻ ഇന്നും തന്റെ സ്വർഗ്ഗീയ സമാധാനം പകർന്നു നൽകുന്നു.
അത്ഭുതത്തിന് ശേഷം യേശു ചോദിച്ചത്, “നിങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും വിശ്വാസമില്ലയോ?” എന്നാണ്. ലൗകികമായ ഉറപ്പുകൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോഴാണ് ആത്മീയമായ വിശ്വാസം പ്രകാശിക്കുന്നത്. അബ്രഹാം അജ്ഞാതമായ ദേശത്തേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചതും, ദാനിയേൽ സിംഹക്കുഴിയിൽ ശാന്തനായിരുന്നതും ഈ വിശ്വാസത്തിന്റെ ബലത്തിലാണ്. “കാണപ്പെടാത്ത കാര്യങ്ങളുടെ നിശ്ചയമാണ് വിശ്വാസം” (എബ്രായർ 11:1). കണ്മുന്നിലെ കാറ്റിനെ നോക്കാതെ, പടകിലിരിക്കുന്ന കർത്താവിനെ നോക്കാൻ പഠിക്കുന്നതാണ് ആത്മീയ പക്വത.
ജീവിതത്തിലെ തിരമാലകൾ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ ആ നൗകയുടെ അമരക്കാരൻ ക്രിസ്തുവാണെങ്കിൽ ഭയപ്പെടാൻ ഒന്നുമില്ല. പൗലോസ് അപ്പൊസ്തലൻ റോമർ 8:37-ൽ പറയുന്നതുപോലെ, “നമ്മെ സ്നേഹിച്ചവൻ മുഖാന്തരം നാം ഇതിലൊക്കെയും പൂർണ്ണവിജയം നേടുന്നു.” കൊടുങ്കാറ്റുകൾ അടങ്ങുമ്പോഴല്ല, മറിച്ച് കൊടുങ്കാറ്റുകൾക്കിടയിലും ദൈവത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് നാം യഥാർത്ഥ സമാധാനം അനുഭവിക്കുന്നത്. ഓർക്കുക, നിന്റെ പടകിൽ അവനുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് നീ നശിച്ചുപോകില്ല. അവൻ നമ്മെ സുരക്ഷിതമായി അക്കരെയെത്തിക്കും.
( റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്)

- Advertisement -



Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.