ലേഖനം: പരിഹാസകർ | റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

“പരിഹാസകർ ജ്ഞാനത്തിന് ചെവികൾ അടയ്ക്കുന്നു; എന്നാൽ വിനയം സത്യത്തിലേക്ക് ഹൃദയം തുറക്കുന്നു’. തിരുത്തലിൽ ചിരിക്കുകയും, തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്യുന്ന ആളുകളായാണ് പലപ്പോഴും പരിഹാസികളെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. “പരിഹാസി ശാസന ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല; ജ്ഞാനികളുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുന്നതുമില്ല’ (സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 15:12). പരിഹാസം വെറും പരിഹാസമല്ല; “എനിക്ക് പഠിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല’ എന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഭാവമാണ്. പരിഹാസിയെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നത് അവരെ ലജ്ജിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മെ സംരക്ഷിക്കാനാണ്. പരിഹാസകരുടെ ഇടയിൽ നാം ദീർഘനേരം ഇരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ അഹങ്കാരം ദൈവശബ്ദത്തെ മുക്കിക്കളയുന്നു. തിരുത്തലിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയും സത്യത്തെ ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന താഴ്മയിലാണ് ജ്ഞാനം ഏറ്റവും നന്നായി വളരുന്നത്. തിരുത്തൽ സുഖകരമല്ലെങ്കിൽ പോലും.

ഒരു പരിഹാസകനാകരുത്, പരിഹാസം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തെ കഠിനമാക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്. അഹങ്കാരത്തെക്കാൾ പഠനോല്സുകതയും പരിഹാസത്തെക്കാൾ അദരണീയതയും പരിശീലിക്കുക. കാരണം ദൈവം താഴ്മയുള്ളവർക്ക് കൃപ നൽകുന്നു. പരിഹാസകന് നല്ലൊരു പര്യവസാനമില്ല.

പരിഹാസം നിരുപദ്രവകരമാണെന്ന് കരുതരുത്. വെറും വാക്കുകൾ, വെറും തമാശകൾ ആരംഭിച്ചു. വിശ്വാസം പരാമർശിക്കപ്പെടുമ്പോഴെല്ലാം ആരെങ്കിലും കണ്ണടയ്ക്കുമായിരുന്നു. ആദ്യം, നിശബ്ദത പാലിച്ചു, കേൾക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്യുന്നതെന്നും സമ്മതിക്കുന്നില്ലെന്നും സ്വയം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ നിശബ്ദതയ്ക്ക് ഭാരമുണ്ട്. അധികം താമസിയാതെ, അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന എന്തോ ഒന്ന്; ആത്മവിശ്വാസക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടും. പരിഹാസം വെറും സംസാരമല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. അത് ഹൃദയത്തിന്റെ മനോഭാവമാകുന്നു. ഒരു പരിഹാസകൻ സംശയിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത്; അവൻ പലതും തള്ളിക്കളയുന്നു. അവൻ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് പഠിക്കാനല്ല, മറിച്ച് അവഹേളിക്കാനാണ്. പിന്നെ പതിയെ ആ ആത്മാവ് ശക്തി ആർജ്ജിക്കുന്നു. സത്യം പരിഷ്ക്കരിക്കുന്നതിനുപകരം അവനെ പ്രകോപിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് എന്തുകൊണ്ടാണ്; തിരുത്തൽ ഒരു ആക്രമണം പോലെയും, വിനയം ഒരു ബലഹീനത പോലെയും അവന് തോന്നി. ദൈവം ചോദ്യങ്ങളെ ഭയപ്പെടുന്നതിനാലല്ല, മറിച്ച് പരിഹാസം വളർച്ചയുടെ വാതിൽ അടയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് അതിനെ വെറുക്കുന്നത്.

ജ്ഞാനത്തിന് വിനയം ആവശ്യമാണ്. പരിഹാസം നിലനിൽക്കുന്നിടത്ത് വിനയം നിലനിൽക്കില്ല. നീതിമാന്മാരുടെ പാത ആരംഭിക്കുന്നത് എവിടെയാണ്? ആർക്കൊപ്പമാണ് നാം ഇരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് അതിൽ നിന്നാണ്. പരിഹാസം ആത്മീയ സ്തംഭനാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതേസമയം വിനയം വിവേകത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കും വാതിൽ തുറക്കുന്നു. സദൃശവാക്യങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിൽ, പ്രബോധനത്തെ എതിർക്കുന്ന ആളുകളായി പരിഹസിക്കുന്നവരെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ചെറുത്തുനിൽപ്പ് പരിഹാസത്തിന്റെ കാതലായ അഹങ്കാരം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. സത്യം അനേ്വഷിക്കുന്നതിനുപകരം, പരിഹസിക്കുന്നവർ അവരുടെ സ്വന്തം അഭിപ്രായങ്ങളെ ജ്ഞാനത്തിന് മുകളിൽ ഉയർത്തുന്നു. തൽഫലമായി അവർ; വളരാൻ സഹായിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുകയും; തിരുത്തലിനെക്കാൾ സ്വഹിതം തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പരിഹാസത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങൾ വ്യക്തിക്കും അപ്പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കുന്നു. പരിഹസിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും സമുദായങ്ങൾക്കിടയിൽ സംഘർഷങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുവെന്ന് തിരുവെഴുത്തുകൾ വിശദീകരിക്കുന്നു. “പരിഹാസിയെ നീക്കിക്കളക; അപ്പോൾ പിണക്കം പോയ്ക്കൊള്ളും; കലഹവും നിന്ദയും നിന്നുപോകും’ (സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 22:10). അവരുടെ വാക്കുകൾ ഐക്യത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും അർത്ഥവത്തായ ചർച്ചകളെ വാദങ്ങളായും തർക്കങ്ങളായും സംഘർഷങ്ങളായും മാറ്റുകയും ആത്മാർത്ഥമായ വിശ്വാസത്തെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പരിഹാസം വളരുമ്പോൾ ബഹുമാനവും സമാധാനവും വേഗത്തിൽ മങ്ങുന്നു.

പരിഹസിക്കുന്നവരെയും ജ്ഞാനികളെയും ബൈബിൾ വേർതിരിക്കുന്നു. ദുഷ്ടരുടെ ആലോചനയിൽ നടക്കുന്നതിനോ പരിഹസിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നതിനോ എതിരെ സങ്കീർത്തനം 1 മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു. ദൈവത്തോടുള്ള താഴ്മയും ആദരവും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരെ ഫലവൃക്ഷങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം പരിഹസിക്കുന്നവരെ അസ്ഥിരരും ഉൽപാദനക്ഷമതയില്ലാത്തവരുമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. പരിഹാസം ആത്യന്തികമായി ശൂന്യതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. “”ദുഷ്ടന്മാരുടെ ആലോചനപ്രകാരം നടക്കാതെയും പാപികളുടെ വഴിയിൽ നിൽക്കാതെയും പരിഹാസികളുടെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കാതെയും യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ സന്തോഷിച്ചു അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ രാപ്പകൽ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ. അവൻ, ആറ്റരികത്തു നട്ടിരിക്കുന്നതും തക്കകാലത്തു ഫലം കായ്ക്കുന്നതും ഇലവാടാത്തതുമായ വൃക്ഷംപോലെ ഇരിക്കും; അവൻ ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും സാധിക്കും. ദുഷ്ടന്മാർ അങ്ങനെയല്ല; അവർ കാറ്റു പാറ്റുന്ന പതിർപോലെയത്രേ. ആകയാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ന്യായവിസ്താരത്തിലും പാപികൾ നീതിമാന്മാരുടെ സഭയിലും നിവർന്നു നിൽക്കുകയില്ല. യഹോവ നീതിമാന്മാരുടെ വഴി അറിയുന്നു; ദുഷ്ടന്മാരുടെ വഴിയോ നാശകരം ആകുന്നു” (സങ്കീർത്തനം 1:1-6).

റോജി തോമസ്, ചെറുപുഴ

- Advertisement -