ലേഖനം: ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യവാസന | റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്

“രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ ഇടയിലും നശിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലും ഞങ്ങൾ ദൈവത്തിന് ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യവാസന ആകുന്നു.” (2 കൊരിന്ത്യർ 2:15)

ഈ വചനം ഒരു ലളിതമായ പ്രഖ്യാപനമല്ല; ക്രിസ്തുവിൽ ജീവിക്കുന്ന ഓരോ വിശ്വാസിയുടെയും ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥവും ഉത്തരവാദിത്വവും വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു ആത്മീയ വെളിപ്പാടാണ്. സൗരഭ്യം കാണപ്പെടുന്നതല്ല— അത് അനുഭവപ്പെടുന്നതാണ്. ശബ്ദമില്ലാതെ പടരുന്ന, വാദങ്ങളില്ലാതെ ഹൃദയങ്ങളെ സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു നിശ്ശബ്ദ സാന്നിധ്യം. ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം വാക്കുകളുടെ അലങ്കാരമല്ല; പ്രവൃത്തികളുടെ നിശ്ശബ്ദ പ്രസംഗമാണ്. യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന സൗരഭ്യം പഴയ നിയമത്തിൽ, യാഗങ്ങൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ “സുഖകരമായ സൗരഭ്യവാസന” ആയിരുന്നു. യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് പുകപോലെ ഉയർന്ന ആ സുഗന്ധം ദൈവത്തോടുള്ള മനുഷ്യന്റെ അർപ്പണത്തിന്റെയും ബന്ധത്തിന്റെയും ചിഹ്നമായിരുന്നു. എന്നാൽ പുതിയ നിയമത്തിൽ, യാഗം മാറി. ബലിമൃഗങ്ങൾ അപ്രസക്തമായി; ജീവിതം തന്നെയാണ് യാഗമായത്. ക്രിസ്തുവിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഹൃദയം, വിനയത്തിൽ വഴങ്ങുന്ന ഒരു ആത്മാവ്, സ്നേഹത്തിൽ ചെലവഴിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം— ഇവയൊക്കെയാണ് ഇന്നത്തെ യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് ദൈവസന്നിധിയിലേക്കുയരുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യവാസന.

രണ്ട് വഴികൾ, ഒരേ സൗരഭ്യം അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു— ഈ സൗരഭ്യം രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവർക്കും നശിക്കുന്നവർക്കും ഒരുപോലെ പടരുന്നു. ചിലർക്കത് ജീവന്റെ സുഗന്ധമാണ്— തളർന്ന ആത്മാവിന് ആശയുടെ ശ്വാസം, കണ്ണീരിൽ മൂടിയ രാത്രിക്ക് പുലരിയുടെ സൂചന. അവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം ക്ഷമയുടെ മണമാകുന്നു, സ്നേഹത്തിന്റെ താപമാകുന്നു, രക്ഷയുടെ ദൈവവിളിയാകുന്നു.അതേ സൗരഭ്യം മറ്റുചിലർക്കു അസ്വസ്ഥതയാകുന്നു. ഇരുട്ടിൽ പതിഞ്ഞ മനസ്സിന് വെളിച്ചം അസഹ്യമായതുപോലെ, സത്യം ചിലരെ അലട്ടും. എങ്കിലും, സൗരഭ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നില്ല. മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് സ്വീകരിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിലാണ്. നിശ്ശബ്ദ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ശക്തി ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം വേദികളിൽ മാത്രമല്ല, ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായി പടരുന്നത്. വേദനയിൽ സഹിക്കുന്ന ഒരു വിശ്വാസിയുടെ നിശ്ശബ്ദത, അന്യായത്തിൽ പ്രതികാരം തേടാതെ ക്ഷമ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മനസ്സ്, സ്വാർത്ഥത നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് നിസ്വാർത്ഥമായി സ്നേഹിക്കുന്ന കൈകൾ— ഇവയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം ലോകത്ത് പരത്തുന്നത്. പ്രഭാഷണങ്ങൾ കാതുകളിൽ നിൽക്കും; ജീവിതം ഹൃദയങ്ങളിൽ പതിയും.

സഭ ഒരു കെട്ടിടമല്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം ഒരുമിച്ച് പടരുന്ന ജീവിതങ്ങളുടെ സമൂഹമാണ് സഭ. പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുമ്പോൾ, ഭാരങ്ങൾ പങ്കിടുമ്പോൾ, തെറ്റുകളെ ക്ഷമിക്കുമ്പോൾ, വേദനിക്കുന്നവർക്കായി കണ്ണീർ ചൊരിയുമ്പോൾ— സഭ ലോകത്തിന് ക്രിസ്തുവിന്റെ സുഗന്ധമാകുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ അനുസരിക്കുമ്പോഴാണ് സൗരഭ്യം ശക്തമാകുന്നത്.

ഈ വചനം നമ്മോട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: എന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യം പടരുന്നുണ്ടോ? എന്റെ വാക്കുകളിൽ, എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ, എന്റെ ബന്ധങ്ങളിൽ, എന്റെ നിശ്ശബ്ദതകളിൽ പോലും ക്രിസ്തു അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടോ? ക്രിസ്തുവിനെ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും ക്രിസ്തുവിനെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതിലാണ് ഈ സൗരഭ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശക്തി.

ഈ ലോകത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, നമ്മൾ ശബ്ദമല്ല— സൗരഭ്യമാകട്ടെ. വാദമല്ല— സാക്ഷ്യമാകട്ടെ.അങ്ങനെ, രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ ഇടയിലും നശിക്കുന്നവരുടെ ഇടയിലും നമ്മുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിന് മുമ്പാകെ ക്രിസ്തുവിന്റെ സൗരഭ്യവാസനയായിരിക്കട്ടെ. “ദൈവത്തിന്റെ മുമ്പാകെ ഒരു സുഗന്ധയാഗമായി നമ്മെത്തന്നെ അർപ്പിക്കുക (രോമർ 12:1). നമ്മുടെ ജീവിതം ലോകത്തിന് ഒരു രഹസ്യമായ സുഗന്ധമാകട്ടെ— ക്രിസ്തുവിനെ അറിയിക്കാതെ തന്നെ അവനെ അനുഭവപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സാന്നിധ്യം. അങ്ങനെ, ‘നാം എല്ലായ്പോഴും നമ്മിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം വഹിക്കുന്നു, ക്രിസ്തുവിന്റെ ജീവനും നമ്മിൽ വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി’ (2 കൊരിന്ത്യർ 4:10).”

റ്റോജോ തോമസ്, ദുബായ്

- Advertisement -