ലേഖനം: സഹനമാണ് വിശ്വാസജീവിതം | റോജി തോമസ് ചെറുപുഴ
വിശ്വസ്തതയോടെ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നവര്ക്ക് എപ്പോഴും കടുത്ത എതിര്പ്പും കഷ്ടപ്പാടും പീഡനവും പരിഹാസവും നേരിടേണ്ടി വരും. അതെപ്പോഴും ഇഹലോകവാസത്തില് പരീക്ഷയായി നിലനില്ക്കും. പഴയ നിയമത്തിലെ പ്രവാചകന്മാര് മുതല് പുതിയനിയമത്തിലെ അപ്പൊസ്തലന്മാര് വരെ, ദൈവത്തോടുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസതീക്ഷ്ണത കാരണം നിരസിക്കപ്പെടുകയും പീഢിപ്പിക്കപ്പെടുകയും കരാഗൃഹ ബന്ധിതരാവുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ദൈവവിശ്വാത്തിലെ അചഞ്ചലതയും നിശ്ചയവും തീഷ്ണതയും അവര്ക്ക് രക്ഷയും സഹനചാതുരിയും നിത്യകിരീടവും പ്രധാനംചെയ്തു. അവരുടെ ജീവിതവും ജീവത്യാഗവും; ധൈര്യം, സഹിഷ്ണുത, പ്രതിസന്ധികള് നേരിടാനുള്ള വിശ്വാസസ്ഥൈര്യം എന്നിവയുടെ ശക്തമായ ഉദാഹരണങ്ങളായി വര്ത്തിക്കുന്നു.
പഴയനിയമ പ്രവാചകന്മാര് ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശവാഹകരായിരുന്നു, അവരുടെ ധീരമായ പ്രഖ്യാപനങ്ങള് പലപ്പോഴും ശത്രുതയ്ക്കും പീഡനത്തിനും കാരണമായി. ‘കരയുന്ന പ്രവാചകന്’ (യിരെമ്യാവ് 9:1) എന്നറിയപ്പെടുന്ന യിരെമ്യാവ് ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയ ഉദാഹരണമാണ്. വിഗ്രഹാരാധനയും അവിശ്വാസവും കാരണം വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ച് യെഹൂദയ്ക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്കാന് ദൈവം അദ്ദേഹത്തെ വിളിച്ചു (യിരെമ്യാവ് 19:11-15). എന്നാല്, യിരെമ്യാവ് മര്ദ്ദിക്കപ്പെട്ടു, ബെന്യാമീന് ഗോപുരത്തിങ്കലെ ആമത്തില് ഇട്ടു; തടവിലാക്കപ്പെട്ടു (യിരെമ്യാവ് 20:2). പിന്നൊരിക്കല് ചെളി നിറഞ്ഞ ഒരു കുഴിയില് എറിയപ്പെട്ടു (യിരെമ്യാവ് 38:6) അവിടെ അവനെ മരിക്കാന് വിട്ടു. നിരന്തരമായ തിരസ്കരണവും കഷ്ടപ്പാടുകളും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, യിരെമ്യാവ് തന്റെ വിളിയോട് വിശ്വസ്തത പുലര്ത്തി.
ഇസ്രായേലിനെ ബാല് ആരാധനയിലേക്ക് നയിച്ച അഹാബ് രാജാവില് നിന്നും ഈസേബെല് രാജ്ഞിയില് നിന്നും ഏലിയാ കടുത്ത പീഡനം നേരിട്ടു (1രാജാക്കന്മാര് 19:1-2). കര്മ്മല് പര്വ്വതത്തില് വ്യാജപ്രവാചകന്മാരെ നേരിടുകയും ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം, ഏലിയാവിനെ ഈസേബെല് വധിക്കുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, താന് തന്റെ ജീവന് ഭയന്ന് മരുഭൂമിയിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. നിരാശയില്പ്പോലും ദൈവം അവനെ നിലനിര്ത്തുകയും അവന്റെ ദൗത്യം പൂര്ത്തികരിക്കുവാന് സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബാബിലോണിയന് പ്രവാസത്തില്, ദാനിയേലും കൂട്ടാളികളായ ഷദ്രക്കും മേശക്കും അബേദ്നെഗോയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തില് വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാന് വിസമ്മതിച്ചതിന് പീഡനം നേരിട്ടു. സ്വര്ണ്ണ പ്രതിമയെ വണങ്ങാന് വിസമ്മതിച്ചതിന് ജ്വലിക്കുന്ന ചൂളയില് എറിഞ്ഞു (ദാനിയേല് 3). രാജകീയ കല്പ്പന ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും സത്യദൈവത്തോട് പ്രാര്ത്ഥിച്ചതിന് ദാനിയേലിനെ സിംഹങ്ങളുടെ ഗുഹയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു (ദാനിയേല് 6). ഈ സാഹചര്യങ്ങളിലെല്ലാം ദൈവം അത്ഭുതകരമായി അവരെ രക്ഷിച്ചു, രക്ഷിക്കാനുള്ള തന്റെ ശക്തിയും തന്നില് ആശ്രയിക്കുന്നവരോട് തന്റെ വിശ്വസ്തതയും പ്രകടമാക്കി.
പുതിയ നിയമത്തില്, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സഹനവും പീഡയും കൂടുതല് പ്രാധാന്യമര്ഹിക്കുന്നു. നിരപരാധിയാണെങ്കിലും യേശുവിനെ സ്വന്തം ജനങ്ങള് നിരസിക്കുകയും പരിഹസിക്കുകയും മര്ദ്ദിക്കുകയും ഒടുവില് ക്രൂശിക്കുകയും ചെയ്തു. ശബ്ബത്തില് രോഗശാന്തി നല്കിയതിനും, പരീശപ്രമാണികളുടെയും മതമേലാളന്മാരുടെയും കാപട്യത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചതിനും, സ്വയം ദൈവപുത്രനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു എന്നതിനും അവിടുന്ന് നിന്ദിക്കപ്പെട്ടു. അവന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകള് യെശയ്യാവു 53ല് മുന്കൂട്ടിപ്പറഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ മിശിഹായെ ‘മനുഷ്യര് നിന്ദിക്കുകയും നിരസിക്കുകയും, ദുഃഖിതനും ദുഃഖപരിചയമുള്ളവനുമായി’ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. “ലോകം നിങ്ങളെ പകെക്കുന്നു എങ്കില് അതു നിങ്ങള്ക്കു മുമ്പെ എന്നെ പകെച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു അറിവിന്” (യോഹന്നാന് 15:18). ഈ പ്രവചനം തന്റെ പുനഃരുത്ഥാനത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ യാഥാര്ത്ഥ്യമായി.
ആദ്യത്തെ ക്രിസ്ത്യു രക്തസാക്ഷിയായ സ്തെഫാനോസ് ധൈര്യത്തോടെ സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുകയും യഹൂദ നേതാക്കള് പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ എതിര്ക്കുന്നുവെന്ന് ആരോപിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ പേരില് അവനെ നഗരത്തില് നിന്ന് വലിച്ചിഴച്ച് കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്നു (പ്രവൃത്തികള് 7:54-60). മരിക്കുമ്പോള്, ക്രൂശില് ക്രിസ്തു കാണിച്ച കൃപയെ മാതൃകയാക്കികൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ വിധികര്ത്താക്കള്ക്കായി പ്രാര്ത്ഥിച്ചു.
യേശുവിനെക്കുറിച്ച് പ്രസംഗിച്ചതിന് പിടിക്കപ്പെടുകയും മര്ദ്ദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത അപ്പൊസ്തലന്മാരില് ഒരാളായിരുന്നു പത്രോസും യോഹന്നാനും. യേശുവിന്റെ നാമത്തില് ഒരു മുടന്തനെ സുഖപ്പെടുത്തിയ ശേഷം, പഠിപ്പിക്കുന്നത് നിര്ത്താന് സെന്ഹദ്രിന്സംഘം മുന്നറിയിപ്പ് നല്കുകയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു (പ്രവൃത്തികള് 45). എന്നിട്ടും, ‘നാം മനുഷ്യരെക്കാള് ദൈവത്തെ അനുസരിക്കണം’ എന്ന് അവര് പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അവിടുത്തെ നാമത്തിന് വേണ്ടി സഹിക്കാന് യോഗ്യരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടതില് സന്തോഷിക്കുകയും ചെയ്തു.
അപ്പോസ്തലനായ പൗലോസിനേക്കാള് കൂടുതല് കഷ്ടപ്പാടുകള് ശുശ്രൂഷയില് ആരും സഹിച്ചില്ലായിരിക്കാം. ഒരിക്കല് ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഉപദ്രവിച്ച പൗലോസ് അവിചാരിതമായ സ്വര്ഗ്ഗീയ പരിവര്ത്തനം അനുഭവിക്കുകയും, ആദ്യകാല സഭയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രിസ്തുസാക്ഷിയും; മിഷനറിമാരില് ഒരാളായി മാറുകയും ചെയ്തു. മര്ദ്ദനങ്ങള്, തടവ്, കപ്പലപകടങ്ങള്, കല്ലെറിയല്, ജീവന് നിരന്തരമായ ഭീഷണികള് എന്നിവയാല് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു (2 കൊരിന്ത്യര് 11:23-28). “ഞാന് നല്ല പോര് പൊരുതു, ഓട്ടം തികെച്ചു, വിശ്വാസം കാത്തു” (2തിമൊഥെയൊസ് 4:7) എന്നിങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിക്കുവാനും അവകാശപ്പെടുവാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.
ഈ ക്രിസ്തുസാക്ഷികള് എല്ലാം നേരിട്ട പീഡനം പരാജയത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വിശ്വസ്ത സാക്ഷിയുടെ അടയാളമായിരുന്നു. അവരുടെ കഷ്ടപ്പാടുകള് ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിന്റെ വില വെളിപ്പെടുത്തി. അവര് ഇരുട്ടില് വെളിച്ചമായി നിലകൊണ്ടു, അവരുടെ ബോധ്യങ്ങളില് അചഞ്ചലരായി, ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിലും രക്ഷയിലും പൂര്ണ്ണമായും ആശ്രയിച്ചു. ക്രിസ്തുവിശ്വാസവും ക്രിസ്തീയജീവിതവും സഹനാധിഷ്ഠിതമാണ്. ഇപ്പോഴും പ്രവാചകന്മാരുടെയും അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെയും സഹനമാതൃക നമ്മെ വിശ്വാസത്തില് ഉറച്ചുനില്ക്കാന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.
- Advertisement -
Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.