ലേഖനം: പുതുവത്സരം | വീണ ഡിക്രൂസ്

പുതുവത്സരം എന്നത് മനുഷ്യചരിത്രത്തിലും, വിശ്വാസജീവിതത്തിലും പ്രത്യേക സ്ഥാനമുള്ള ഒരു സമയമാണ് . ലോകം അതിനെ ആഹ്ലാദത്തിന്റെയും, ആഘോഷങ്ങളുടെയും ദിനമായി കാണുമ്പോൾ, സഭ അതിനെ ദൈവസന്നിധിയിൽ ആത്മപരിശോധനക്കും പുതുക്കലിനും ഉള്ള അവസരമായി ഏറ്റെടുക്കുന്നു. സമയത്തിന്റെ മാറിവരവ് നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് ഇതാണ്: മനുഷ്യജീവിതം നിശ്ചലമല്ല, അത് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയിൽ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുന്ന ഒരു യാത്രയാണ്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ വർഷാരംഭം എന്നത് കൃഷിയോടും, പ്രകൃതിയുടെ ചക്രങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. മഴക്കാലം, വിളവെടുപ്പ്, വസന്തകാലം തുടങ്ങിയവയെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു വർഷാരംഭം. പുരാതന റോമിൽ ആദ്യം വർഷാരംഭം മാർച്ചിലായിരുന്നു. എന്നാൽ ക്രി.മു. 46-ൽ ജൂലിയസ് സീസർ അവതരിപ്പിച്ച ജൂലിയൻ കലണ്ടർ ജനുവരി 1-നെ പുതുവത്സരദിനമായി സ്ഥാപിച്ചു.

ജനുവരി എന്ന മാസം ‘യാനുസ്’ എന്ന ദേവന്റെ പേരിലാണ്. പിന്നിലേക്കും, മുന്നിലേക്കും നോക്കുന്ന രണ്ട് മുഖങ്ങൾ ഉള്ള ദേവനെന്ന ആശയം, കഴിഞ്ഞകാലത്തെ ഓർമ്മിക്കുകയും വരാനിരിക്കുന്ന കാലത്തെ പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനോഭാവത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് . ലോകികമായി ഇത് ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ആത്മീയമായി ഇത് മനുഷ്യന്റെ ജീവിതയാത്രയെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അടയാളമായി നമുക്ക് കാണാം. കാലക്രമേണ ജൂലിയൻ കലണ്ടറിൽ കണക്കുപിശകുകൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. അതിനെ തിരുത്തുന്നതിനായി 1582-ൽ പോപ്പ് ഗ്രിഗറി പതിമൂന്നാമൻ ഗ്രിഗോറിയൻ കലണ്ടർ അവതരിപ്പിച്ചു. ഇന്ന് ലോകമെമ്പാടും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ കലണ്ടറിലാണ് ജനുവരി 1 പുതുവത്സരമായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

ബൈബിൾ സമയത്തെ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിലുള്ള ഒരു ദാനമായിട്ടാണ് പറയുന്നത് .

“എല്ലാ കാര്യത്തിനും ഒരു സമയം ഉണ്ടു” എന്ന് സഭാപ്രസംഗി പറയുന്നു . ഈ വാക്യം മനുഷ്യചരിത്രം ദൈവത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്ന സത്യത്തെ ഉറപ്പിക്കുന്നു. ഇസ്രായേൽ ജനതയ്ക്ക് ദൈവം തന്നെയാണ് വർഷാരംഭം നിശ്ചയിച്ചു കൊടുത്തത് (പുറപ്പാട് 12:2). അതിലൂടെ, സമയം മനുഷ്യൻ നിർണ്ണയിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, ദൈവം നല്കുന്ന ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന ബോധ്യമാണ് ബൈബിൾ നൽകുന്നത്. ഓരോ ദിവസവും ദൈവത്തിന്റെ കൃപ അനുഭവിക്കാനും അവന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ജീവിക്കാനും ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളാണ്.

ക്രൈസ്തവർക്ക് പുതുവത്സരം എന്നത് വെറും ഒരു കലണ്ടർ മാറ്റമല്ല. അത് ഹൃദയത്തിന്റെ പുതുക്കലിന്റെ വിളിയാണ്. കഴിഞ്ഞ വർഷത്തിലെ പരാജയങ്ങളും, വീഴ്ചകളും ദൈവസന്നിധിയിൽ വെച്ച്, അവനിൽ ക്ഷമയും ,കൃപയും തേടുന്ന സമയമാണ് ഇത്.

പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ എഴുതുന്നത് പോലെ,

“പിന്നിലുള്ളവയെ മറന്നു, മുന്നിലുള്ളവയെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുന്നു” (ഫിലിപ്പിയർ 3:13).

ഈ വാക്യം പുതുവത്സരത്തിന്റെ ആത്മീയ മനോഭാവത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞതിൽ കുടുങ്ങാതെ, ദൈവം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന പുതിയ വഴികളിലേക്ക് വിശ്വാസത്തോടെ കടക്കുക. ഇതാണ് ക്രൈസ്തവരുടെ പുതുവത്സരദർശനം.

ആദ്യകാല സഭയിൽ തന്നെ കാലത്തിന്റെ ആരംഭം ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കുന്ന ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നും പുതുവത്സര രാത്രി നടക്കുന്ന ശുശ്രൂഷകൾ, പ്രാർത്ഥനാസമ്മേളനങ്ങൾ, നന്ദിയർപ്പണങ്ങൾ എല്ലാം ദൈവകൃപയിൽ ആശ്രയിക്കുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്.

സഭ പുതുവത്സരത്തിൽ വിശ്വാസികളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്: “സമയം ”ദൈവത്തിന്റെ ദാനമാണ്; അതിനെ അശ്രദ്ധയോടെ കളയരുത്.

ഓരോ പുതിയ വർഷവും പുതിയ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങളും ആത്മീയ പോരാട്ടങ്ങളും കൊണ്ടുവരും.

എന്നാൽ “ഇതാ, ഞാൻ എല്ലാം പുതുതാക്കുന്നു” (വെളിപ്പാട് 21:5) എന്ന ദൈവവാഗ്ദാനം നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ട്.

പുതുവത്സരമെന്നത് ആഘോഷമല്ല, സമർപ്പണമാണ് .

ലോകം പുതുവത്സരത്തെ ബാഹ്യാഘോഷങ്ങളിലൂടെ സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, സഭ അത് ആന്തരിക ശുദ്ധീകരണമായി കാണുന്നു. ശബ്ദമുള്ള സന്തോഷം മങ്ങിപ്പോകും; പക്ഷേ ദൈവസന്നിധിയിൽ നടത്തിയ ഒരു സമർപ്പണം ജീവിതം മുഴുവൻ ഫലപ്രദമാകും.

ചരിത്രപരമായി മനുഷ്യർ നിശ്ചയിച്ച ഒരു തീയതിയായാലും, വിശ്വാസപരമായി പുതുവത്സരം ദൈവം നല്കുന്ന പുതിയ അവസരത്തിന്റെ ഒരു അടയാളമാണ്. സഭ പുതുവത്സരം സ്വീകരിക്കുന്നത് പ്രത്യാശയോടെയും, വിനയത്തോടെയും, വിശ്വാസത്തോടെയും ആണ്.

പുതിയ വർഷം പുതിയ ദിവസങ്ങൾ മാത്രം അല്ല,

പുതിയ തീരുമാനങ്ങളും,

പുതുക്കപ്പെട്ട ഹൃദയവും,

ദൈവത്തിൽ കൂടുതൽ അടുപ്പമുള്ള ജീവിതവുമാകട്ടെ.

“ഞങ്ങളുടെ ദിവസങ്ങളെ എണ്ണുവാൻ ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിക്കേണമേ” (സങ്കീർത്തനം 90:12) —

ഈ പ്രാർത്ഥനയോടെ പുതുവത്സരത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവിതം ദൈവമഹത്വത്തിനായി ഫലപ്രദമാകട്ടെ.

 

വീണ ഡിക്രൂസ്