ലേഖനം: മഹാ പ്രതിഫലമുള്ള ശുശ്രൂഷ | പാസ്റ്റർ ടോണി വർഗ്ഗീസ്, അങ്കലേശ്വർ

സഭയിൽ ഏറ്റവും അധികം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും എന്നാൽ അതേസമയം ഏറ്റവും അധികം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ് പാസ്റ്ററൽ ശുശ്രൂഷ. വേദിയിൽ നിന്ന് ദൈവവചനം പ്രഘോഷിക്കുമ്പോൾ സഭ കൈയടിക്കും, എന്നാൽ ആ വേദിക്കു പിന്നിലെ കണ്ണുനീരും ത്യാഗവും പലപ്പോഴും ആരും കാണാറില്ല. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇത് ഒരു നല്ല പോരാട്ടമാണ്.

ഇന്ന് പാസ്റ്റർമാരും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളും നിരവധി വെല്ലുവിളികളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. എല്ലാവരുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾ കേൾക്കാനും അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാനും പാസ്റ്റർമാർ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്, എന്നാൽ പാസ്റ്ററുടെ വേദന കേൾക്കാൻ പലപ്പോഴും ആരും ഉണ്ടാകാറില്ല. സഭയ്ക്കുള്ളിൽ തന്നെ അവർക്ക് ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ വേദന അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു. സാമ്പത്തികമായും പല ദൈവദാസന്മാരും വലിയ ഞെരുക്കത്തിലാണ് കഴിയുന്നത്. സ്ഥിരവരുമാനമില്ലാതെ, മക്കളുടെ പഠനവും ഭവനവും ചികിത്സയുമെല്ലാം വെറും വിശ്വാസത്തിൽ ദൈവകൃപയാൽ മാത്രമാണ് അവർ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നത്.

പാസ്റ്ററുടെ കുടുംബം നേരിടുന്ന സമ്മർദ്ദം അതിലേറെയാണ്. പാസ്റ്ററുടെ ഭാര്യ സഭയിലെ എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി ജീവിതം ഉഴിഞ്ഞുവെക്കേണ്ടി വരുന്നു; മക്കൾക്ക് ചെറിയൊരു തെറ്റ് പറ്റിയാൽ പോലും സമൂഹം അവരെ ചോദ്യം ചെയ്യും. ഇതിനെല്ലാം പുറമെ, സഭയെ തകർക്കാൻ സാത്താൻ ആദ്യം ലക്ഷ്യമിടുന്നത് പാസ്റ്ററെയാണ് എന്നതിനാൽ, അവർ നിരന്തരമായ ആത്മീയ യുദ്ധങ്ങളും വിമർശനങ്ങളും നേരിടേണ്ടി വരുന്നു.

ഏകാന്തതയുടെയും മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിന്റെയും മരുഭൂമികൾ…..

പലപ്പോഴും സ്വന്തം വികാരങ്ങളോ മാനസിക പ്രയാസങ്ങളോ തുറന്നുപറയാൻ പോലും കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് പാസ്റ്റർമാർ ജീവിക്കുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ തകർച്ചകളിൽ ആശ്വാസമേകുന്ന ഇവർ, സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ തളരുമ്പോൾ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വിരലെണ്ണാവുന്നവർ മാത്രമേ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. “ദൈവദാസന്മാർ ഭയപ്പെടാനോ സങ്കടപ്പെടാനോ പാടില്ല” എന്ന സമൂഹത്തിന്റെ അനാവശ്യമായ പ്രതീക്ഷകൾ അവരുടെ മാനസിക ഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോഴും, അടച്ചിട്ട മുറികളിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ പൊഴിക്കുന്ന കണ്ണുനീരാണ് അവരുടെ ശുശ്രൂഷയുടെ കരുത്ത്.

സഭാംഗങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷകളും അവിചാരിത പ്രതിസന്ധികളും…..

സഭയിലെ ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും ആവശ്യങ്ങളിൽ സമയവ്യത്യാസമില്ലാതെ ഓടിയെത്താൻ പാസ്റ്റർമാർ ബാധ്യസ്ഥരാണ്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഫോൺ കോളുകൾക്കും, രോഗികളുടെ കിടക്കയ്ക്കരികിലെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും, വിയോഗവേളകളിലെ ആശ്വാസങ്ങൾക്കും അവർ എപ്പോഴും സന്നദ്ധരായിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ, ചില സമയങ്ങളിൽ തങ്ങളുടെ ആത്മാർത്ഥമായ സേവനം പോലും വിമർശിക്കപ്പെടുമ്പോഴും അപമാനിക്കപ്പെടുമ്പോഴും ഉള്ളിലുണ്ടാകുന്ന മുറിവുകൾ ചെറുതല്ല. എങ്കിലും, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹം നിമിത്തം സകലതും ക്ഷമിച്ച് മുന്നോട്ടുപോകാൻ അവർ തയ്യാറാകുന്നു.

വിശ്വാസത്തിന്റെ വലിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ….

ഇത്രയേറെ കഷ്ടതകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, തിരുവെഴുത്ത് വ്യക്തമായി പറയുന്നത് ഇത് മഹാ പ്രതിഫലമുള്ള ഒരു ശുശ്രൂഷയാണെന്നാണ്. ഒന്നാമതായി, ഈ ശുശ്രൂഷയുടെ പ്രതിഫലം നൽകുന്നത് മനുഷ്യരല്ല, കർത്താവ് തന്നെയാണ്. ഒന്നാം കൊരിന്ത്യർ 15:58 ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ, നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നം കർത്താവിൽ വ്യർത്ഥമല്ല. മനുഷ്യർ മറന്നാലും കർത്താവ് ഒന്നും മറക്കുകയില്ല.

രണ്ടാമതായി, ദൈവം അവർക്കായി വാടാത്ത കിരീടം കരുതിവച്ചിരിക്കുന്നു. ഒന്നാം പത്രൊസ് 5:4 വ്യക്തമാക്കുന്നു, ഇടയശ്രേഷ്ഠൻ പ്രത്യക്ഷനാകുമ്പോൾ നിങ്ങൾ തേജസ്സിന്റെ വാടാത്ത കിരീടം പ്രാപിക്കും. ലോകം നൽകുന്ന പുരസ്കാരങ്ങളെല്ലാം വാടിപ്പോകുന്നവയാണ്, എന്നാൽ ദൈവം നൽകുന്ന കിരീടം നിത്യമാണ്. മൂന്നാമതായി, ഈ ശുശ്രൂഷയുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതിഫലം ആത്മാക്കളാണ്. ദാനിയേൽ 12:3 പറയുന്നതുപോലെ, അനേകരെ നീതിയിലേക്ക് തിരിക്കുന്നവർ നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലെ എന്നെന്നേക്കും പ്രകാശിക്കും. നമ്മുടെ ഒരു പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയോ സന്ദർശനത്തിലൂടെയോ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഓരോ ആത്മാവും നിത്യതയിൽ നമ്മുടെ പ്രതിഫലമായിരിക്കും.

തലമുറകൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന നിത്യമായ അനുഗ്രഹം….

മാത്രമല്ല, ദൈവരാജ്യത്തിനായി ത്യാഗം സഹിക്കുന്ന പാസ്റ്ററുടെ കുടുംബത്തെ ദൈവം പ്രത്യേകമായി അനുഗ്രഹിക്കും. “നീയും നിന്റെ ഭവനവും രക്ഷിക്കപ്പെടും” എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പായ വാഗ്ദത്തമാണ്. മത്തായി 19:29-ൽ കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: എന്റെ നാമം നിമിത്തം സകലവും ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് നൂറുമടങ്ങ് പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. ഇന്ന് പാസ്റ്ററുടെ കുടുംബം സഹിക്കുന്ന ഓരോ ത്യാഗവും അവരുടെ വരുംതലമുറകൾക്ക് ദൈവത്തിന്റെ വലിയ കൃപയും സംരക്ഷണവുമായി മാറും.

വിശ്വസ്തതയ്ക്കുള്ള അന്തിമ പ്രതിഫലം….

അതുകൊണ്ട്, പ്രിയ ദൈവദാസനേ/ദൈവദാസീ, തളർന്നുപോകരുത്. ആരും കാണാത്ത നിങ്ങളുടെ കണ്ണുനീർ ദൈവം കാണുന്നുണ്ട്; രഹസ്യത്തിലെ പ്രാർത്ഥനകൾ അവിടുന്നു കേൾക്കുന്നുമുണ്ട്. ഈ ശുശ്രൂഷ കഷ്ടത നിറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, അതിന്റെ പ്രതിഫലം വളരെ മഹത്തരമാണ്. ഈ താത്കാലിക ലോകത്തിലെ കഷ്ടതകൾ വരാനിരിക്കുന്ന തേജസ്സിനോട് തുലനം ചെയ്യാൻ തക്കവണ്ണമുള്ളതല്ല. ഒടുവിൽ കർത്താവ് നമ്മെക്കുറിച്ച് പറയും: “അതിന്നു യജമാനൻ: നന്നു, നല്ലവനും വിശ്വസ്തനുമായ ദാസനേ, നീ അല്പത്തിൽ വിശ്വസ്തനായിരുന്നു; ഞാൻ നിന്നെ അധികത്തിന്നു വിചാരകനാക്കും” (മത്തായി 25:21)

ഉപസംഹാരമായി, പാസ്റ്ററൽ ശുശ്രൂഷ എന്നത് കേവലം ഒരു തൊഴിലോ പദവിയോ അല്ല; മറിച്ച്, പ്രതിസന്ധികളും തടസ്സങ്ങളും നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെയുള്ള ഒരു നിസ്വാർത്ഥ ദൈവിക വിളിയാണ്. ലോകം നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നങ്ങളെ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കുകയോ തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയോ ചെയ്തേക്കാം. എന്നാൽ, വിശ്വസ്തതയോടെ നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന ഓരോ ചെറിയ കാര്യവും സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പുസ്തകത്തിൽ കുറിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. സഭയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും വിമർശനങ്ങൾക്കും സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കും അപ്പുറം, ദൈവം നിങ്ങളെ ഏല്പിച്ച ദൗത്യം നിർവ്വഹിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ദിവ്യസമാധാനമാണ് നിങ്ങളുടെ ശക്തി.

അതുകൊണ്ട്, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ പതറാതെ, പ്രത്യാശയോടെ മുന്നോട്ടുപോകുക. നിങ്ങളുടെ ഓരോ കണ്ണുനീർത്തുള്ളിയും പ്രാർത്ഥനയും ദൈവരാജ്യത്തിൽ വൻവിളവെടുപ്പായി മാറും. നിങ്ങളെ വിളിച്ചവൻ വിശ്വസ്തനാണ്, അവൻ അത് നിവർത്തിക്കും. ഈ ഭൂമിയിലെ കഷ്ടതകൾ താൽക്കാലികം മാത്രമാണ്; എന്നാൽ സർവ്വവ്യാപിയായ ദൈവം നിങ്ങൾക്കായി കരുതിവെച്ചിരിക്കുന്ന നിത്യമായ തേജസ്സും കിരീടവും ആർക്കും അപഹരിക്കാനാവാത്ത അത്യന്തം മഹത്തരമായ പ്രതിഫലമാണ്.

പാസ്റ്റർ ടോണി വർഗ്ഗീസ്, അങ്കലേശ്വർ